7/28/2013

" ခြင္႔လြတ္ပါ ႏိုယူ"


" ဦးေလးက်မ၊ ငနီသူေျခာက္ နဲ႔ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္း စားခ်င္တယ္။ "
သံုးလသား ကေလးငယ္ေလးကုိ ရင္ခြင္မွာ ပုိက္ထားၿပီး၊ ရခုိင္သံ ဝဲဝဲ ေလးနဲ႔ ေျပာလုိက္တဲ႔ သူမရဲ႕ အသံေလးကုိ အခုထိ ၾကားေယာင္မိေနပါေသး တယ္။ ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္း၊ ဖန္ငခ႐ုိင္ထဲက ခီးခတ္လို႔ေခၚတဲ႔ ပင္လယ္ ကမ္းေျခနဲ႔ မေဝးလွတဲ႔ ထိုင္းအစုိးရက ဖြင္႔လွစ္ထားတဲ႔ အမ်ဳိးးသမီးနဲ႔ ကေလး သူငယ္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ေရးေဂဟာကုိ သြားေရာက္ ၾကည့္ရစဥ္က ျမန္မာ ႏိုင္ငံ ရခုိင္ျပည္နယ္က ေလွစီး ထြက္ေျပးလာတဲ့ မူဆလင္ အမ်ဳိးသမီးအုပ္စု ထဲက တိုးတိုးလ်လ် ေျပာလုိက္တဲ့ အသံျဖစ္ပါတယ္။ သြားေရာက္လည္ပတ္ ၾကည္႔႐ွၾကတဲ့ အဖြဲ႔အစည္းက တာဝန္ရွိသူေတြရဲ႕ ထုံးစံအတုိင္း " ဘာေတြ လုိအပ္ေသးလဲ၊ ဘာေတြ အကူအညီေပးရမလဲ" လုိ႔ေမးလုိက္တဲ႔ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေမးခြန္းကုိ ရင္ခြင္ပုိက္ကေလးငယ္ေလးရဲ႕မိခင္ ႏိုယူက ျပန္ ေျဖလုိက္တာ ျဖစ္ ပါတယ္။ " က်မတုိ႔က ျမန္မာျပည္သားေတြ၊ ျမန္မာအစားအစာပဲ စားခ်င္ တယ္၊ ဒီမွာက ထုိင္းအစားအစာေတြပဲ ေကၽြးေတာ့ စားရတာ သိပ္အဆင္ မေျပဘူး" လုိ႔ ဆက္ေျပာပါတယ္။ က်မအေဖ၊ က်မအေမန႔ဲ က်မတို႔ မိသားစု အားလုံး၊ ေက်ာက္ျဖဴမွာပဲ ေမြးတယ္လို႔ ရခိုင္သံ ပီပီသသနဲ႔ ေျပာျပေနပါတယ္။
လသားအရြယ္ကေလးေလး၊နဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္ၿပီး ဒီကယ္ဆယ္ေရး စခန္းက ေရာက္ေနပါလိမ္႔လို႔ စဥ္းစားမိျပီး သူမနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္တဲ႔ အခ်ိန္ မွာေတာ႔ သူမရဲ႕အင္မတန္မွ ေၾကကြဲထိရွ ဝမ္းနည္းစရာ၊ ေကာင္းလွတဲ့ အမ်ဳိး သမီးငယ္ တစ္ေယာက္ရဲ ့ ႐ုန္းကန္ျဖတ္သန္းေနရတဲ့ သူမရဲ႕ ဘ၀နဲ ့ရင္း ေရးဖဲြ ့သီထားတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလးကုိ အခုလို ေျပာျပပါတယ္။
ႏိုယူတို ့မိသားစုဟာ ရခုိင္ျပည္နယ္၊ ေက်ာက္ျဖဴအနီးေက်းရြာတစ္ရြာ ကပါ။ ရခုိင္ျပည္နယ္အတြင္း၊ ဘာသာေရးအဓိက႐ုဏ္္းေတြရဲ႕ေနာက္ဆက္တြဲ၊ ကုိယ္ပုိင္အိမ္ယာေတြ ဖ်က္ဆီးခံခဲ့ရမူ၊ အလုပ္အကုိင္၊ရွားပါးမႈ၊ ႏိုင္ထက္စီးနင္း ခံရမႈ၊ ခဲြျခားဆက္ဆံခံရမွဳေတြနဲ႔ စားဝတ္ေနေရးႀကပ္တည္းမႈေတြေႀကာင္႔ စစ္ေတြကေန ညဖက္ထြက္ခြာ ေရွာင္ေျပးခဲ့ၾကပါတယ္။ စတင္ထြက္ခြာခ်ိန္မွာ ကုိယ္ဝန္ (၉) လရွိေနေပမဲ့လည္း ရခုိင္ျပည္နယ္မွာ ဘယ္လို အေျခအေနမွာမွ ရပ္တည္လို႔ မရေတာ့တဲ့ အတြက္ မိသားစုနဲ႔အတူ အလြန္ဆိုးရြား အႏၱရာယ္ ႀကီးမားမယ္မွန္းသိလ်က္နဲ႔ ပင္လယ္ျပင္ႀကီးကုိ ျဖတ္ေက်ာ္ စြန္ ့စားခဲ့ၾကရ တာပါ။ ျပင္းထန္ေတာက္ေလာင္လွတဲ႔ ေနအပူရွိန္၊ ၾကမ္းတမ္းလွတဲ့ လိွဳင္းေလွဒဏ္နဲ႔ တခါတရံ မုိးသက္ေလျပင္းေတြေအာက္မွာ ေလွငယ္ေလးနဲ႔ စုန္ေမ်ာလာခဲ့ရပံုေတြကို ႏြမ္းလ်လ်အသံနဲ႔ စိတ္ရည္လက္ရွည္ ရွင္းျပေန ျပန္ပါတယ္။
"၂၀၁၃ ခု တလပိုင္း ၁၅ ရက္ေန႔ ညက က်မတုိ႔ေလွ စစ္ေတြကေန စထြက္ျပီး (၆) ရက္အၾကာမွာ က်မသားေလးကုိ ေလွေပၚမွာ ေမြးပါတယ္။" ရင္ခြင္ထဲမွာ အိပ္ေန႔တဲ့ကေလးငယ္ကုိ ညႊန္ျပရင္း ေျပာျပရွာပါတယ္။ ကေလးငယ္ကေတာ့ မိခင္ရင္ခြင္ထဲမွာ ႏွစ္ႏွစ္ခ်ဳိက္ခ်ဳိက္ အိပ္ေမာက်ေန ရွာတယ္။ ေလွေပၚမွာ မီးဖြားၿပီး (၇) ရက္အၾကာမွာ ၂၀၁၃ ခု တလပိုင္း ၂၇ ရက္ေန ့မွာ ထုိင္းေရတပ္ရဲတပ္ဖြဲ ့ရဲ႕ ဖမ္းဆီးခံခဲ႔ရၿပီး အခုေနေနရတဲ႔ ကယ္ ဆယ္ေရး စခန္းကုိ ေရာက္လာတာျဖစ္ပါတယ္။
ျမန္မာစကားပံုမွာ၊ အင္မတန္ ၾကမ္းတမ္းျပီး အသက္အႏၱရာယ္၊ ႀကီး မားတဲ႔ အလုပ္ႏွစ္ခုကို တင္စားေျပာဆုိတဲ႔ " ေယာက်ၤားေဖာင္စီး၊ မိန္းမ မီးေန (အမ်ဳိးသမီးမ်ား ကေလးေမြးဖြားျခင္း)" ဆုိတဲ႔ စကားပံုရွိပါတယ္။ အင္မတန္ ၾကမ္းတမ္းျပီး အႏၱရာယ္ ႀကီးပါတယ္ဆိုတဲ႔ ေယာက်ၤားေဖာင္စီးရတဲ႔ အလုပ္နဲ႔၊ အသက္အႏၱရာယ္ပါ စုိးရိမ္ရတဲ႔ အမ်ဳိးသမီးေတြ မီးဖြားရတဲ႔ အလုပ္ႏွစ္ခုကုိ ႏိုယူက တစ္ခ်ိန္ထဲ ( တၿပိဳင္ထဲ) မွာ လုပ္ခဲ႔ရတဲ႔သူေလးလို ့ ေျပာရေလမလား ပါပဲ။
အမုိးအကာမဲ့ လူ ၃၀ ေယာက္ေလာက္သာ၊ စီးနင္းလိုက္ပါႏိုင္တဲ႔ ေလွ ကေလးေပၚမွာ ေယာက္်ား မိန္းမနဲ႔ ကေလးစုစုေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္ ေလာက္ လိုက္ပါလာႀကတာျဖစ္ပါတယ္။ စားေသာက္စရာ ျပည္႔ျပည္႔စံုစံုမပါၾကတဲ႔ အျပင္ ဘာေဆးဝါးမွလဲ ယူေဆာင္မလာခဲ႔ၾကပါဘူး၊ ကေလးႏွစ္ေယာက္ ေမြးဖူးထားတဲ့ မိခင္တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ကေလးေမြးရတာ မခက္ခဲေပမဲ႔ ေနပူမုိးရြာထဲမွာ ေဆြးဝါးပစၥည္းမစံုလင္ဘဲ ေမြးရလို႔ ေတာ္ေတာ္ စုိးရိမ္ ပူပန္ ခဲ့ရပါတယ္ ဆုိတဲ႔အေႀကာင္းနဲ႔ သူ႔အမ်ဳိးသားနဲ႔ ေလွေပၚမွာ အတူပါလာတဲ႔ အမ်ဳိးသမီး ႏွစ္ေယာက္က ဝုိင္း၀န္းေမြးဖြားေပးခဲ့ရတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ေျပာျပရွာပါတယ္။
"က်မကလည္း တစ္ခါမွေတာ႔ ကေလးေမြးေပးဖူးတာ မဟုတ္ဘူး၊ အခုလို မျဖစ္မေနေမြးရေတာ႔မယ္ဆုိေတာ႔ ၾကားဖူးနားဝနဲ႔ ဝုိင္းၿပီး ေမြးေပး လုိက္တာပါ၊ ေလွေပၚမွာက သံုးေရ ျပတ္သြားလို႔ ပင္လယ္ေရကုိ ႀကိဳ၊ အေအး ခံျပီး ေဆးေၾကာသန္ ့စင္ေပးရတာပါ၊ ေလွေပၚမွာ ေယာက္်ားေတြကလည္း အမ်ားႀကီးဆုိတာ႔ က်မတုိ႔ မိန္းခေလးေတြကုိ ေစာင္ေတြကာထားခိုင္းၿပီး ေမြးေပးခဲ့ၾကတာပါ။

က်မတုိ႔ ကုိ ဘုရားသခင္က မစခဲ႔တာပါလို ့ ႏိုယူ ကေလး ေမြးဖြားစဥ္ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့တဲ့ မအမီနာက ေလွေပၚမွာ ကေလး ေမြးေပးစဥ္က အေတြ႔အႀကံဳရတဲ့ ခက္ခက္ခဲခဲ ေမြးဖြားခဲ့ရပံုကုိ ပံုျပင္ဆန္ဆန္ ေျပာျပပါတယ္။
ျမန္မာအမ်ဳိးသမီးအမ်ားစုဟာ မီးဖြားတ႔ဲအခ်ိန္မွာ ကုိယ့္ရဲ႕ခင္ပြန္း၊ ေယာက္်ားကုိ အနားမွာ ရွိေစခ်င္ေပမဲ႔ ထုိင္းေရတပ္က ဖမ္းဆီးခံရၿပီး ႏိုယူတို ့ သားအမိတေတြက ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းကုိေရာက္ခဲ႔ေပမဲ႔ သူမရဲ႕အမ်ဳိးသား ကေတာ႔ ဖန္ငခ႐ုိင္၊ လူဝင္မႈႀကီၾႀကပ္ေရး အခ်ဳပ္ခန္းထဲကုိ ထိန္းသိမ္းပုိ႔ေဆာင္ ျခင္း ခံခဲ့ရပါတယ္။
" က်မ အမ်ဳိးသားရွိေနမယ္ ဆိုရင္ေတာ႔ အားရွိတာေပါ႔၊ က်မ တစ္ခုခု လိုရင္ အားနာစရာမလုိဘဲ၊ သူ႔ကုိ လုပ္ခိုင္းလို႔ ရတယ္ေလ၊ အခုေတာ႔ သူ႔ကုိ တစ္ေနရာ ေခၚသြားေတာ႔ က်မနဲ႔ ကေလးေတြနဲ႔ပဲ၊ ဒီမွာ က်န္ခဲ႔ေတာ႔ ေတာ္ ေတာ္ ၀မ္းနည္းစိတ္အားငယ္ရပါတယ္။ "မိန္းမသားတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သူ႔အမ်ဳိးသားကုိ အားကုိးတစ္ႀကီး မိန္းမ သဘာ၀က်က် ေျပာျပရွာပါတယ္။
ႏိုယူအေနနဲ႔ လက္ရွိကယ္ဆယ္ေရးစခန္းမွာ တစ္စံုတစ္ရာ အဆင္ေျပ တယ္လို ့ ေျပာရေပမဲ့ ရည္ရွည္မေနထို္င္လိုေၾကာင္း၊ သူမရဲ႕သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းက ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္သြားၿပီး၊ မေလးရွားေရာက္ ေနၿပီျဖစ္ေႀကာင္းနဲ႔ တစ္ေနရာရာမွာ မိသားစုနဲ႔အတူ အေျခခ် ေနထုိင္လို ေၾကာင္း သူမရဲ ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အိပ္မက္ေတြကို အားငယ္တမ္းတေနရတာ ေတြကို ေျပာျပေနျပန္ပါတယ္။ ျမန္မာျပည္ကုိ ခ်စ္ေပမဲ႔ ျမန္မာျပည္မွာ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း မျဖစ္မျခင္း၊ ျမန္မာျပည္ကုိေတာ႔ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ျပန္လိုတဲ့ ဆႏၵမရွိေႀကာင္း ထပ္ေလာင္းေျပာျပတဲ့အခါ သူမရဲ ့ေတာင္းဆုိမႈေတြနဲ႔ သူမရဲ႕ေမ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြကုိ က်ေနာ္႔ အေနနဲ႔ ဘာမွလုပ္ေပးနိဳင္မွာ မဟုတ္ဘူး ဆုိတာ ပါးစပ္က ထုတ္ေဖၚမေျပာခဲ႔ေပမဲ႔၊ စိတ္ထဲမွာေတာ႔ နာနာက်င္က်င္ ခံစားသိရွိိေနပါတယ္။
က်ေနာ္တို႔ ရဲ႕မိခင္ေတြ၊ ဇနီးမယား၊ အမ ညီမနဲ႔ ခ်စ္ခင္ရင္ႏွီးႀကတဲ႔ ျမန္မာအမ်ဳိးသမီး မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းအေပါင္းအသင္းေတြ ႏိုယူလုိ ပင္လယ္ထဲမွာ ဖြားေတာ္မူခန္းကုိ က်ေနာ္တို႔ ျမင္နိဳင္ႀကပါ႔မလား ျမင္ရက္ ၾကပါသလားလုိ႔ စဥ္းစားရင္း ေမးခြန္းထုတ္မိတဲ့အခါတိုင္း ႏိုယူလုိ အမ်ဳိးသမီး ေလးေတြ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္မ်ား အလားတူျပသာနာေတြကုိ ရင္ဆုိင္ေနရလဲ ဆုိတာ ေတြးေတာမိတဲ့အခါမွာလည္း ခြင္႔လြတ္ပါ၊ ႏိုယူရယ္လုိ႔သာ စိတ္ထဲက ေတာင္းပန္ေနမိရင္းျဖင့္သာ။

 ကိုထူးခ်စ္၏စာကို ခံစားမႈျဖင့္ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္

ငတ္ေနေသာျပည္သူမ်ားနဲ႕ စားမရေသာ ဒံုးလက္နက္မ်ား



တီဗြီ ခ်ယ္နယ္လ္ေတြမွာေျမာက္ကိုရီးယား ႏိုင္ငံတြင္ ၆၀ျပည့္ ေအာင္ပြဲေန႕သတင္းမ်ားကို  တာေဝးပစ္ ဒံုးက်ည္မ်ား၊ ဒံုးသယ္ယာဥ္ မ်ား တိုက္ေလယာဥ္ မ်ားႏွင့္ ရဟတ္ယာဥ္ မ်ား ေထာင္ေပါင္း မ်ားစြာေသာ တပ္ဖြဲ႕ဝင္ မ်ားက သံၿပိဳင္ ေၾကြးေၾကာ္ခ်ီတက္မႈမ်ားနဲ႕ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္ ခ်ာတိတ္ေလးကို ျမင္ရတိုင္း Sunday, January 29, 2013 က ေျမာက္ကိုရီးယား ႏုိင္ငံတြင္ အငတ္ေဘးေၾကာင့္ မိဘမ်ားသည္ မိမိတုိ႔၏ သားသမီးမ်ားကိုပင္ သတ္ျဖတ္ စားေသာက္သည္အထိ အေျခအေန ဆိုးရြားလာေၾကာင္း သတင္းမ်ား ဖတ္လိုက္ရသည္ကို သတိမရဘဲမေနႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္မိပါသည္။


video


ေျမာက္ကိုရီးယား လူဦးေရေျခာက္သန္းဟာ ေျပာင္းဖူး၊ ေဂၚဖီထုပ္နဲ႔ ဆန္ကိုပဲ အဓိကစားၿပီး ရွင္သန္ေန ရခ်ိန္မွာဘဲ ႏွစ္စဥ္ စားနပ္ရိကၡာ မက္ထရစ္တန္ တစ္သန္း လိုအပ္ခ်က္ ဆက္ၿပီးရွိေနတာေၾကာင့္ ဒီႏွစ္မွာ ေရႀကီးတာေၾကာင့္ အေျခအေနက ပိုဆိုးသြားပါတယ္။ ေရႀကီးမႈေၾကာင့္ အိုးအိမ္မ်ား၊ အေဆာက္အဦမ်ား၊ လမ္းတံတားမ်ား၊ လယ္ယာေျမမ်ားပ်က္စီးခဲ့ရၿပီး ေျပာင္း၊ ပဲ၊ စပါးခင္းမ်ားလည္း ပ်က္စီးခဲ့ေၾကာင္း သတင္းမ်ားကဆိုသည္။
ဒါေပမဲ့ စားနပ္ရိကၡာအတြက္  ေဒၚလာ ၂၁၈ သန္း အကူအညီေပးၾကဖို႔ ကုလသမဂၢက ေမတၱာရပ္ခံ ပန္ၾကားထားေပမဲ့ အဲဒီေငြရဲ႕ သံုးပံု တစ္ပံုပဲရပါေသးတယ္။
ေပးလိုက္တဲ့ အကူအညီေတြကို အေသအခ်ာ ႀကီးၾကပ္စစ္ေဆးတာမ်ဳိး အားနည္းတာနဲ႔ စားနပ္ရိကၡာ အကူအညီကို စစ္ဘက္အတြက္ ေျပာင္းလဲသံုးစြဲတယ္ ဆိုတာေတြအေပၚ အလွဴရွင္ႏုိင္ငံေတြက စိုးရိမ္တာေတြဟာ ျပည္ေတြကို သန္းခ်ီေသဆံုးေစခဲ့ပါတယ္။
ေျမာက္ကိုရီးယား အစိုးရသည္ ျပည္သူ လူထု၏ လႈပ္ရွားမႈကို ေစာင့္ၾကည့္ႏုိင္ရန္ အတြက္ ေစာင့္ၾကည့္ ကင္မရာေပါင္း ၁၆,၄၂၀ လံုးကို စုစုေပါင္းတန္ဖိုး ေပါင္ေျခာက္သန္းေက်ာ္ဖိုး၀ယ္သည့္ သတင္းကလဲ လွည့္လည္လာေသာ ဒုံုးတင္ယဥ္မ်ားကို ေတြးျမင္ေနသည္။…..။

7/27/2013

North Korea Military Parade 60th Anniversary of the Victory Liberation War



ဆယ္နာရီ ဆယ္နာရီခြဲေလာက္မွာ အျပင္သြားစရာရွိတာမို႕ ႀကိဳႀကိဳတင္တင္ ရွစ္နာရီေလာက္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ အေရာက္မွာ ဖုန္းျမည္သံေၾကာင့္ ျပန္ထြက္ကိုင္ရပါတယ္။
ဆက္လာသူက အျပင္အတူသြားဖို႕ခ်ိန္းထားတဲ့ က်ေနာ့အကိုႀကီးပါ “ ဟလို အခ်ိန္ေရႊ႕မလို႕လား“ “ဘယ္ကလာ ..ခင္ဗ်ားတို႕ က်ေနာ္တို႕ သိထားတဲ့သမိုင္း အေတာ္လြဲေနတဲ့အေၾကာင္း ေျပာမလို႕ဗ်“ “လုပ္ပါအံုး သမိုင္းက ဘယ္ေရာက္သြားပီလဲ“ “ကိုးရီးယား စစ္ပြဲတံုးက ေျမာက္ကိုးရီးယား စစ္ႏိုင္လိုက္တာ ခင္ဗ်ားမသိဘူးမႈတ္လား  ဒီေန႕ ၿပံဳယမ္းမွာ ေျမာက္ကိုးရီးယားရဲ႕ စစ္ႏိုင္ျခင္း အခန္းအနား  parades လုပ္မလို႕တဲ့“ “ဟုတ္လား ဒါဆိုလဲ ျပန္လာရင္ ခ်ယ္နယ္နယူစ္-ေအရွ မွာၾကည့္မယ္ေလ
က်ေနာ္ကေတာ့ ခင္မမမ်ိဳးစာေတြဖတ္ထားလို႕ ေျမာက္ကိုးရီးယား စစ္ႏိုင္လိုက္တာ နဲနဲေတာ့ ရိတ္မိသလို ရွိသားဗ်“
ဒါနဲ႕ဘဲ ေရမခ်ိဳး ျဖစ္ဘဲ စာေရးျဖစ္သြားပါေၾကာင္း ။
video

ေျမာက္ကိုးရီးယားက ေတာင္ကိုးရီးယား Ongjin ကၽြန္းဆြယ္ကို (၁၉၅၀) ခု၊ ဇြန္လ (၂၅) ရက္၊ နံနက္ေလးနာရီအခ်ိန္မွာ လက္နက္ႀကီးအကူအညီသံုးၿပီး စတင္တိုက္ ခိုက္ပါတယ္။
ေတာင္ကိုးရီးယား အေနာက္ ကမ္း႐ိုးတန္းေဒသကို ေျမာက္ကိုးရီးယား ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္က စတင္တိုက္ၿပီး မၾကာခင္ နာရီပိုင္းအတြင္းမွာ ္ Kaesong ကို ေျမာက္ကိုးရီးယား တပ္ေတြက သိမ္း ပိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
စစ္စတင္ခ်ိန္မွာ အေမရိကန္စစ္ဘက္အႀကံေပးေတြအပါအ၀င္ ေတာင္ကိုးရီးယားစစ္တပ္အရာရွိေတြ ခြင့္သြားေနတာမို႕ Churchon ဘက္မွာ ခုခံမႈအနည္းငယ္ ၾကံဳေတြ႔ရေပမယ့္ ေျမာက္ကိုးရီးယားတပ္ေတြကပဲ အႏိုင္ရခဲ့ပါတယ္။
စာရင္းအရဆိုရရင္ေတာ့ တဖက္ကို စစ္အင္အား တသိန္းနီးပါးစီရွိတာေၾကာင့္ အင္အားမွ်တယ္လို ေျပာႏိုင္ပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ ေတာင္ကိုးရီးယားစစ္တပ္ရဲ႕ အဆင့္အတန္းဟာ အေမရိကန္ ႐ုပ္ေသးအစိုးရရဲ႕ စစ္တပ္ျဖစ္တာမို႕ လက္ေ၀ခံလဲျဖစ္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးမႈ မျပည့္မႈနဲ႕ စစ္သက္ အေတြ႔အၾကံဳကလဲနည္းတာေၾကာင့္ ကိုယ္တပ္ကိုယ္နင္းပီး ထိမ္းမႏိုင္ သိမ္းမရနဲ႔ ရိကၡာေထာက္ပံ့ေရးနဲ႔ စစ္လက္နက္ အကူအညီ လမ္း ေၾကာင္းေတြကို ကိုယ္တိုင္ဖ်က္ဆီးလိုက္မိတဲ့အျပင္ ဟန္ျမစ္ေပၚက တံတားေတြကို ခ်ဳိးဖ်က္လိုက္ခ်ိန္ တံတားေတြေပၚမွာ စစ္ေျပးေနတဲ့ အရပ္သားေတြ ရာခ်ီပီး ေသေၾကခဲ့ရပါတယ္။
တဖက္မွာက်ေတာ့ အရည္အျခင္းနဲ႕ စစ္သက္အေတြ႔အၾကံဳ ရွိတဲ့ တပ္သားေတြနဲ႔ အရာရွိေတြ တနည္းအားျဖင့္ တ႐ုတ္ျပည္တြင္းစစ္မွာ ကြန္ျမဴနစ္ ေတြဘက္ကေန ၀င္တိုက္ေပးခဲ့သူေတြ ဆိုဗီယက္ တပ္နီေတာ္မွာ အမႈထမ္းခဲ့သူေတြ ပါ၀င္ေနတဲ့ ေျမာက္ကိုးရီးယားတပ္မေတာ္မွာ ဒုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက ဆိုဗီယက္စစ္လက္နက္ ပစၥည္းေတြျဖစ္တဲ့ T-34 တင့္ကား ေတြ အပါအ၀င္ လက္နက္အင္အား ကလဲ ေတာင့္တင္းခဲ့ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေျမာက္ကိုးရီးယားက ေတာင္ကိုးရီးယားကို က်ဴးေက်ာ္ၿပီး သံုးရက္အတြင္းမွာပဲ ေတာင္ကိုးရီးယားရဲ႕ ဆိုးလ္ၿမိဳ႕ေတာ္ကို သိမ္းပိုက္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

ေဒၚခင္မမမ်ိဳးရဲ႕ သံုးသပ္ခ်က္ အရဆိုရင္
 “ စစ္ပြဲတခုရဲ႕ တရားမွ်တမႈရႈေထာင့္ကေန ၾကည့္ရင္ေတာ့ ဒီပြဲက ၿပီးဆံုးသြားပါၿပီ။ ေျမာက္ကိုးရီးယားတပ္ေတြက ျပည္ပလက္နက္ အ ကူအညီ ယူထားေပမယ့္ တိုက္ပြဲကို သူတို႔ကိုယ္တိုင္ပဲ ဆင္ႏႊဲခဲ့တာပါ။ ေတာင္ကိုးရီးယားတပ္ေတြကလဲ အေမရိကန္ရဲ႕ လက္နက္အ ကူအညီတင္သာမက စစ္ေရးအၾကံေပးမႈေတြကိုပါ ယူထားၿပီး ခုခံတိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့တာပါပဲ။ ဒီတိုက္ပြဲမွာ ေျမာက္ကိုးရီးယား စစ္တပ္က အ ႏိုင္ရသြားခဲ့ပါတယ္။ ကိုးရီးယားတႏိုင္ငံလံုးကို ကြန္ျမဴနစ္စနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ဖို႔ Kim II Sung ရဲ႕ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြ ျပည့္၀သြားၿပီလို႔ ဆိုႏိုင္ ပါတယ္။
တ႐ုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံမွာ ေမာ္စီတုန္းတပ္ေတြက ခ်န္ေကရွိတ္တပ္ေတြကို အႏိုင္ယူခဲ့သလိုမ်ဳိးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ တ႐ုတ္ႏိုင္ ငံကို ဘယ္နည္းဘယ္ဖံု တည္ေဆာက္ၾကမယ္ဆိုတာကေတာ့ တ႐ုတ္ေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ တ႐ုတ္ျပည္သူေတြရဲ႕ အေရးကိစၥပါပဲ။ တ ႐ုတ္ႏိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္ကံၾကမၼာကို တ႐ုတ္ျပည္သူနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြကသာ ဖန္တီးၾကမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကိုးရီးယားျပည္သူေတြမွာေတာ့ ဒီအခြင့္အေရး မရွိခဲ့ပါဘူး။ ကိုးရီးယားႏိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္ကံၾကမၼာကို ကိုးရီးယားျပည္သူေတြ ဖန္တီးခြင့္ မရခဲ့ၾကပါဘူး။ ကိုးရီးယား အခ်င္းခ်င္း တိုက္ၾကတဲ့ပြဲမွာ သူတို႔ရဲ႕ ႐ုပ္ေသးၾသဇာခံအစိုးရ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ့ ေတာင္ကိုးရီးယား ေဒသရဲ႕ စစ္တပ္ေတြ စစ္ရွံဳးတာကို အေမရိကန္နဲ႔ မဟာမိတ္ေတြက မႏွစ္ၿမိဳ႕ခဲ့ၾကပါဘူး။ ၿဗိတိသွ်၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ အက္တလီက naked aggression လို႔ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ပါတယ္။ အေမရိကန္ကလဲ သူ႔ၾသဇာခံႏိုင္ငံဘက္ကေန ၀င္ေရာက္ကူညီေပးဖို႔ စတင္ၾကိဳးပမ္းလာပါ ေတာ့တယ္။ ပမာဆိုရရင္ ငါးႏွစ္အရြယ္ကေလးေတြကို အခ်င္းခ်င္း နပန္းလံုးၾကတာမွာ ကိုယ့္ကေလးက မႏိုင္တဲ့အခါ လူႀကီးေတြကပါ တဘက္က ကေလးငယ္ကို ၀င္႐ိုက္ၾကသလိုမ်ဳိးပါ။ အဲဒီအခ်ိန္ကာလက အေမရိကန္ရဲ႕ ႐ုပ္ေသးအဆင့္ေလာက္သာ ရွိေသးတဲ့ ကုလ သမဂၢလံုျခံဳေရးေကာင္စီကလဲ အေမရိကန္ရဲ႕ စစ္ေရးအရ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မႈကို legitimate ျဖစ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးပါတယ္။ ကမၻာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ လံုျခံဳေရးအတြက္ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံအားလံုးက ေတာင္ကိုးရီးယားကို လိုအပ္တဲ့ ကူညီေထာက္ပံ့မႈ ေပးရမယ္လို႔ ယူအင္ လံုျခံဳေရးေကာင္စီက ေၾကညာပါေတာ့တယ္။
 ဒီတုန္းက ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးၿပီးစ၊ စစ္ေအးတိုက္ပြဲစကာစအခ်ိန္မွာ တခါမွ မ ကြဲခဲ့ဖူးတဲ့ ကိုးရီးယားႏိုင္ငံကို ေျမပံုေပၚမွာ ေတာင္ႏွင့္ေျမာက္ျဖစ္ေအာင္ အေမရိကန္ စစ္ဘက္အၾကံေပးမ်ားက ခြဲခဲ့ၿပီးမွ ကိုးရီးယား ျပည္သူအခ်င္းခ်င္း စစ္တိုက္ၿပီး တဘက္မွ တဘက္ကို အႏိုင္ရမႈဟာ ကမၻာ့ျငိမ္းခ်မ္းေရးကို ထိခိုက္တာ မထိခိုက္တာေတာ့ မေသခ်ာ။ အေမရိကန္ရဲ႕ ကြန္ျမဴနစ္ႏွိမ္နင္းေရး Truman Doctrine ကို အရွိဳက္ထိသြားတာေတာ့ ေသခ်ာပါတယ္။ ယူအင္ရဲ႕ လုပ္ငန္းေဆာင္ တာေတြကို အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ အလိုက်မျဖစ္ေအာင္ check and balance လုပ္ေပးႏိုင္မယ့္ တ႐ုတ္ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံ အစိုးရကလဲ ယူအင္မွာ မေရာက္ေသးပါ။ ယူအင္မွာ တ႐ုတ္ထိုင္ခံုကို ယူထားတာက ခ်န္ေကရွိတ္အစိုးရ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုဗီယက္ကလဲ အေမရိကန္ နဲ႔ ထိပ္တိုက္ မေတြ႔လိုေသးပါ။ ဒါေၾကာင့္ ယူအင္က အေမရိကန္ စိတ္တိုင္းက် စီမံလို႔ရတဲ့ ေနရာႀကီးတခု ျဖစ္ေနခဲ့ပါတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ ဇြန္လ ၂၇ ရက္ေန႔မွာ ထြက္ေပၚလာခဲ့တဲ့ UN Resolution ကို ကိုင္ၿပီး အေမရိကန္က စတင္လႈပ္ရွားပါေတာ့တယ္။ ဂ်ပန္မွာ အ ေျခစိုက္ေနတဲ့ အေမရိကန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ Douglas MacArthur ကို ကိုးရီးယား ဆိုးလ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ေတာင္ပိုင္း ဟန္ျမစ္ကမ္းတဘက္က ေတာင္ ကိုးရီးယားတပ္ေတြဆီကို သြားဖို႔ ေစလႊတ္ခဲ့ပါတယ္။ ဇြန္လ ၂၉ ရက္ေန႔မွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ မက္စ္အာသာ စစ္ေျမျပင္ကိုေရာက္သြားေတာ့ ေသြးပ်က္ေနတဲ့ ေတာင္ကိုးရီးယားစစ္တပ္ကို ေတြ႔ရပါေတာ့တယ္။ ေသြးပ်က္ေနတဲ့ တပ္သားေတြနဲ႔ တိုက္ပြဲ၀င္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္တာ ေၾကာင့္ အေမရိကန္တပ္သားေတြ ၀င္ေရာက္စစ္ကူတိုက္ခိုက္မွ ရမယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္း ထ႐ူးမင္းဆီကို အစီရင္ခံစာေရာက္ပါတယ္။ အေမရိကန္ သမၼတက ေနာက္တေန႔မွာပဲ ယူအက္စ္တပ္ေတြကို ေတာင္ကိုးရီးယားကို စၿပီး ပို႔ပါေတာ့တယ္။ အေမရိကန္က ကုလသ မဂၢလံုျခံဳေရးေကာင္စီက Resolution ကို ကိုင္ထားတဲ့အတြက္ တျခားယူအင္ႏိုင္ငံေတြကလဲ ေတာင္ကိုးရီးယားဘက္ကေန ကူညီ တိုက္ခိုက္ရပါေတာ့တယ္။ ၿဗိတိန္၊ ၾသစေၾတးလ်၊ ကေနဒါ၊ နယူးဇီလန္၊ ကိုလံဘီယာ၊ ဖိလစ္ပိုင္နဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံေတြက ကုလသမဂၢတပ္ ေတြအေနနဲ႔ ပါ၀င္အားျဖည့္ၾကပါတယ္။ “ လို႕ေဒၚခင္မမမ်ိဳးက ဆိုပါတယ္…….

ဒါေၾကာင့္ ဒီစစ္ပြဲဟာ သူတို႕ႏိုင္တဲ့ပြဲလို႕ ေျမာက္ကိုးရီးယားေျပာမယ္ဆိုရင္ က်ေနာ္ကေတာ့ ေျပေျပေလ်ာ့ေလ်ာ့ လက္ခံမယ့္အယူ ရွိပါတယ္။
က်ေနာ္တို႕အျပင္သြားၾကေတာ့ ကားေပၚမွာ ကိုးရီးယားစစ္ပြဲႀကီး ရက္ရက္စက္စက္ ျပင္းထန္ခဲ့ပံုကို
ဆြးေႏြးျဖစ္ပါေသးတယ္။
အေမရိကန္တို႕ ၀င္မပါရင္ ေျမာက္ကိုးရီးယား ႏိုင္တဲ့ပြဲလို႕ က်ေနာ္ကလက္ခံေပးႏိုင္ေၾကာင္း က်ေနာ္ကေျပာေတာ့ တရုတ္အင္အား သန္းခ်ီပါ၀င္တဲ့အေၾကာင္း လူဒီလႈိင္းစစ္ဆင္ေရးအေၾကာင္း ေရာက္သြားျပန္ပါတယ္။

စစ္ပြဲသည္ တရုပ္၊ ရုရွား၊ ေျမာက္ကိုးရီးယား ကြန္ျမဴနစ္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ အေမရိကန္၊ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ား၊ ေတာင္ကိုးရီးယားတို႔၏ အက်ိတ္အနယ္ အားစမ္းမႈျဖစ္သည္။

ေျမာက္ကိုးရီးယားစစ္တပ္ႏွင့္ ဆိုဗီယက္စစ္အၾကံေပးမ်ား ၂လအတြင္း ေတာင္ကိုးရီးယားျမိဳ႔ေတာ္ ဆိုးလ္ျမိဳ႔ေတာ္ကို သိမ္းပိုက္လိုက္သည္။
အေမရိကန္ႏွင့္ ေတာင္ကိုးရီးယားတပ္မ်ား အၾကီးက်ယ္ဆံုးရံႈးမႈမွာ ေလေၾကာင္းအင္အားအကူျဖင့္ ၂ပတ္အၾကာ ဆိုးလ္းျမိဳ႔ေတာ္ကို ျပန္လည္သိမ္းပိုက္ခဲ့ျပီး၊ရက္ပိုင္းအတြင္း ေျမာက္ကိုးရီးယားႏိုင္ငံျမိဳ႔မ်ားစြာႏွင့္ ေျမာက္ကိုးရီးယားျမိဳ႔ေတာ္ ျပံဳယမ္းအထိ ခ်ီတက္၊ သိမ္းပိုက္ႏိုင္လိုက္သည္။ ေတာင္ကိုးရီးယားတပ္မ်ား တန္ျပန္ထိုးစစ္ျဖင့္ အႏိုင္ရရွိေနခ်ိန္ မေမွ်ာ္လင့္ပဲ တရုပ္စစ္တပ္ၾကီး 25Oct1950 တြင္ ရုတ္တရက္ ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ အေမရိကန္စစ္သမိုင္းတြင္ အရွည္လွ်ားဆံု တပ္ဆုတ္ခြာခရီး စတင္ခဲ့ရသည္။ ဆိုးလ္ျမိဳ႔လည္း ျပန္လည္က်ဆံုးသြားျပီး တရုပ္၊ ေျမာက္ကိုးရီးယားတပ္မ်ား ေတာင္ကိုးရီးယားတစ္ခုလံုး သိမ္းပိုက္လုနီးပါးျဖစ္ခဲ့သည္။ အေမရိကန္က ညဴကလီယာလက္နက္သံုးလုနီးပါး အရံႈးၾကီးရံႈးခဲ့သည္။ အေမရိကန္သမၼတ ထရူးမင္းက စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္မက္အာသာ MacArthur, ေနရာတြင္၊ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရစ္ေ၀း Ridgway ျဖင့္အစားထိုးလိုက္သည္။  Jul 1953 တိုင္ ၂ႏွစ္ၾကာေအာင္ အေမရိကန္၊ကုလႏွင့္ေတာင္ကိုးရီးယားတပ္မ်ားက တိုက္ပြဲမ်ားစြာျဖင့္လက္လြတ္ခဲ့ရေသာ  ျမိဳ႔၊ နယ္ေျမမ်ား ကို ျပန္သိမ္းခဲ့ရသည္။
၁၉၅၃ ဇူလိုင္လတြင္ ေနျမဲေနရာမ်ားသို႔ ျပန္လည္ဆုတ္ခြာျပီး စစ္ရပ္စဲခဲ့သည္။

 အေမရိကန္ ၊ေတာင္ကိုးရီးယား စစ္သားမ်ား ၂သိန္းခန္႔ေသဆံုးျပီး၊ ၆သိန္းခန္႔ ဒဏ္ရာရခဲ့သည္။
 တရုပ္၊ေျမာက္ကိုးရီးယား စစ္သားမ်ား ၄သိန္းေက်ာ္ ေသဆံုးခဲ့ျပီး၊ ၇သိန္းခန္႔ ဒဏ္ရာရခဲ့သည္။
 ျပည္သူလူထု ၂သန္းခြဲခန္႔ ေသေၾကဒဏ္ရာရခဲ့သည္။
ဒီစစ္ပြဲမွာ မွတ္ေက်ာက္အျဖစ္ ေျမာက္ကိုးရီးယားနဲ႔ တ႐ုတ္တပ္ေတြက (၇၄၅) မိုင္အရွည္ ရွိတဲ့ ေျမေအာက္ဥမင္လွိဳဏ္ေခါင္း ကြန္ယက္ႀကီးဆင္ခဲ့တာ ၁၉၅၃ ခုႏွစ္၊ ႏွစ္ဦးပိုင္းမွာ တ႐ုတ္စစ္သည္အင္အား တသန္းေက်ာ္ (ေသပီးသူမပါ) ယူအင္တပ္အင္အား ရွစ္သိန္းေက်ာ္ စစ္ေျမျပင္ေပၚမွာ ရွိေနခဲ့သည္။

 ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကိုးရီးယား ေတာင္နဲ႔ ေျမာက္ကို စစ္ေရးအရ တဘက္နဲ႔တဘက္ က်ဴးေက်ာ္ၿပီး ျပန္လည္ေပါင္းစည္းေပးဖို႔ ခက္ခဲေၾကာင္း ႏွစ္ဘက္စလံုးက သ ေဘာေပါက္လာတာမို႕ (၁၉၅၃) ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ (၂၇) ရက္ေန႔မွာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး စာခ်ဳပ္ကို သေဘာတူ လက္မွတ္ေရးထိုး ပီး သံုးႏွစ္၊ သံုးလနဲ႔ သံုးရက္ၾကာခဲ့တဲ့ စစ္ႀကီးပီးခဲ့ေပမဲ့ အခုအခါမွာ
ေျမာက္ကိုးရီးယားဖက္က ျပႆနာ ကေတာ့ မဆံုးေသးပါဘူး ၁၉၅၃ ကိုးရီးယား စစ္ပြဲမွာ အပစ္အခတ္ ရပ္စဲေရး စာခ်ဳပ္မွ်သာ လက္မွတ္ ေရးထိုးထားျခင္း ျဖစ္၍ ေတာင္ႏွင့္ေျမာက္ ကိုးရီးယား ၂ ႏိုင္ငံ စစ္မၿပီးေသးသည့္ သေဘာ သက္ေရာက္ေနရာ၊ မည္သည့္ အေျပာင္းအလဲမ်ားကို ျပင္ဆင္ေနသည္၊ တပ္ဖြဲ႕ဝင္ ၁.၂ သန္းႏွင့္ အရံစစ္သည္ ၇.၇ သန္း႐ွိ စစ္အင္အားကို ဂ်ိဳေထာင္လာေသာ ဥမမယ္စာမေျမာက္ အာဏာရွင္ လက္ေတာက္က မည္သို႕ ကိုင္တြယ္မည္ စသည္ကို ကမၻာက  ထိန္းမရႏိုင္ျဖစ္ေနဆဲျဖစ္သည္။
လက္ရွိကာလမွာ ေျခလွ်င္တပ္ တစ္သန္းတစ္သိန္း နဲ႔ ၇သိန္း အေရအတြက္အားျဖင့္၊ စစ္လက္နက္ပစၥည္းမ်ားမွာ သာလြန္တဲ့အျပင္ ညူကလီယာဗံုး ၄လံုးကေန ၁၂လံုးအထိ ေျမာက္ကိုးရီးယားက ပိုင္ဆိုင္ပါတယ္။ 




လူအင္အားနဲ႔ၾကည့္ရင္ ေတာင္ကိုးရီးယားစစ္သည္ အင္အားတ၀က္ပဲရွိေပမဲ့ က်န္းမာ၊ ၾကံခိုင္၊ ေခတ္ပညာတတ္၊ ကြ်မ္းက်င္မႈမ်ားရွိပါတယ္။ အထူးေလ့က်င့္ထားသူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ေလေၾကာင္းစိုးမိုးမႈကို ခဏတြင္းမွာ ရယူႏိုင္ပါတယ္။ အေမရိကန္တပ္သား ၂၈,၀၀၀ လည္း ရွိေနပါတယ္။ နည္းစနစ္ပိုင္းမွာ မယွဥ္ႏိုင္ပါ။

စိုးရိမ္စရာေကာင္းတာက ဘာအေတြ႕အႀကံဳမွမရွိတဲ့ ခ်ာတိတ္လက္ထဲမွာ ညဴကလီယာဗံုးမ်ားနဲ႔ ဒံုးပ်ံပစ္စြမ္းအားေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားပါတယ္။ ဓါတုလက္နက္မွာလည္း ကမၻာ့တတိယ အၾကီးဆံုးအင္အား တန္ခ်ိန္ ၅၀၀၀ ပိုင္ဆိုင္ပါတယ္။ စစ္သည္ ၁သန္း၁သိန္း၊ တင့္ကား ၄၁၀၀၊  သံခ်ပ္ကား ၂၅၀၀၊ အေျမာက္လက္နက္ ၃၀,၀၀၀ ရွိပါတယ္။

ကိုင္းဘယ္လိုျဖစ္လာမလဲ။



7/26/2013

ေတးျပဳဆရာ၏ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး ဥေယာဇဥ္

28.11.2012 ရက္ေန႕ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္၊ ေရႊဂံုတိုင္လမ္း ေတာ္၀င္ႏွင္းဆီ ခန္းမ မွာက်င္းပျပဳလုပ္တဲ့ `` ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ ယံုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ျခင္းအခမ္းအနား´´ မွာ ေဒါက္တာစိုင္းခမ္းလိတ္ မွ ေျပာၾကားေသာ မိန္႕ခြန္းအျပည့္အစံု


ဒီ “ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ယံုုၾကည္မွဳတည္ေဆာက္ေရး”  ေဆြးေႏြးပြဲကိုု တက္ေရာက္လာၾကတဲ့လူၾကီးမင္းမ်ားကိုု “မဂၤလာပါ” လိုု႔ႏွဳတ္ဆက္လိုုက္ပါတယ္။ ကိုုယ္ေနတတ္သလိုု သက္ေတာင့္သက္သာေနၾကပါလိုု႔အရင္ဆံုုးေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္။ယံုုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရးဆိုုတာ ေျပာရတာလြယ္သေလာက္လုုပ္ရတာ သိပ္မလြယ္ကူပါဘူး။

ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ေတာ့ ဒီလိုုပဲယူဆပါတယ္။ အခုုေတြ႕ေနၾကတဲ့ လူေတြဟာ ေစတနာေကာင္းနဲ႔ လာၾကတဲ့သူေတြဆိုုတာ ကၽြန္ေတာ္ယံုုၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အားနာတယ္ဆိုုတာ ကၽြန္ေတာ္တိုု႔အေရွ႕တိုုင္းသားခပ္မ်ားမ်ားရဲ႕ အက်င့္တစ္ခုုျဖစ္ေနတာ ၾကာလွပါၿပီ။ ယံုုၾကည္မႈရွိလာဖိုု႕ဆိုုတာ အားနာတယ္ဆိုုတဲ့ ေဘာင္ေက်ာ္ျဖတ္ပီးမွသာ ျဖစ္နိဳင္မွာပါ။အခုုလဲေရာက္လာၾကတဲ့ လူၾကီးမင္းမ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကိုု သီခ်င္းေရးသူတစ္ေယာက္လိုု႔သာ အၾကမ္းဖ်င္းသိထားၾကမွာပါ။

ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္သီခ်င္းတစ္ပုုဒ္ကိုု ဖန္တီးျဖစ္ေအာင္ လႈံေဆာ္ခဲ့တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြ၊ အေျခအေနေတြ၊ ပါ၀င္ပက္သက္ခဲ့တဲ့ သက္ရွိသက္မဲ့ေတြကအစ အားလံုုးထိ နားလည္သလား နားမလည္ဘူးလားဆိုုတာ သိမွမသိဘဲ။ မွန္တယ္ထင္တာကိုုပဲ ဦးစားေပးေရးရတဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မူရင္း၀ိညာဥ္ ၊ မူရင္းစိတ္္ ၊ မူရင္းကိုုယ္ေတြကိုုေကာျပသႏိုုင္မွ ေတာ္ကာက်မွာေပါ့။ ဒါမွလူဦးေရ(၂၆)သန္းေက်ာ္ကေန သန္းေပါင္း(၆၀) ေက်ာ္တဲ့အထိေနလာရတဲ့တစ္ေယာက္ေသာသူကေတာ့ ဒီလိုုဘ၀မ်ိဳးကိုု ျဖတ္သန္းခဲ့ရပါတယ္ဆိုုတာ သိမွာကိုုး။


ကၽြန္ေတာ္ေရးသားမဲ့ပံုုစံက ေတာင္းခံထားတဲ့ပံုုစံနဲ႔ ကိုုက္မကိုုက္ လိုုက္မလိုုက္ေတာ့မသိပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ကၽြန္ေတာ္တိုု႔အားလံုုးရဲ႕ မပိုုင္ေပမဲ့ဆိုုင္ေနတဲ့နိုုင္ငံ့ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ယံုုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ျခင္းကိုုေတာ့ နဂိုုကတည္းကယံုုၾကည္ ၊ နဂိုုကတည္းကလည္းထပ္တူနီးပါး ရည္မွန္းခ်က္ရွိလိုု႔ ေ၀ဖန္တာေတြကိုု ခါးဆီးပီး ၀ိညာဥ္ေကာ ၊ စိတ္ေကာ ၊ကိုုယ္ေရာ ခံႏိုုင္လည္းခံ မခံႏိုုင္လည္းခံရင္း ကိုုယ္၀ါသနာပါတဲ့ ေတးေရးသူဘ၀ကိုုၾကိဳးစားျပီးရယူခဲ့တဲ့သူတစ္ေယာက္ပါ။ ပါတီနဲ႔ အဖြဲ႕အစည္းေတြပူးေပါင္းပီး “ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအတြက္ယံုုၾကည္မႈတည္ေဆာက္ေရး ” ေဆြးေႏြးပြဲမွာ ပါ၀င္ေျပာျပခြင့္ရလိုု႔ အထူးေက်းဇူးတင္ရပါေၾကာင္း ေျပာလိုုပါတယ္ခင္ဗ်ား ။

ကၽြန္ေတာ္ငယ္တုုန္းကေတာ့ ရွမ္းတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္ဆိုုတာကိုုမသိခဲ့ပါဘူး။ ေက်ာင္းေနေတာ့နမၼတူျမိဳ႕ ရဲ႕ Our Lady’s Convent , ေမျမိဳ႕ St. Albert’s High school စတဲ့ ခရစ္ယာန္သာသနာျပဳေက်ာင္းေတြမွာေနခဲ့ေတာ့ ဘိုုေက်ာင္းတက္ျပီး ဘိုုလိုုပဲ ၀တ္ခဲ့ပါတယ္။ ရွမ္း၀တ္စံုုကိုု အစ္ကိုုၾကီးတိုု႔၀တ္တံုုးကလည္း ၾကည့္ျပီးသိပ္မၾကိဳက္ခဲ့ဘူး ။ ဒါေပမဲ့(၁၉၆၄) ေက်ာင္းေတြကို ျပည္သူပိုုင္သိမ္းေတာ့ နဂိုုကတည္းက ကိုုယ့္ျမိဳ႕ကိုုပဲခင္တြယ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ နမၼတူအစိုုးရတန္းျမင့္ေက်ာင္းကိုုျပန္ေျပာင္းခဲ့ပါတယ္။

အဲ့ဒီမွာ ကၽြန္ေတာ္ဘာလူမ်ိဳးလဲဆိုုတာ ေတ့ေတ့ဆိုုင္ဆိုုင္ေတြ႕ရေတာ့တယ္။ဘာလိုု႔လဲဆိုုေတာ့ တျခားရွမ္းေတြကရွမ္းေဘာင္းဘီ ၊ ရွမ္းတိုုက္ပံုု ၊ အမ်ိဳးသၼီးေတြကရွမ္းထဘီ ၊ ရွမ္းအက်ၤ ီ၀တ္လာၾကတာကိုုး ၊သူတိုု႔ကေတာ့ဘာမွမေျပာၾက ၊ ေလးစားသမႈျပဳၾကေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကတစ္ေယာက္ထဲ ရွမ္းေတြၾကားမွာဘိုုလိုု၀တ္ေနေတာ့ ေရရွည္မွာဘယ္ေနနိုုင္ပါ့မလဲ ။

ကိုုယ့္ပင္ကိုုယ္စိတ္သေဘာထားကလဲ လူၾကားထဲမွာလိုုက္ေလ်ာညီေထြေနခ်င္တဲ့ဆႏၵရွိခဲ့ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ ရွမ္း၀တ္စံုုနဲ႔ ျဖစ္သြားျပီေပါ့ေလ။ေနာက္ထပ္ၾကံဳေတြ႕ရတာကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့ဘ၀မွာရွမ္းလိုု၀တ္ ရွမ္းလိုုေျပာတတ္႐ံုုနဲ့ရွမ္းမဟုုတ္ေသးဘူးဆိုုတာကိုု ထပ္မံျပသလိုုက္သလိုုျဖစ္ရပ္ပါ။ (၁၉၆၅) မွာေက်ာင္းမွာ နံရံကပ္စာေစာင္လုုပ္ပါတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ရွမ္းဆရာဦးစိုုင္းေရႊထြန္းကေန ရွမ္းေက်ာင္းသားေတြကိုုသပ္သပ္အစည္းအေ၀းေခၚျပီး ရွမ္းဘာသာနဲ႔ရွမ္းနံရံကပ္စာေစာင္တစ္ခုုလုုပ္ဖိုု႔ေျပာပါတယ္။အဲ့ဒါေခါင္းေဆာင္တစ္ေယာက္ရွိရမယ္ဆိုုျပီးေျပာေတာ့ အားလံုုးေသာေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြ ကၽြန္ေတာ့္ဖက္ပဲလွည့္ၾကည့္လာေတာ့ခက္ျပီေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္ျပႆနာကိုုေနာက္မွၾကည့္ရွင္းမယ္ဆိုုျပီး ေခါင္းေဆာင္တာ၀န္ကိုု လက္ခံလိုုက္ပါတယ္။ ေနာက္မွျပင္ဦးလြင္မွာေနခဲ့တဲ့ အစ္ကိုုဆီေၾကးနန္းရိုုက္ျပီး ရွမ္းစာအျမန္လာသင္ေပးဖိုု႔ ပူစာလိုုက္ရတာေပါ့။ အဲ့ဒီမွာရွမ္းလိုု၀တ္ ရွမ္းစကားေျပာ ၊ရွမ္းစာေရးသားတတ္ျပီဆိုုေတာ့ျပည့္စံုုျပီလိုု႔ထင္မိပါတယ္။

ဒါေပမဲ့မကုုန္ေသးပါဘူး။ ရွမ္းထံုုးစံအရ ၀ါတြင္းအဖိတ္ေန႔မွာ ရွမ္းလူငယ္ေမာင္မယ္ေတြဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းကိုုလာျပီးဘုုန္းၾကီးေတြအတြက္ခဲဖြယ္၊ ေရေႏြး၊ တရားနာမဲ့လူေတြအတြက္ေရႏြးၾကမ္း အေၾကာ္ ။ ဥပုုသ္ေန႔မွာဘုုရားဆြမ္းေတာ္ကပ္ဖိုု႔ ၊ ဘုုန္းၾကီးအာ႐ံုုဆြမ္း ၊ေရေႏြးေကာ္ဖီ ၊ ေန႔ဆြမ္း ၊ အသီးေဖ်ာ္ရည္မ်ား ၊တရားနာသူေတြအတြက္ နံနက္စာ ေန႔လည္စာျပင္ဆင္ျပီးေက်ာင္း၀င္းသန္႔ရွင္းေရးစတဲ့ ေ၀ယ်ာ၀စၥေတြလုုပ္ၾကရပါတယ္။
 ေျပာခ်င္တာက အဖိတ္ေန႔ည ရွစ္နာရီ ကိုုးနာရီ ေရေႏြးအိုုး ဟင္းအိုုးတည္ရင္း ေစာင့္ရင္း ဂီတာတီးတတ္သူေတြ (ညီစိုုင္းခမ္းသီအပါအ၀င္) ကဂီတာတီးျပီးရွမ္းသီခ်င္းတီးၾကဆိုုၾကတာေပါ့ေလ။ တေန႔လာလာလဲဒီသီခ်င္း (၂)ပုုဒ္ ၊(၃) ပုုဒ္ တေန႕လာလည္း(၂)ပုုဒ္ ၊(၃) ပုုဒ္နဲ႔ဆိုုေတာ့ ေခါင္းေဆာင္စိုုင္းအံုုးျမင့္ကိုု ကပ္ျပီးငါတိုု႔ရွမ္းသီခ်င္းဒါဘဲရွိတာလား ဆိုုေတာ့ ဟုုတ္တယ္။တျခားဟာေတြလဲရွမ္းနားနဲ႕မကိုုက္ေတာ့ မၾကိဳက္ၾကဘူးလိုု႔ဆိုုတယ္ ။

ဒီမွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့မပူပါဘူး St. Albert တုုန္းကၾကားဖူးခဲ့တဲ့ ကမာၻေက်ာ္Beatles ရဲ႕ သီခ်င္းေတြရွိသားဘဲ ၊အဲဒီ tune ယူျပီး ရွမ္းစာသားသြင္းလိုုက္ရင္ ရွမ္းလည္းဘာသားနဲ႔ထုုထားတာမိုု႔လိုု႔လဲ ကမာၻၾကိဳက္သီခ်င္းေတြ ၾကိဳက္ရမွာပဲေပါ့။ဒါေပမဲ့ တကမာၻလံုုးၾကိဳက္တဲ့သီခ်င္းေတြဟာ ရွမ္းနားနဲ႕က် မကိုုက္ဖူး ျဖစ္ေနေတာ့တစ္ပုုဒ္ျပီးတပုုဒ္ဘာသာျပန္ေနတာႏွစ္၀က္ေတာင္ေက်ာ္ခဲ့ျပီ ၊ အဲဒါနဲ႔ Pentatonic scale နဲ့သီခ်င္းစပ္ရင္း ျပင္ဆင္ရင္းနဲ႔ ၁၉၆၈ က်မွ ကိုုယ့္စိတ္ထဲမွာ ရွမ္းၾကိဳက္ႏိုုင္တဲ့ စာသားနဲ႔ သီခ်င္းပံုုစံကိုုရေတာ့တယ္ ။

ထင္မွတ္တဲ့အတိုုင္းပါပဲ အဲဒီသီခ်င္းကေတာ့“ တိုု႔ရွမ္းအ၀တ္အစားကိုု၀တ္ပါ ဘာလိုု႔လဲဆိုုရင္တိုု႔ကရွမ္းမဟုုတ္လား ”“ တိုု႔ရွမ္းစကားကိုုေျပာပါ ဘာလိုု႔လဲဆိုုရင္ တိုု႔ကရွမ္းမဟုုတ္လား ” စတဲ့ စာသားေတြပါတဲ့(ရွမ္းစိတ္ဓာတ္ရွိၾကပါ) ဆိုုတဲ့သီခ်င္းပါပဲ `႐ွမ္းေတြႀကိဳက္လာေတာ့လဲ အဲဒီလိုပုံစံသီခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရးခဲ့ပါတယ္။
အဲဒါေတြကေတာ့ (ဥပမာ)

၁။ ႐ွမ္းစိတ္ဓာတ္႐ွိပါေစ
၂။ မီး႐ွဴးခံသီးခ်င္းသစ္
၃။ ၄။ ႐ွမ္းမွတ္မိတယ္
၅။ ပင္လုံစာခ်ဳပ္
၆။ ေတာင္ေပၚေျမရဲ႕ အျခားတစ္ဖက္မ်က္ႏွာ
၇။ ရာသီေျပာင္းခ်ိန္
၈။ မႏၲေလးေရာက္႐ွမ္းတစ္ေယာက္
၉။ ျဖတ္သာသြားတယ္ မနားတယ္
၁၀။ လူငယ္ေျခက်
၁၁။ စာေျခာက္႐ုပ္ အဲဒီသီခ်င္းေတ ြ အပါအဝင္ေပါ့။

မီး႐ွဴးခံသီးခ်င္းသစ္

အဲဒီေနာက္ထပ္ၿပီး ေဖာ္ျပခ်င္တဲ့သီခ်င္းကေတာ့ မီး႐ွဴးခံသီခ်င္းပါပဲ။ ႐ွမ္းမွာထူးျခားတဲ့အျဖစ္ အပ်က္တစ္ခုခုကိုရည္စူးၿပီး (သို႔) ေအာင္ပြဲခံျခင္းတစ္ခုခုကို ရည္မွန္းၿပီး Carol Singing ဆိုၿပီး ထြက္အလွဴခံရပါတယ္။အဲဒီလိုပြဲမ်ိဳးက ေပ်ာက္ကြယ္စျပဳလာၿပီမို႔ ေတာင္ႀကီးမွာျပန္စရင္ေကာင္းမွာပဲဆိုၿပီး အစ္ကိုႀကီး စိုင္းတုံခမ္းက ေခါင္းေဆာင္အစီအစဥ္လုပ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္သီခ်င္းစပ္ျဖစ္သြားတာပါ။

(၁၉၆၉)ခုႏွစ္ကေပါ့ အဲဒီႏွစ္မွာပဲ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕မွာ ႐ွမ္းစာေပညီလာခံက်င္းပေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဟာ မႏၲေလး တကၠသိုလ္မ်ားကိုယ္စာလွယ္ေလ့လာသူအေနနဲ႕ပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္သုံးပုဒ္သီဆိုခဲ့ပါတယ္။

အဲဒ ီမွာ စပ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ သီခ်င္းကေတာ့ " တိုင္းျပည္ေလာက္ႀကီးတဲ့ က်ီႀကီး႐ွိေပမယ့္ ဆန္မ႐ွိရင္ ဘာလုပ္ရမွာလဲ " ဆိုတဲ့သီခ်င္းအဓိပၸာယ္က "အျပင္အကာအရံအလွအပေတြကိုပဲ အေလးထားလုပ္ၾကေပမယ့္ အတြင္းက်တာေတြ ဘာမွမထူေထာင္ မတည္ေဆာက္ေပးရင္ဘာလုပ္ရမွာလဲ" ဆိုုတာပါပဲ။

႐ွမ္းမွတ္မိတယ္

" တည္ေနရာက ေတာထဲမ်က္မည္းျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္ျမင့္မားတဲ့ေတာင္ႀကီးေတြ လူမ်က္စိနဲ႕ မျမင္ရေသးတဲ့အခ်ိန္ သံလြင္ျမစ္ကို ဘယ္သူမွမျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ေသးတဲ့အခ်ိန္ . . . အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ႐ွမ္းမွတ္မိတယ္။ ဒို႔အဖိုးအဖြားေတြရဲ႕ အ႐ိုးေတြလဲဖုန္မႈံ႕ျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊ ေခၽြးေတြေသြးေတြနဲ႕လယ္ယာကိုေကၽြးဖို႕ေရလုပ္ခဲ့တာေပါ့။ ဆက္ႏြယ္ထားတဲ့အသက္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕မ်ိဳးေစ့ခ်ခဲ့တာပါ။အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ႐ွမ္းမွတ္မိတယ္။ ေျမႀကီးဟာေစာလာသူေတြအတြက္႐ွိေနေသးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘယ္သူျငငး္ႏိုင္မွာလ။ဲ႐ွမ္းကအရင္က်တယ္ဆုိတာ . . . ႐ွမ္းမွတ္မိတယ္ ျဖစ္လာသမွ်ေတြ႐ွမ္းမွတ္မိတယ္ . . . ႐ွမ္းျပည္တစ္ျပည္လုံးသာမက ႏိုင္ငံေ၀းေရာက္႐ွမ္းေတြပါ ႏွစ္သက္တဲ့သီခ်င္းပါ။

ပင္လုံစာခ်ဳပ္

အဲဒီသီခ်င္းကိုေရးခ်င္ေနတာၾကာလွပါၿပီ။ ေနာက္ဆယ္ႏွစ္အၾကာမွာ ခြဲထြက္ခြင့္ရလိုု႕ခြဲထြက္ ခ်င္ရင္ေပါ့ေလ . . . အဲဒီအေတြးဟာတစ္ဘ၀လုံးကို လႊမ္းမုိးထားသလိုပါပဲ။ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုေကာင္းေအာင္ စိတ္၀င္စားလာေအာင္ေရးရမလဲဆိုတာ စဥ္းစာမရခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ထူးထူးျခားျခင္း႐ွမ္းကာတြန္းတစ္ပုဒ္ကို ေတြ႕လိုက္ၿပီး အေတြးရလာတာပါ။အဲဒီကာတြန္းထဲမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကး႐ုပ္ရဲ႕ အိပ္ေထာင္ကို လူတစ္ေယာက္ကႏိႈက္ၿပီး ‘ေသေသခ်ာခ်ာ႐ွာၾကည့္ပါဦး’ လုိ႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ကေ ေျပာေနတာပါ။ အဲဒါနဲ႔ပ ဲ ‘ဆယ္ႏွစ္ေတာင္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ႐ွမ္းျပည္ႀကီးလည္းျပန္မရေသးပါဘူး။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နဲ႔ပါသြားၿပီထင္တယ္။ ဘယ္ေရာက္သြားၿပီလဲပင္လုံစာခ်ဳပ္ရယ္ ‘ လို႔အဓိပၸာယ္ရတဲ့ သီခ်င္းကို ေရးခဲ့ပါတယ္။(၁၉၇၁)ေလာက္ကထင္ပါတယ္။ စာေပစီစစ္ေရးကခြင့္ျပဳမွာမဟုတ္လို႔ ယေန႔ထက္တုိင္ထုတ္ေဖာ္ပုံႏွိပ္ျခင္း သီဆိုျခင္း မျပဳခဲ့ရပါဘူး။ မိုးကုတ္မွာထင္တယ္။ တစ္ခါေတာ့ဆိုျပခဲ့ဖူးၿပီး က်န္တဲ့သူေတြ ရသြားသီဆိုသြားၾကတာပါ။႐ွမ္းျပည္ကလူေတြ ႐ူးသြပ္ခဲ့တဲ့သီခ်င္းပါပဲ။

သကၠရာဇ္၂၀၀၀ျပည့္ႏွစ္အတြက္စပ္ခဲ့တဲ့ကဗ်ာကေတာ့

A place beyond dream,
Where what dream is what has been,
A thought for onself persued,
Turns out for all living things

အိပ္မက္လြန္ေနရာမွန္းတာ
ညီမွ်ျခင္းျဖစ္တာ
အတၱေတြးဆုံးထိလိုက္႐ွာ
မ်ားသတၱ၀ါတြက္ျဖစ္လာ
႐ွမ္း ၊ ျမန္မာ ၊ အဂၤလိပ္ (၃)ဘာသာႏွင့္ေရးစပ္ခဲ့ၿပီးပို႔ကဒ္ ၊ ပိုစတာ ၊ တီ႐ွပ္မ်ားထုတ္ခဲ့ပါတယ္။

ျဖတ္သာသြားတယ္မနားတယ္

ကၽြန္ေတာ္႐ွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္းတြင္ က်င္လည္တာ မ်ားေနပါၿပီ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ္အစ္ကိုကေတာ့ GTIမွာ၀င္ရေတာ့ သူႏွင့္တစ္ခါ အလည္လိုက္သြားမိတယ္္။ မႏၲေလး ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္က မီးတိုင္ႀကီးေတြကို အစ္ကိုက ' ဒီလွ်ပ္စစ္မီးတိုင္ကို ၾကည့္ထားေနာ္။ အဲဒါကေလာပိတကထြက္ၿပီး ႐ွမ္းျပည္ကိုျဖတ္ပဲ ျဖတ္သြားတာ။ ဘာမီးမွလဲမေပးဘူး’ ဆိုၿပီးေျပာေတာ့ ေရးျဖစ္လိုက္တဲ့ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါ။

မႏၲေလးေရာက္႐ွမ္းတစ္ေယာက္

မႏၲေလးေရာက္ၿပီး ဘယ္ေနရာမွ အဆင္မေျပႏိုင္ျဖစ္ေနသူရဲ႕ ဘ၀ကိုရည္႐ြယ္ၿပီးေရးသား ထားတဲ့ ကုိ႔ကိုယ္ပိုင္ခံစားခ်က္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါ အဆုံးသတ္က်ေတာ့ " ဘယ္ေလာက္ႏွိမ္ေပမယ့္လဲ မထူးတဲ့အေၾကာင္းကိုေတာ့ အခ်စ္နဲ႕တိုင္းတာျပလိုက္တယ္။မန္းပ်ိဳျဖဴတစ္ေယာက္ကို ႐ွမ္းခ်စ္လဲ ဗမာထက္မေလ်ာ့တာ တကယ္တမ္းျပခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္လဲ ေငြဂုဏ္မ႐ွိေတာ့ေယာကၡမ မၾကည္ မေအာင္ႏိုင္ေသးေတာ့ မိဘမၾကည္ မီွစရာခိုစရာမဲ့ ။ အိုေနာက္ဆုံးေတာ ့မႏၲေလးေရာက္႐ွမ္း တစ္ေယာက္ရဲ႕အျဖစ္ဟာမလြယ္ပါလား။ ဒါေပမယ့္လဲ ေနရာခ်င္းေတာ့ မလဲခ်င္ဘူး။ ေတာင္ေပၚသားတစ္ေယာက္ျဖစ္ရတာ ဂုုဏ္ယူခ်င္ပါတယ္။ အိုု ….. မႏၲေလးေယာက္႐ွမ္းတစ္ေယာက္ေတာ ့ၿပဳံးေနရီေနၿမဲ

လူငယ္ေျခက်

ဟိုတုန္းကတင္၀င္း (ေဆး/မန္း) ကၽြန္ေတာ့္တုိ႔အေခၚအရေတာ့ ကို Ronald Yin ေပါ့ေလ။ သူေျပာေလ့႐ွိတဲ့ စကားတစ္ခြန္းေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္က တကယ္ကို သေဘာက်သြားတယ္။ ဘာလို႔လဲ ဆုိေတာ့ တကၠသိုလ္တက္ၿပီး အမ်ိဳးဘာသာသာသနာအတြက္ဘာမွ် အသုံးမက်ဘဲျဖစ္ေနတဲ့ လူငယ္တကၠသိုလ္ထြက္ေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႕ဖူးၿပီးသား ျဖစ္ေနတာကိုး။  ဒါနဲ႔ပဲအဲဒီသီခ်င္းကိုေရးျဖစ္တာပါ။ ဆ ိုတဲ့သူေရာတီးတဲ့သူေရာ အားလုံးႀကိဳက္ၾကၿပီး သီခ်င္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္နဲ႕ Regional College ေတြစတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ကြက္တိျဖစ္သြားလို႔ ကၽြန္ေတာ္ကႏွေမ်ာတသစြာနဲ႕ပ ဲျပန္ႏုတ္ လိုက္ရတဲ့သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါ။

စာေျခာက္႐ုပ္

အဲဒီဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ ႏိုင္ငံျခားစာေရးဆရာႀကီး Nathaniel Horthorne ရဲ႕၀တၳဳတိုကို အက်ဥ္းျပန္ေရးထားတဲ့ Feather Top ဆုိတဲ့၀တၳဳေလးကို ဖတ္ၿပီး ေရးျဖစ္သြားတာပါပဲ။ ဒီ၀တၳဳမွာ စုုန္းမႀကီးတစ္ေယာက္ကေန စာေျခာက္႐ုပ္တစ္ခုလုပ္ရင္းနဲ႕ ႐ုပ္သိပ္ေခ်ာသြားတဲ့အတြက္ အသက္သြင္းၿပီး လူျပည္ကိုသြားခိုင္းခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူထင္သလို အဆင္ေျပမလာဘဲ စာေျခာက္႐ုပ္က သူ႕တကယ့္အသြင္ကို မွန္ထဲမွာျမင္ၿပီး မွတ္မိသြားတဲ့အတြက္ ျပန္လာတာကိုု စုုန္းမႀကီးကေတာ့ ေနာက္ဆုံးေတာ့ လက္ေလွ်ာ့ၿပီး အစကတည္းကရည္႐ြယ္ထားသလို ငါ့ေျပာင္းဖူးၿခံကိုသာ ေစာင့္ေပေတာ့လို႔ လိုုက္ေလ်ာခဲ့ရတဲ့ဇာတ္လမ္းေလးပါ။

ဟိုတုန္းက (၇၂ - ၇၃)ခုႏွစ္ေလာက္က သီခ်င္းအျဖစ္ေရးသားၿပီး ေ႐ႊၾကယ္ေငြၾကယ္စတဲ့စကားလုံးေတြပါေနလို႔ ဆင္ဆာကို မတင္ျဖစ္လိုက္ဘ ဲ ခ်န္ထားတဲ့သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ပါ။ အခုအခြင့္သာလို႔ ျပန္တင္ျပရတဲ့သေဘာပါ။ကၽြန္ေတာ္စာေရးသူဘ၀ကေတာ့ အဆင္မေျပမႈေတြၾကားထဲကေန အခေၾကးေငြရယ္လို႔ ရသင့္တာလဲမရ ။ မရသင့္တာ ဆုိပိုေ၀းၿပီေပါ့။ အဲဒီလိုအေျခအေနမ်ိဳးမွာ အထူးသျဖင့္ ေ၀ဖန္တာကိုေတာ့ တစ္ဖက္သက္ခ်ည္းပဲခံၿပီး ဆက္လုပ္လာရတာပါ။ ဒီၾကားထဲမွာ ထြက္လာတဲ့သီခ်င္းေတြကို အားေပးေနၾကတဲ့ပရိတ္သတ္ရဲ႕ အင္အားကိုု ကိုးစားေစာင့္ေမွ်ာ္ရင္းနဲ႕ဆက္ေရးျဖစ္ခဲ့တာပါ။ အေရးႀကီးတာကေတာ့ ကိုယ္မွန္တယ္ထင္သေ႐ြ႕ ကိုယ္ေရးႏိုင္ခဲ့ရင္ ၊ သီခ်င္းျဖစ္ခဲ့ရင္ၿပီးတာပဲဆိုၿပီး မ်က္စိမွိတ္လုပ္ခဲ့တာပါ။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို မ်က္ေျခမျပတ္ပါေစနဲ႕။ ဘယ္ေတာ့မွမေပ်ာက္ေစနဲ႔ဆိုတဲ့ တစ္ခုတည္းေသာရည္မွန္းခ်က္က ုိ ခုိင္ခုိင္မာမာခ်မွတ္ႏိုင္ဖို႔ပါပဲ။

နိဂုံး

သီခ်င္းေရးသမားဘ၀ကိုခံယူၿပီး တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ခဲ့တာ ယေန႔ထက္တုိင္ပါပဲ။ ဒီအလုပ္က ၿပးီသြားၿပီ နားရၿပီဆုိတာမ႐ွိခဲ့ပါဘူး ၊ ခုေတာ့ဒီအစည္းအေ၀းႀကီးက ယုံၾကည္မႈသာ တကယ္တည္ေဆာက္ၿပီး ေပးစြမ္းခဲ့တယ္ဆိုရင္ အားလုံးအတြက္လုပ္ကိုင္ခဲ့တာေတြ တစ္ပိုင္းေတာ့ၿပီးသြားႏိုင္ေလာက္ပါတယ္။ ျဖစ္ပါေစလုိ႔လဲ ဆုေတာင္းရင္းနဲ႔ပဲ နိဂုံးခ်ဳပ္ပါရေစ။

အားလုံးကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္

credit: ေဒါက္တာစိုင္းခမ္းလိတ္

 ရာသီေျပာင္းခ်ိန္သီျခင္း ေဒါင္းရန္
 http://www.mediafire.com/download/vkjpom82a6xndrl/21+Yar+Thi+Pyong+Chain.flv

7/25/2013

အိုစမာ ဘင္ လာ ဒင္ ၏ေအေက-၄၇


video
ဂ်ဴလိုင္လ ၂၄ရက္တြင္'Secret' CIA museum features Osama bin Laden's AK-47 အမည္ျဖင့္ ယူက်ဳတြင္ mickystone10 တင္ထားေသာ ဗီဒီယို ကလစ္။


အိုစမာ ဘင္ လာ ဒင္ ဆို တာ ဘယ္ သူလဲ


ႏိုင္ငံတကာ အၾကမ္းဖက္ မႈ မ်ား ကို က်ဳးလြန္ ၿပီး အၾကမ္းဖက္အဖြဲ ့မ်ား ကို ေငြေၾကး စိုက္ထုတ္ေပး ခဲ့သူအိုစမာဘင္လာဒင္ကို ၁၉၅၇ ခုႏွစ္တြင္ ေမြးဖြါးသည္။
ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယား ႏိုင္ငံတြင္ အေျခစိုက္ေသာ ယီမင္ ႏိုင္ငံ သား ေဆာက္ လုပ္ေရး
လုပ္ငန္းရွင္ မိုဟာမက္ ဘင္လာဒင္၏ သားသမီး ၅၂ ေယာက္ အနက္မွ ၁၇ ေယာက္ ေျမာက္ သား ျဖစ္သည္။
မိုဟာမက္ ဘင္လာဒင္သည္ သားသမီး မ်ား ကို ေဆာ္ဒီအာေရး ဗီးယား ႏိုင္ငံ မွ ထိပ္ တန္း တကၠသိုလ္မ်ား တြင္ ပညာ သင္ၾကား ေစခဲ့သည္။
ဘင္လာဒင္ သည္ တကၠသိုလ္ တြင္ ပါလက္စတိုင္း လူမ်ိဳး ပါေမာကၡ အစၥလာမ္ ၀ါဒ သုေတသီ
အဗၺဒူလ္ လာ အာဇမ္ ႏွင့္ ေတြ ့ဆံု ၿပီး ေနာက္ ပိုင္း တြင္ ထို ပါေမာကၡ တည္ ေထာင္ ထားသည့္
မူဂ်ာေဟဒင္ အဖြဲ ့မ်ား ကို ေငြေၾကး ေထာက္ပံ့မႈ မ်ား ျပဳခဲ့သည္။ အာဇမ္၏ မူဂ်ာေဟဒင္ အဖြဲ ့မ်ားသည္ ေနာက္ ပိုင္း တြင္ ဆိုဗီယက္ က်ဴးေက်ာ္မႈ ကို တြန္းလွန္ေနသည့္ အာဖဂန္ နစၥတန္ တပ္ဖြဲ ့မ်ား ဘက္မွာ ၀င္ေရာက္ တိုက္ခိုက္ ရာ ဘင္လာဒင္ လည္း ထိုအဖြဲ ့
တြင္ လိုက္ပါသြား ခဲ့ၿပီး အာဖဂန္ စစ္ေျမျပင္ ကို ေရာက္ ရွိခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္ တြင္ ဘင္လာဒင္ ၏
အသက္ သည္ ၂၂ ႏွစ္ သာရွိေသးသည္။


အေမရိကန္ကို ထိပ္ပုတ္ကစားသည့္ ဘင္လာဒင္
၁၉၉၁ - အာဖဂန္မွဆိုဗီယက္တပ္မ်ားကို ေျပာက္က်ားစစ္ျဖင့္ေအာင္ျမင္စြာ တိုက္ခိုက္ႏိုင္ခဲ့ၿပီးေနာက္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုက ေထာက္ခံသည့္ လံႈ႔ေဆာ္မႈတစ္ခု ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဘင္လာဒင္သည္ကန္ျပည္
ေထာင္စုကိုေရာ သူ႔အမိႏိုင္ငံေဆာ္ဒီအာေရဗ်ကိုပါ ဆန္႔က်င္ခဲ့သည္။

ပင္လယ္ေကြ႕စစ္ပြဲအတြင္းက ကန္တပ္မ်ား ေဆာ္ဒီအာေရဗ်ႏိုင္ငံထဲ စခန္းခ်ထားမႈကို ဘင္လာဒင္က ကန္႔ကြက္ခဲ့သည္။
၁၉၉၆ - ဘင္လာဒင္သည္ ဆူဒန္ ႏိုင္ငံမွေန၍ အယ္လ္ဂ်ီးရီးယားႏွင့္ အီဂ်စ္ကဲ့သို႔ေသာႏိုင္ငံမ်ားရွိ အစၥလမၼစ္ အစြန္းေရာက္အဖြဲ႕မ်ားကို ေထာက္ပံ့မႈ ေပးခဲ့သည္။ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု အပါအ၀င္ ႏိုင္ငံ အခ်ဳိ႕က သူ႔ကိုႏွင္ထုတ္ခဲ့သည္။ အာဖဂန္နစၥတန္ႏိုင္ငံတြင္ အေျခခံ၀ါဒီ တာလီဘန္တို႔က်ဆံုးသြားၿပီးေနာက္ သူႏွင့္ သူ၏ အယ္လ္ေကဒါအဖြဲ႕ ထပ္မံေပၚေပါက္လာျပန္သည္။
၁၉၉၈ - အာဖရိကတိုက္အေရွ႕ပိုင္း ရွိ ကင္ညာႏွင့္ တန္ဇန္းနီးယားႏိုင္ငံတို႔မွ အေမရိကန္သံ႐ံုးမ်ား ဗံုးခြဲတိုက္ခိုက္ ခံရၿပီးေနာက္ အေမရိကန္တရား႐ံုး တစ္႐ံုးက ဘင္လာဒင္ကို အေမရိကန္ ႏိုင္ငံသားမ်ားအားသတ္မႈျဖင့္ မ်က္ကြယ္တြင္ တရားစြဲဆိုခဲ့သည္။

၂၀၀၁ - စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ ေန႔တြင္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုကို တိုက္ခိုက္ၿပီးေသာအခါ ဘင္လာဒင္၏ နာမည္သည္ ကမၻာတစ္၀န္းရွိ အာဏာပိုင္မ်ား အလိုအရွိဆံုးထိပ္တန္းစာရင္း၀င္လာသည္။
အေမရိကန္သမၼတ ေဂ်ာ့ဒဗၺလ်ဴ ဘြတ္ရွ္က ဘင္လာဒင္ကို အေသရရ၊ အရွင္ရရ အလိုရွိေၾကာင္းေၾကညာသည္။ ဘင္လာဒင္ကို မိေအာင္သတင္းေပးႏိုင္သူအား အေမရိကန္ေဒၚလာ ၂၅ သန္း ဆုေငြေပးမည္ဟုလည္း အေမရိ ကန္ျပည္ေထာင္စုက ေၾကညာသည္။
ဒီဇင္ဘာလတြင္ အေမရိကန္ဦးေဆာင္သည့္တပ္မ်ား အာဖဂန္နစၥ တန္ႏိုင္ငံမွ တာလီဘန္အစိုးရကို ျဖဳတ္ခ်ခဲ့ၿပီးေနာက္ ဘင္လာဒင္ ပုန္းေအာင္းေနသည္ဟုထင္ရေသာ အစြန္အဖ်ား ေတာင္တန္းေဒသမ်ားကို တိုက္ခိုက္ခဲ့ ေသာ္လည္း ဖမ္းမမိခဲ့ေခ်။
၂၀၀၂ - ဘင္လာဒင္ အသက္ရွင္ လ်က္ရွိေၾကာင္း ဗီဒီယိုတိပ္ေခြအသစ္ တစ္ခုထြက္လာသည္။ မည္သည့္အခ်ိန္ တုန္းက ႐ိုက္ကူးခဲ့ သည္ကိုကား အတည္ျပဳႏိုင္ျခင္းမရွိေပ။
၂၀၀၂-၂၀၀၅ - ဘင္လာဒင္၏ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရဆံုး အနီးကပ္ပုဂၢိဳလ္ မ်ားျဖစ္ေသာ အဘူဇူေဘဒါႏွင့္ ခါလစ္ ရွိတ္မိုဟမၼက္တို႔အပါ အ၀င္ စစ္ေသြးႂကြတသီတတန္းႀကီးကို ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံ က ဖမ္းဆီးခဲ့သည္။ ခါလစ္ရွိတ္မိုဟမၼက္သည္ စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔ တိုက္ခိုက္မႈကို စည္း႐ံုးခဲ့သူဟု ယံုၾကည္ၾကသည္။
၂၀၀၃ - အီရတ္ႏိုင္ငံသည္ လူအမ်ားအျပားေသေစႏိုင္သည့္ လက္နက္ႀကီး မ်ားထုတ္လုပ္ေနသည္၊ အယ္လ္ေကဒါအဖြဲ႕ကိုလည္း ကူညီေနသည္ဟု အေမ ရိကန္အရာရွိတို႔၏ အဆိုအရ အေမရိ ကန္ျပည္ေထာင္စုသည္ အီရတ္ႏိုင္ငံ ထဲသို႔၀င္တိုက္ခဲ့သည္။
၂၀၀၄ - ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံသည္ ဘင္လာဒင္ႏွင့္ သူ၏လက္ေထာက္ ေအမန္အယ္လ္ ဇ၀ါဟီရီပုန္းေအာင္း ေနသည္ဟုထင္ရေသာ အာဖဂန္နယ္ ျခားအနီးရွိေဒသမွ အယ္လ္ေကဒါ တပ္သားမ်ားဟု သံသယရွိသူမ်ားကို စစ္ဆင္မႈမ်ား စတင္ျပဳလုပ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ၎တို႔ကို ဖမ္းမိျခင္းမရွိေပ။
၂၀၀၅ - မိမိတို႔ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕မ်ားသည္ ဘင္လာဒင္အား တစ္ႏွစ္နီးပါး ေျခရာခံလိုက္ရွာခဲ့ေသာ္လည္း သတင္းအစအန ပင္မရဟု ပါကစၥတန္ ႏိုင္ငံက ေၾကညာသည္။ အာဖဂန္နစၥ တန္သမၼတ ဟာမစ္ကာဇိုင္းကမူ ဘင္လာဒင္သည္ အာဖဂန္နစၥတန္ႏိုင္ငံ
၌ မရွိဟုဆိုသည္။

၂၀၀၆ - ထိုစဥ္က ကန္ေထာက္လွမ္းေရး အႀကီးအကဲ ဂြ်န္နီဂ႐ိုပြန္တီက ဘင္လာဒင္သည္ အာဖဂန္-ပါကစၥတန္နယ္ျခားတြင္ လႈပ္ရွား ေနသည္ဟု ယံုၾကည္ေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။
စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ေန႔တိုက္ ခိုက္မႈျဖစ္ပြားခဲ့သည္မွာ ငါးႏွစ္ၾကာ ေသာအခါ ကန္ကြန္ဂရက္ လႊတ္ေတာ္သည္ ဘင္လာဒင္အား ရွာေဖြ၊ ဖမ္းဆီးႏိုင္ေရးအတြက္ အထူးတပ္ဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕ကို ကန္ေဒၚလာ သန္း ၂၀၀ ခြင့္ျပဳခဲ့သည္။
သို႔ေသာ္ျငားလည္း ျပင္သစ္ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ဖြဲ႕ အစီရင္ခံစာကမူ ဘင္လာဒင္သည္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံ၌ အူေရာင္ငန္းဖ်ားေရာဂါျဖင့္ ကြယ္လြန္သြားၿပီဟုဆိုသည္။
၂၀၀၇ - စက္တင္ဘာလ ၁၁ ရက္ တိုက္ခိုက္မႈ ေျခာက္ႏွစ္အၾကာတြင္ ဘင္လာဒင္က အေသခံတိုက္ခိုက္သူ တစ္ဦးအားခ်ီးက်ဴးသည့္ ဗီဒီယိုအေခြ ထြက္လာသည္။
၂၀၀၉၊ ဇူလိုင္ - ယခုႏွစ္ေစာေစာ ပိုင္းတြင္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံ၌ အေမရိကန္ဒံုးက်ည္ျဖင့္တိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ ဘင္လာဒင္သားတစ္ဦး ေသဆံုးသြားေၾကာင္း ကန္ တန္ျပန္အၾကမ္းဖက္မႈ စစ္ဆင္ေရးအရာရွိ တစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။
၂၀၁၀ - ပါကစၥတန္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ယူဆြတ္ရာဇဂီလာနီက ဘင္လာဒင္ သည္ သူ႔ႏိုင္ငံထဲ၌မရွိေၾကာင္းေျပာ ၾကားသည္။ စီအိုင္ေအ အႀကီးအကဲ လီယြန္ပါနက္တာက ဘင္လာဒင္သည္ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံ တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးစု မ်ားေနထိုင္ရာေဒသတြင္ ေကာင္းစြာ အေစာင့္အေရွာက္ခံရၿပီး ပုန္းေအာင္း ေနေၾကာင္း ေျပာၾကားသည္။


၂၀၁၁၊ ေမလ - အစၥလမၼာဘတ္ၿမိဳ႕ေျမာက္ဘက္အနီးရွိ အေဘာ့တာ ဘတ္ၿမိဳ႕တြင္ ကြန္မန္ဒိုစစ္ဆင္ေရးတစ္ခုျပဳလုပ္စဥ္ ကန္ ျပည္ေထာင္စုသည္ ဘင္လာဒင္ကိုသတ္ျဖတ္ခဲ့ၿပီး ၎၏အေလာင္းကိုရခဲ့ေၾကာင္း အေမ ရိကန္သမၼတ ဘာရက္အိုဘားမားက ေၾကညာသည္။
 ယခုယူက်ဳ ကလစ္ပါ ဘင္ လာ ဒင္ ၏ေအေက-၄၇ကို အဆိုပါစစ္ဆင္ေရးမွ ရရွိခဲ့သည္ဟု ဆိုသည္။




7/16/2013

၁၉၇၃ ခုႏွစ္ အသက္ ၃၂ ႏွစ္အရြယ္ တြင္ ကြယ ္လြန္ခဲ့ေသာ ကြန္ဖူးမင္းသား ဘရုစ္လီ ၏ စြမ္းရည္မ်ားအမွတ္တရ။


video



ပင္ေပါင္ကုိ နံက်ပ္ကူနဲ့ရုိက္တဲ့ ဘရုစ္လီ.





ဘရုစ္လီ၏ “ဂ်ိကြန္ဒို“တိုက္ခိုက္ေရး နည္းပညာသိုင္းက်မ္း


ဘရုစ္လီ၏ အညႊန္းစကားမ်ား

၁) ဗဟုသုတက သင့္ကုိ တန္ခိုးစြမ္းအားေတြေပးလိမ့္မယ္... ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က်င့္တရားကသာ သင့္ကို အေလးစားခံရေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးႏုိင္တယ္...
၂) သင့္ဘဝကို တကယ္ႏွစ္သက္ျမတ္ႏုိးတယ္ဆုိရင္ အခ်ိန္ကိုမျဖဳန္းပါနဲ႔... ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ ဘဝဆုိတာ အခ်ိန္နဲ႔တည္ေဆာက္ထားလို႔ပါပဲ...
၃) အေျခအေနေတြကို အလဲထိုးဖို႔ အခြင့္အေရးကို ကၽြန္ေတာ္ဖန္တီးတယ္...
၄) ဝါးပင္ေတြ မိုးမခပင္ေတြဟာ ေလနဲ႔အတူလိုက္ေကြးၫႊတ္ေနခ်ိန္မွာ မားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ေနတဲ့ အမာဆံုးသစ္ပင္ေတြဟာ က်ိဳးပဲ့ဖို႔အလြယ္ကူဆံုးျဖစ္တယ္ဆုိတာကို သတိျပဳပါ...
၅) သင္ေတြးထင္ထားသလို သင္ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္....
၆) သက္ေတာင့္သက္သာ ဘဝကိုရဖို႔ ဆုမေတာင္းပါနဲ႔ ခက္ခဲတဲ့အရာတစ္ခုကို ႀကံ့ႀကံ့ခံႏုိင္ဖို႔ ႀကံ့ခုိင္သန္စြမ္းတဲ့ဘဝကိုရဖို႔ ဆုေတာင္းပါ...
၇) အမွားကိုဝန္ခံဖုိ႔ သတၱိရွိတဲ့သူရဲ့ မွားယြင္းမႈေတြကို အၿမဲခြင့္လႊတ္ႏုိင္ပါတယ္...
၈) ခင္ဗ်ားရဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ဒီကမာၻမွာရွိေနတာမဟုတ္ဘူး... ကၽြန္ေတာ့္ရဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးဖုိ႔ ခင္ဗ်ားရွိေနတာလည္း မဟုတ္ဘူး...
၉) အသိနဲ႔မလံုေလာက္ဘူး အသံုးခ်မႈရွိရမယ္... ဆႏၵနဲ႔မလံုေလာက္ဘူး အလုပ္ရွိရမယ္...
၁၀) ကိစၥတစ္ခုအတြက္ စဥ္းစားဖို႔အခ်ိန္အမ်ားႀကီးယူေနမယ္ဆုိရင္ သင္ဘယ္ေတာ့မွ လုပ္ျဖစ္မွာမဟုတ္ဘူး...
၁၁) ရႈံးနိမ့္ျခင္းဆုိတာ စိတ္ရဲ့သတ္မွတ္ခ်က္တစ္ခုပါပဲ... တကယ္ရႈံးသြားၿပီလုိ႔ လက္မခံေသးသ၍ ဘယ္ေတာ့မွ မရႈံးႏုိင္ပါဘူး...
၁၂) ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုးမွာ သံုးဖို႔နဲ႔ ျဖဳန္းဖို႔ အခ်ိန္ေတြရွိၾကပါတယ္... ရတဲ့အခ်ိန္ကိုဘာလုပ္မလဲဆုိတာ သင့္ဘာသာဆံုးျဖတ္ႏုိင္ပါတယ္... ဒါေပမဲ့ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့အခ်ိန္ကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မရႏုိင္ပါဘူး....

7/15/2013

ေနျပည္ေတာ္ ရန္ကုန္ အျမန္လမ္းပိုင္း



ကၽြန္ေတာ္လည္း ေရးမယ္ေရးမယ္ စိတ္ကူးၿပီး မေရးျဖစ္ခဲ့တဲ့ စာတစ္ပုဒ္ကို ေရးသားလိုက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေနျပည္ေတာ္ ရန္ကုန္ အျမန္လမ္းပိုင္းကို တရားဝင္ စတင္မဖြင့္လွစ္ခင္ကတည္းက သြားေရာက္ခဲ့တာပါ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက တိုးဂိတ္ေတြေတာင္ မေဆာက္ရေသးပါဘူး။ တစ္လမ္းလုံးမွ ကိုယ့္ကား တစ္စီးတည္းလား ထင္ရေအာင္ ဘယ္သူမွ မျဖတ္ေသးတဲ့အခ်ိန္ေပါ့။ ခုခ်ိန္အထိဆိုရင္ အဲဒီလမ္းကို ကၽြန္ေတာ္ကားေမာင္းတာ အေခါက္ေရး အသြားအျပန္ဆို ၄၀၀ ေလာက္ရွိၿပီျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီလမ္းပိုင္းဆိုင္ရာနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လမ္းေဖာက္ထားမႈပိုင္းဆိုင္ရာမွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ (ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ဘယ္လူႀကီးေၾကာင့္ဆိုၿပီး အပစ္တင္တာမ်ိဳး မလုပ္ခ်င္ေတာ့လို႔ပါ) လမ္းပိုင္းဆိုင္ရာ အားနည္းခ်က္ေတြ ရွိတယ္ဆိုတာကို သတိထားမိပါတယ္။ ဆိုပါစို႔ မိုင္တိုင္အမွတ္ ၁၇၀ ကေန ၁၉၀ ၾကားဆို ေျမသားက အရမ္းေပ်ာ့ၿပီး ခင္းထားတဲ့ အဂၤေဒဟာ တစ္ခါတစ္ခါ နိမ့္လိုက္ျမင့္လိုက္နဲ႔ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မိတ္ေဆြ ႏိုင္ငံျခားသားတစ္ဦးေတာင္ အဲဒီလမ္းျဖတ္ရင္းနဲ႔ တင္စားသြားပါေသးတယ္ မင္းတို႔ႏိုင္ငံမွာ ကမာၻ႕အရွည္ဆံုး ရိုလာကိုစတာရွိတယ္တဲ့။ ထားပါေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာ လမ္းဆိုးတယ္ ေကာင္းတယ္ဆိုတာထက္ လမ္းသြားရင္ အႏၱရယ္ကင္းရွင္းေစေရးပါ။





ေနျပည္ေတာ္လမ္းမွာ ယခုေနာက္ပိုင္း အနိမ့္ဆံုး တစ္ရက္ကို တစ္စီးစာ တိမ္းေမွာက္မႈျဖစ္ပြားပါတယ္။ ေသေၾက ဒဏ္ရာရမႈလည္း နိမ့္က်သြားတယ္ မရွိပါ။ အဲဒီလိုဆိုေတာ့ကား ေသခ်ာဆန္းစစ္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ ယခုေနာက္ပိုင္း ယာဥ္အႏၱရာယ္ျဖစ္ပြားမႈဟာ လမ္းခင္းမႈစနစ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ပြားမႈထက္ ယာဥ္ေမာင္းသူမ်ားရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ျဖစ္တဲ့ျဖစ္စဥ္က ပိုမ်ားပါတယ္။

အျမန္လမ္းသြားမယ္ဆိုရင္ေတာ့

၁။ မိမိကားတာယာကို ေသခ်ာစစ္ေဆးဖို႔လိုပါတယ္။ ကတၱရာခင္းထားတာ မဟုတ္ပဲ အဂၤေဒခင္းထားတာျဖစ္တာေၾကာင့္ တာယာ မေကာင္းပါက တာယာပြင့္တာမ်ားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဆိုရင္ ၃ လ သို႔မဟုတ္ ၄ လ ေလာက္တစ္ႀကိမ္ တာယာ ၄ လံုးစလံုး အသစ္လဲၿပီးမွသြားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီလမ္းကို အသံုးျပဳႏႈန္းဟာ တစ္ပါတ္ကို အနည္းဆံုး အသြားအျပန္ ၂ ႀကိမ္ကေန ၆ ႀကိမ္အထိသြားရပါတယ္။


၂။ မိမိကား ေအာက္ပိုင္း ၾကံ့ခိုင္မႈေကာင္းမေကာင္း၊ ယာဥ္ပိုင္းဆိုင္ရာ စစ္ေဆးမႈေတြ ဆီ ေရ ေလ ဝိုင္ေတြ စစ္ေဆးဖို႔လိုပါတယ္။ တစ္ခါဆိုရင္ လြန္ခဲ့တဲ့ ၉ လာေလာက္က ကၽြန္ေတာ့္ကား ေအာက္ပိုင္းၾကံ႕ခိုင္မႈ အားနည္းလို႔ ကားေမာင္းရင္း ေရဝတ္တဲ့ေနရာမွာ ပါသြားကာ ၃ ပါတ္လည္ သြားဖူးပါတယ္။ ကံေကာင္းလို႕မေသခဲ့တာပါ။ ေဝဟင္ခ်စ္သူ စာမ်က္ႏွာ မျပဳလုပ္ခင္ ၂ ပါတ္ေလာက္အလိုကေပါ့။ ေနာက္ပိုင္း အဲဒီကားကို ေရာင္းၿပီး ကားအသစ္လဲခဲ့ရပါတယ္။

၃။ ကားေမာင္းတဲ့အခါမွာ မိမိ speed ကို မိမိသတိအျမဲထားဖို႕လိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ kilo 100 ကို setup ခ်ၿပီး cruise control ဖြင့္ေမာင္းပါတယ္။ cruise မပါတဲ့ ကားကို ေမာင္းၿပီဆိုရင္လည္း မိမိကားရဲ႕ console ကို အျမဲတမ္းၾကည့္ၿပီး rpm နဲ႔ speed ကို အျမဲစစ္ေဆးပါတယ္။

၄။ ေနာက္ လူနဲ႔သက္ဆိုင္ပါၿပီ အဲဒါက ကားေမာင္းရင္ ဘယ္ေတာ့မွ အိပ္မငိုက္ဖို႔ပါပဲ။ လမ္းက ရွည္ၿပီး ၿမိဳ႕ေရွာင္ျဖစ္ေတာ့ တစ္ဦးတည္းဆိုရင္ အလြန္ အိပ္ငိုက္လြယ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီလမ္းကို ေမာင္းတာ ေမာင္းက်င့္ျဖစ္သြားေတာ့ အိပ္မငိုက္ေအာင္ ထိန္းႏိုင္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ခုမွ စတင္ေမာင္းမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အိပ္ငိုက္တာမရွိေအာင္ ေဘးကတစ္ေယာက္ေယာက္ကို စကားေျပာခိုင္းဖို႔လိုမွာပါ။

၅။ ကားလမ္းမွာ လမ္းေျပာင္းျပန္ စည္းကမ္းမဲ့ သြားေနတဲ့ လူ၊ ဆိုင္ကယ္၊ စက္ဘီးတို႕ကို သတိထားရမွာျဖစ္ပါတယ္။ ဆိုင္ကယ္ေတြက လမ္းခ်ိဳးေတြ တံတားထိပ္ေတြမွာ ျဖတ္ထြက္တတ္ပါတယ္။ အဲဒါ သတိထားရမယ့္အႏၱရာယ္ပါ။ အျမန္လမ္းဥပေဒအရ ေမာင္းေနတဲ့ကးာက လူ ဆိုင္ကယ္ စက္ဘီးတို႔တိုက္မိလို႕ လူေသဆံုးေတာင္ ယာဥ္ေမာင္းဘက္က အမွန္ျပဳလုပ္ေပးထားပါတယ္။ တရားဝင္အရ လူ ဆိုင္ကယ္ စက္ဘီးတို႔ ေပးမတက္ပါ။ သို႔ေပမယ့္ ယခုတိုင္ စည္းကမ္းမဲ့ သြားေနၾကျဖစ္လို႕ အႏၱရာယ္မ်ားတုန္းပါပဲ။

၆။ ကၽြဲ ႏြား ေခြး တိရိစာၦန္ေတြေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခါဆို ညဖက္ႀကီး ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲထဲ ကၽြန္ေတာ္ကားေမာင္းေနတုန္း ကၽြဲတစ္ေကာင္ျဖတ္ေပးလို႕ ကားကို လမ္းေဘးထိုးဆင္းလိုက္ရတယ္ ကံေကာင္းလို႕ မေမွာက္တာ ေနာက္ လမ္းေဘးကလည္း ေခ်ာက္မဟုတ္ဘဲ လမ္းေခ်ာေနလို႕ မဟုတ္ရင္ေတာ့ သြားၿပီပဲ။ တစ္ခါ ေဘးက ေက်ာ္တက္တဲ့ကားက ေရွ႕ကေျပးတဲ့ ေခြးကိုဝင္တိုက္တာ ကားဘန္ပါ ျပဳတ္ထြက္သြားၿပီး ဘန္ပါေရာ ေခြးေရာ ကံေကာင္းလို႕ ကၽြန္ေတာ့္ကားကို လာမမွန္တယ္။ အဲဒီ တိရိစာၦန္ေတြကိုလည္း သတိထားရပါ့မယ္။

၇။ ကားေမာင္းရင္ အရက္ ဘီယာ ေဆးလိပ္ ႏွင့္ အျခား မူးယစ္ေစတဲ့ အရာေတြ လံုးဝမေသာက္ဖို႕လိုပါတယ္။ အလြန္တရာမွ အႏၱရာယ္ၾကံဳေတြ႕ လြယ္ေစပါတယ္။

၈။ ေနာက္တစ္ခုက လမ္းျပဳျပင္တဲ့ ေနရာေတြမွာပါ အဲဒီေနရာေတြမွာ လူေတြဟာ ထြက္ထြက္လာတတ္သလို လမ္းျပဳျပင္တဲ့ ဆိုင္းဘုဒ္ေတြကို ညဖက္ မျမင္မစမ္းနဲ႔ ဝင္တိုက္တတ္ပါတယ္။

၉။ ကားေမာင္းတဲ့အခါ ေန႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ညပဲျဖစ္ျဖစ္ လမ္းလယ္မွာထားတဲ့ ေရာင္ျပန္ မီးေျခာက္မ်ားကို ဘီးျဖင့္တက္မက်ိတ္ပါနဲ႔ တတ္ႏိုင္သေလာက္ေရွာင္ေမာင္းပါ။ အဲဒီမီးေျခာက္ေတြက တာယာေတြကို ပြတ္တိုက္မိၿပီး ကြဲေစပါတယ္။

၁၀။ ယာဥ္ ေက်ာ္တက္မယ္ဆိုရင္ တစ္ဖက္ယာဥ္က ကိုယ့္ကို ျမင္မျမင္ ေသခ်ာစမ္းစစ္ပါ။ ကိုယ္ေက်ာ္တက္ေနတုန္း တစ္ဖက္ယာဥ္က ေနာက္ၾကည့္မွန္မၾကည့္ပဲ ကိုယ့္ကို ဝင္တိုက္တဲ့ ျဖစ္စဥ္ေတြ ျဖစ္တတ္လို႕ပါ။

ဒီ ၁၀ ခ်က္က ေတာ့ ယာဥ္ေမာင္းေတြ ကိုယ္တိုင္ သတိထားရမယ့္ အခ်က္ေတြပါပဲ မ်ားေသာအားျဖင့္ အထက္ပါ အခ်က္ေတြေၾကာင့္ ယာဥ္တိမ္းေမွာက္မႈျဖစ္ေစတာပါ။

ခု လမ္းပိုင္းဆိုင္ရာ အားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ ယာဥ္အႏၱရာယ္ျဖစ္ေစတာကို ဆက္ေရးသားပါဦးမယ္။

၁။ လမ္းေတြဟာ အေကြ႕ေတြမွာ ျဖည္ထားတာနည္းပါတယ္ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာဆို လံုးဝျဖည္မထားပါ ဒါေၾကာင့္ high speed နဲ႔ ေမာင္းလာမယ္ဆိုရင္ စတီယာယင္ကို မႏိုင္တဲ့အခါ ကားပါသြားပါတယ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေၾကာက္လန္႔ၿပီး break ကို နင္းတဲ့အခါ ကားလည္ ထြက္သြားပါလိမ့္မယ္ ကားေကြ႕ေနရင္ ဘယ္ေတာ့မွ high speed နဲ႔ break နင္းၿပီး မေကြ႕ပါနဲ႔ high speed ကို ေမာင္းေနရင္လည္း အေကြ႕ကို လွမ္းေတြ႕ေနတာနဲ႔ အရွိန္ေရွာ႕ထားပါ။

၂။ လမ္းေတြဟာ အေကြ႕ၿပီးတာနဲ႔ တံတားလာပါတယ္။ အလြန္ေၾကာက္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕တံတားဆိုရင္ နက္ပါတယ္ ေအာက္မွာ ေခ်ာက္ပါ ကားက အေကြ႕မွာ ပါသြားမယ္ break လည္းနင္းလို႕ ကားလည္သြားၿပီး ေခ်ာက္ထဲကတာေတြ အမ်ားႀကီးျဖစ္ဖူးပါတယ္။

 













၃။ လမ္းမ်က္ႏွာျပင္ဟာ မညီညာပါဘူး။ ေျမသားကို ေသေအာင္ထားမယ့္အစား ေအာက္ေျခေျမသားမေသမီ အခ်ိန္မီၿပီးေအာင္လုပ္ရတဲ့အတြက္ လမ္းေတြဟာ ေျမေပ်ာ့တဲ့ေနရာဆို နိမ့္ဝင္ေနတတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကားဟာ ေျမာက္တက္လိုက္ ျပန္ေဆာင့္လိုက္ျဖစ္ၿပီး တိမ္းေမွာက္တတ္ပါတယ္။ ေနာက္ ကားေအာက္ပိုင္း ေရွာ႕ဘားေတြလည္း ျပဳတ္ထြက္တာ တိုက္ေရာ့ ျပဳတ္တာေတြ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

၄။ ညဖက္ေတြမွာ အခုဆိုရင္ ေရာင္ျပန္ေတြ လမ္းမီးေတြဟာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေပ်ာက္ရွသြားတာ ပ်က္စီးသြားတာေတြ ျဖစ္ပါတယ္ အဲဒါေၾကာင့္ သြားေနၾကမဟုတ္ရင္ ညဖက္မသြားတာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။

၅။ မိုးရြာတဲ့အခါ ေရတအား ဝတ္ပါတယ္ အဲဒီေရက ကားကို လည္သြားေစၿပီး လမ္းေဘး သို႕မဟုတ္ လမ္းလယ္ကၽြန္းကို ဝင္တိုက္မိတတ္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး လမ္းေဘးကို ကားသိပ္မကပ္ပါနဲ႔ လမ္းေဘးမွာ မိုးရာသီဆိုရင္ ေရညွိတက္ကာ လမ္းေခ်ာတတ္လို႕ အႏၱရာယ္မ်ားပါတယ္။ ကိုယ္ေတြ႕ပါ ကၽြန္ေတာ္ဆို ၁ ဖာလံုေလာက္ ကား ၃ ပါတ္လည္ လြင့္သြားဖူးပါတယ္။ ကံေကာင္းလို႕ မေသခဲ့တာပါ။

အခု ေဖာ္ျပခဲ့တာေတြကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္းခဲ့တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳအရ ျဖစ္ပြားတတ္တဲ့ အႏၱရာယ္ေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္စဥ္ေတြပါပဲ ခုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ ေနျပည္ေတာ္လမ္းသြားခါနီးတိုင္း အျမဲတမ္းသတိဝီရိယထားၿပီး သြားေနတုန္းပါပဲ။ တတ္ႏိုင္သေလာက္ အရွိန္ေလ်ာ့ေမာင္းပါ အလ်င္မလိုပါနဲ႔ ကားေအာက္ပိုင္းနဲ႔ တာယာကို ေသခ်ာစစ္ပါ။ အိပ္မငိုက္ပါနဲ႔ အရက္မေသာက္ပါနဲ႔ မူးယစ္ေစေသာအရာကို မမွီဝဲပါနဲ႔ ဒါဆိုရင္ေတာ့ ထိုက္သင့္သေလာက္ စိတ္ခ်ရမႈ ရပါၿပီ။

သို႕ေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဗုဒၶဘာသာဝင္တစ္ဦးျဖစ္လို႕ သြားခါနီးတိုင္း ျပန္ေရာက္တိုင္း အျမန္လမ္းမွ ၃၁ ပံုသတၱဝါအားလံုးကို ေမတၱာပို႕ အမွ်ေဝၿပီးမွ သြားပါတယ္။ ဒါကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဆရာတစ္ဦးရဲ႕ ဆိုဆံုးမမႈနဲ႔အတူ ဘုရား တရား အာရံုျပဳၿပီး အမွ်ေဝျဖစ္ျခင္းပဲျဖစ္ပါတယ္။

အျမန္လမ္းကိုေမာင္းမယ္ဆိုရင္ အႏၱရာယ္ကင္း ေဘးရွင္းၾကပါေစလို႕ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။
 
ေဝဟင္ခ်စ္သူမွ ဆင့္ပြါး ေဖာ္ျပပါသည္

7/13/2013

ရခိုင္ျပည္နယ္က ရိုဟင္ဂ်ာ ျပႆနာ



ရခိုင္ျပည္နယ္က ရိုဟင္ဂ်ာ ျပႆနာ အေပၚမွာ ႏိုင္ငံေတာ္အစိုးရ တိုင္းျပည္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ေတြ နိုင္ငံေရးပါတီႀကီးေတြ တိုင္းခ်စ္ ျပည္ခ်စ္ မ်ဳိးႏြယ္ခ်စ္ ႏိုင္ငံေရးတက္ၾကြလႈပ္ရွားသူေတြ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးဘာသာမေရြး ျမန္မာျပည္သားအားလံုး အေရးတယူ အေလးမူမွျဖစ္ေတာ့မယ္ အေျခအေနကို ေရာက္လာပါဘီ။
ဦးစြာပဌမ ရွင္းေအာင္ေျပာလိုတာက ရိုဟင္ဂ်ာ ျပႆနာလို႕ က်ေနာ္ေျပာတာ မြတ္ဆလင္ဆန္႕က်င္ေရးထဲ ဆြဲသြင္းေမႊဖြ မျပဳၾကပါနဲ႕။ ျမန္မာျပည္ကမြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္ ျမန္မာျပည္သားမ်ားအားလံုးကို အသိအမွတ္ျပဳရံုမက ေလးစား ခ်စ္ခင္ေၾကာင္း ရိုးသားစြာေျပာလိုပါတယ္။
အဓိကအားျဖင့္ တရားဥပေဒ စိုးမိုးေရးနဲ႔ ဘာသာေရး အဓိက႐ုဏ္း အျဖစ္ တျခားေနရာ ေတြမွာ ျပန႔္မသြားၾကဖို႔ လက္ရွိ အဓိက႐ုဏ္း ကို ရပ္တန႔္ဖို႔ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ အျပန္အလွန္ ကလဲ့စားေခ်တာ ေတြရပ္ဖို႔ လက္ငင္းလိုအပ္ခ်က္ေတြ ေဆာင္ရြက္ရင္း လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ လူ႔က်င့္ဝတ္ဆိုင္ရာေတြထက္ အရင္းအျမစ္က်တဲ့ တိုင္းျပည္ရဲ႕ လုံျခဳံေရးနဲ႔အက်ိဳးစီးပြားကို ကာကြယ္ဖို႕ လိုအပ္လာတာကို သတိမူဖို႕လိုပါသည္။

အဓိကက်တဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ အၾကမ္းဖက္မွုဆိုင္ရာ လုံျခဳံေရးျပႆနာျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရး ရခါစက အခုလိုပဲ လူမ်ိဳးေရးအဓိက႐ုဏ္းေတြျဖစ္ၾကတဲ့အခါ ဘဂၤါလီ ေေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ဘာသာေရးစစ္ပြဲ ဂ်ီဟတ္ကိုဆင္ႏႊဲဖို႔ ႏွိုးေဆာ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ မူဂ်ာဟစ္သူပုန္ဆိုတာျဖစ္လာၿပီး ၁၉၅၄ခုေလာက္အထိ ထၾကြ ေသာင္းၾကမ္းခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၆၀ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ့ မူဂ်ာဟစ္ကေန ရိုဟင္ဂ်ာဆိုၿပီး နိုင္ငံေရး လွုပ္ရွားမွုေတြ လုပ္လာျပန္ပါသည္။

Rohingya Youth- Rohingya Student။- Rohingya Organization- စသည္စသည္ကေန စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းပီးတဲ့ေနာက္ ေျမေအာက္ေရာက္သြားၿပီး ခြဲထြက္ေရးေတာင္းဆိုေသာင္းက်န္းျပန္လို႕ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာ နဂါးမင္းစစ္ဆင္ေရးနဲ႕ ႏွိပ္ကြပ္ခဲ့သည္။ ၁၉၉၀ မွာ ေနာက္မ်ိဳးတဆက္ စစ္တပ္က အရပ္သား ရိုဟင္ဂ်ာေတြကိုပါ ေမာင္းထုတ္ခဲ့ပီး ၁၉၉၄ မွာ ေမာင္းေတာေဒသအတြင္း စစ္ေရးလႈပ္ရွားလာတဲ့ Rohingya Solidarity (RS) ကိုလဲ ႏွိမ္ႏွင္းခဲ့ရပါသည္။
စစ္ေရးအရ ေတာ္လွန္စစ္ မဆင္ႏိုင္တာေၾကာင့္ အာဖဂန္နစၥတန္၊ ပါကစၥတန္နိုင္ငံေတြထဲက အၾကမ္းဖက္ အုပ္စုေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ခဲ့သည္္။ ပါကစၥတန္က Wahhabi လမ္းစဥ္ကို ရိုက္သြင္းေပး တဲ့ေက်ာင္းေတြမွာ ရိုဟင္ဂ်ာလူငယ္ေတြကို အစြန္းေရာက္ အစၥလာမ္ ဘာသာႀကီးစိုးေရးကိုအေျခခံတဲ့ Wahhabi လမ္းစဥ္ကို ရိုက္သြင္းေပးတဲ့အျပင္ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္းေတာက ဘာသာေရးေက်ာင္း ေတြကိုလည္း ေထာက္ပံ့ေငြ ရွာေပးပါသည္္။
Rohingya Solidarity Organization RSOက အာဖဂန္နစၥတန္၊ ပါကစၥတန္ျပန္ နည္းပညာသည္ေတြဟာ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ႏိုင္ငံက အစြန္းေရာက္အဖြဲ႕ Jamaat-ul Mujahideen Bangladesh (JMB)ကို သင္တန္း ျပန္ေပးတယ္လို႕ သတင္းမ်ားက ဆိုပါသည္။ (JMBသည္ ၂၀၀၅ခုႏွစ္ ဩဂုတ္လတြင္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္တစ္နိုင္ငံလုံး ၿမိဳ႕နယ္ ၆၄ ခု ရွိတဲ့အနက္က ၆၃ ခုမွာ ဗုံးအလုံးေပါင္း ၅၀၀ ကိုတစ္နာရီအတြင္း အခ်ိန္ကိုက္ခြဲနိုင္ခဲ့တဲ့ အၾကမ္းဖက္အဖြဲ႕ျဖစ္သည္)

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အစိုးရကလည္း Arakan Rohingya National Organization ARNO လိုသေဘာထားေပ်ာ့တဲ့ စစ္ေရးအရ သိပ္အေရး မပါတဲ့ အဖြဲ႕မ်ိဳးကိုသာ ႏွိမ္နင္းခဲ့ၿပီး RSO ကိုေတာ့ဆက္ေမြးထားခဲ့သည္။ ထိထိေရာက္ေရာက္ႏွိမ္နင္းမွုမ်ိဳး မျပဳဘဲ ေျမေအာက္မွာ တိတ္တဆိတ္ေနခြင့္ျပထားသည္။ RSO ေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာမူဟာမက္ယူနပ္စ္က ဘဂၤလားေဒ့ရွ္မွာ အေျခစိုက္ေနထိုင္ လ်က္ရွိၿပီး နိုင္ငံတကာခရီးစဥ္မ်ား သြားကာ ရံပံုေငြ ရွာခြင့္ျပဳထားသည္။ 


University of Maryland မွာ ေလ့လာမႈျပဳတဲ့ အၾကမ္းဖက္မွုေတြျဖစ္လာနိုင္တဲ့ အုပ္စုေတြကို စီစစ္ေရး စနစ္တစ္ခု လုပ္တဲ့အခါမွာ ရိုဟင္ဂ်ာလူမ်ိဳးစုက ေပါက္ကြဲမွုျဖစ္နိုင္ေျခအရွိဆုံးအုပ္စုမွာပါသည္။
 RSO အဖြဲ႕အေနနဲ႔ အၾကမ္းဖက္မွု၊ ေဖာက္ခြဲမွုေတြ လုပ္ဖို႔လိုအပ္တဲ့ ေငြေၾကးအေထာက္အပံ့၊ နည္းပညာ၊ အိမ္ရွင္နိုင္ငံ၊ အယူဝါဒအေျခခံ၊ ဘဂၤါလီအႏြယ္ လူမွုေရးကြန္ရက္၊ အနာဂတ္မဲ့တဲ့လူထု စတဲ့ ေရခံေျမခံေတြအကုန္ရွိသည္။ 
အၾကမ္းဖက္မွု၊ ေဖာက္ခြဲမွုေတြအတြက္ ျပင္ဆင္မွုလုပ္တဲ့ အေထာက္ အထားေတြလည္းေတြ႕ရသည္္။ 

video

မၾကာေသးမီက ႐ိုဟင္ဂ်ာ ေခါင္းေဆာင္ ႏႇစ္ဦးသည္ အင္ဒိုနီးရႇား ႏိုင္ငံသို႔ သြားေရာက္၍ အမာခံ အုပ္စုမ်ားႏႇင့္ ေတြ႕ဆံုကာ တိုက္ခိုက္ေရး သမားမ်ား၊ လက္နက္ ခဲယမ္းမ်ား၊ ေငြေၾကးႏႇင့္ ေဖာက္ခြဲေရး သင္တန္းေပးမည့္သူမ်ား ရႇာေဖြခဲ့ေၾကာင္း The Straits Times/ ANN တို႔တြင္ ေဖာ္ျပထားခ်က္အရ သိရသည္။ ေမာ္လ၀ီAbu Arif (ဗလီဆရာ) ႏႇင့္ စစ္ေသြးၾကြေခါင္းေဆာင္ Abu Shafiyah တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း သိရၿပီး ၎တို႔သည္ Rohingya Solidarity Organisation (RSO) ႏႇင့္ ပတ္သက္သူမ်ား ျဖစ္သည္။
ၿပီးခဲ့သည့္ ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္ Jemmah Islamiah (JI) အဖြဲ႕၀င္ Muhammad Jibril Abdul Rahman တည္ေထာင္ထားသည့္ Ar Rahmah အင္တာနက္ စာမ်က္ႏႇာတြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္ မွ ႐ိုဟင္ဂ်ာမ်ားအား စစ္သင္တန္း ပို႔ခ်ေနသည့္ ဓာတ္ပံု ၂၈ ပံု ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ ထိုသို႔ လုပ္ေဆာင္မႈမ်ားအား ''Ramadan gift'' ဟု ေၾကြးေၾကာ္ထားၿပီး 'ကမၻာတစ္၀ႇမ္းရႇိ မြတ္စလင္မ်ားအား ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ဂ်ီဟတ္ (ဘာသာေရးစစ္ပြဲ) ဆင္ႏႊဲရန္ တိုက္တြန္း' ထားသည္။

ဘဂၤလားေဒ့ရွ္က ျမန္မာနိုင္ငံထက္ ၄ဒသမ၆ ဆေလာက္ အက်ယ္အဝန္းအရ ေသးငယ္ ေသာ္လည္း လူဦးေရက ၃ဆနီးပါးပိုမ်ားပီး ကမၻာေပၚမွာ လူဦးေရသိပ္သည္းဆ အမ်ားဆုံးနိုင္ငံစာရင္း၀င္သည္။ ထိုအေျခအေနတြင္ ထပ္ဆင့္ဆိုး၀ါးခ်က္မွာ ပင္လယ္ေရ မ်က္ႏွာျပင္ျမင့္တက္လာမွုေၾကာင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ရဲ့ လူသန္း ၄၀ ေလာက္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ 'သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ဒုကၡသည္' ျဖစ္လာမယ္လို႔ နိုင္ငံတကာ သဘာဝပတ္ဝန္း က်င္ပညာရွင္မ်ားက ခန႔္မွန္းထားသည္။
ဒီျပႆနာ ေၾကာင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ရဲ့ ျမန္မာျပည္နဲ႔နီးတဲ့ စစ္တေကာင္း (Cox's Bazar) ကမ္းရိုးတန္းေဒသဟာ တစ္ႏွစ္ကို အနည္းဆုံး ၇ ဒသမ၈ မီလီမီတာ ႏွုန္းနဲ႔ ျမင့္တက္လာေနသည္။
ေဒသဆိုင္ရာ လုံျခဳံေရးအဖြဲ႕မ်ား၏ ေတြ႕ရွိခ်က္မ်ားအရ လူကုန္ကူးလုပ္ငန္းကို က်ယ္က်ယ္ ျပန႔္ျပန႔္လုပ္တဲ့သူေတြထဲမွာ ရိုဟင္ဂ်ာကြန္ရက္ဟာ စနစ္တက်နဲ႔ အခ်ိတ္အဆက္ရွိရွိ တည္ေဆာက္ထားသည္ဟုဆိုသည္။
 ရိုဟင္ဂ်ာ လူကုန္ကူးမွု နဲ႔ တရားမဝင္ခိုးဝင္တဲ့ ျပႆနာဟာ ထိုင္း၊ မေလးရွား၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ဩစေၾတးလ်၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ အိႏၵိယ၊ ပါကစၥတန္၊ ေဆာ္ဒီ အာေရးဘီးယား၊ UAE စတဲ့နိုင္ငံေတြ အထိပ်ံ႕ႏွံ့ေနၿပီး ေဒသဆိုင္ရာ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္မွုခင္း (Transnational Crime) တစ္ခုအျဖစ္ အေလးအနက္ထား စဥ္းစားရန္ လိုလာသည္ကို လက္ခံလာၾကေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။

အခ်ဳပ္အားျဖင့္ရခိုင္ေဒသမွ ရိုဟင္ဂ်ာတို႔ရဲ့ ေပါက္ကြဲ ထြက္မဲ့အေျခအေနနဲ႔ RSO ရဲ့ နိုင္ငံတကာ အၾကမ္းဖက္ အဖြဲ႕ေတြနဲ႔ဆက္စပ္မွု၊ လက္ရွိနိုင္ငံတကာကကြန္ရက္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ 'သဘာဝ ပတ္ဝန္းက်င္ အခန္းက႑၊ ျမန္မာျပည္ရဲ့ နိုင္ငံေရးအလွည့္ အားလုံး အဆုံတြင္ တိုင္းျပည္၏ လုံျခဳံေရး စိုးရိမ္စရာေတြ ျဖစ္ေနသည္ကို ျမင္ၾကေစလိုပါသည္။

7/09/2013

အက္ဒ္ဝပ္စႏုိဒန္ အား လက္ထပ္မည္ဆိုသူ ႐ုရွား သူလွ်ဳိမ


အေမရိကန္ အမ်ဳိးသား လံုၿခံဳေရး ေအဂ်င္စီသည္ ကမၻာတစ္ဝန္းရွိ အီးေမးလ္မ်ား၊ ဖုန္းေခၚဆုိမႈမ်ားကုိ လွ်ဳိ႕ဝွက္ ေထာက္လွမ္းလ်က္ ရွိေၾကာင္း NSA ၏ အစီအစဥ္မ်ားကုိ ဖြင့္ခ်ခဲ့သည့္ အက္ဒ္ဝပ္စႏုိဒန္ အား ႐ုရွား သူလွ်ဳိမယ္ေဟာင္း အန္နာခ်က္ပ္မန္းက လက္ထပ္ခြင့္ ကမ္းလွမ္းခဲ့သည္။
႐ုရွား သူလွ်ဳိမယ္ေဟာင္း အန္နာခ်က္ပ္မန္းသည္ သူမ၏ တြစ္တာ ဝက္ဘ္ဆုိက္တြင္ စႏုိဒန္ အေနျဖင့္ မိမိကို လက္ထပ္ႏုိင္ျခင္း ရွိ၊ မရွိ ဇြန္ ၂၃ ရက္မွစ၍ ႏုိင္ငံေရး ခိုလႈံခြင့္ ရရွိရန္ ေတာင္းခံလ်က္ ရွိသည့္  စႏုိဒန္အား ေမးျမန္းခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
 အန္နာ ခ်က္ပ္မန္းသည္ ၂ဝ၁ဝ ျပည့္ႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုက ဖမ္းဆီးခဲ့ေသာ ႐ုရွားသူလွ်ဳိ ၁ဝ ဦး အနက္ တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ယခုအခါ ႐ုရွား ႐ုပ္သံလုိင္းက ထုတ္လႊင့္ ျပသ လ်က္ရွိေသာSecret of the World (ကမၻာႀကီး၏ လွ်ဳိ႕ဝွက္ခ်က္မ်ား) အစီအစဥ္တြင္ ႐ုပ္သံ တင္ဆက္သူအျဖစ္ နာမည္ ေက်ာ္ၾကားလ်က္ ရွိသည္။


စႏုိဒန္သည္ ၿပီးခဲ့သည့္လက ေဟာင္ေကာင္သုိ႔ ထြက္ေျပးခဲ့ၿပီး အေမရိကန္ အမ်ဳိးသား လံုၿခံဳေရး ေအဂ်င္စီသည္ ကမၻာတစ္ဝန္းရွိ အီးေမးလ္မ်ား၊ ဖုန္းေခၚဆုိမႈမ်ားကုိ လွ်ဳိ႕ဝွက္ ေထာက္လွမ္းလ်က္ ရွိေၾကာင္း NSA ၏ အစီအစဥ္မ်ားကုိ ဖြင့္ခ်ခဲ့သည္။ ထုိ႔ျပင္ ဥေရာပ တစ္ဝန္းရွိ အေဆာက္အအံုမ်ားတြင္ လွ်ဳိ႕ဝွက္ကိရိယာမ်ား တပ္ဆင္ခဲ့ၿပီး ဥေရာပ၏ ကြန္ပ်ဴတာ ကြန္ရက္မ်ားကုိလည္း လွ်ဳိ႕ဝွက္ ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့ေၾကာင္း၊ NSA သည္ ဥေရာပသ မဂၢ၏ အစည္းအေဝးမ်ား၊ အီးေမးလ္ႏွင့္ လွ်ဳိ႕ဝွက္ အခ်က္အလက္မ်ားကုိ ရယူေနေၾကာင္း နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ရွိ ကုလသမဂၢ အဖြဲ႕အစည္းသုိ႔ ဥေရာပ သမဂၢက တင္ျပမႈမ်ားကုိ အလားတူ စံုစမ္း ေထာက္လွမ္းမႈမ်ား ျပဳခဲ့ေၾကာင္း၊ ထုိ႔ျပင္ NSA အဖြဲ႕သည္ ဥေရာပသမဂၢ၏ ဌာနခ်ဳပ္ ျဖစ္သည Justus Lipsius အေဆာက္အအကုိလည္း လွ်ဳိ႕ဝွက္ ေထာက္လွမ္းျခင္း၊ ဖုန္းေခၚဆုိမႈမ်ားကုိ ခုိးယူ နားေထာင္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့သည္ဟု Der Spiegel မဂၢဇင္းက ထပ္ေလာင္း ေဖာ္ျပခဲ့သည္။

ဥေရာပသမဂၢသည္ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု၏ ကမၻာလံုးဆုိင္ရာ စံုစမ္း ေထာက္လွမ္းေရး အစီအစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေျဖရွင္းရန္ အေမရိကန္ အစိုးရကုိ သတိေပးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
 ယခုအခါ စႏုိဒန္သည္ ႐ုရွားႏုိင္ငံ ေမာ္စကုိၿမိဳ႕ရွိ Sheremetyevo ႏုိင္ငံတကာ ေလဆိပ္တြင္ ေသာင္တင္
လ်က္ ရွိေၾကာင္း အေမရိကန္ အစုိးရက ယူဆလ်က္ ရွိသည္ဟု သိရသည္။

7/08/2013

ႏွာေခါင္းေသြးယိုခဲ့လွ်င္ဘာလုပ္ရမလဲ




နာေခါင္းက ေသြးယိုတာကို Epistaxis (Nosebleed) လို႔ေခၚတယ္။   နာေခါင္းက ေသြးယိုတာက ႏွာေခါင္းေရွ႕ယိုတာနဲ႔၊ ေနာက္ကယိုတာ အမ်ိဳးအစား ၂ ခုရွိတယ္။ ေရွ႕ျဖစ္တာက အမ်ားဆံုးပါ။ ႏွာေခါင္း ေနာက္ကေန ယိုတာက ၾကာတတ္ျပီး ကုရခက္တယ္။ သိပ္ဆိုးရင္ မ်က္စိကေနယိုတာလဲ ျဖစ္တတ္တယ္။ ယိုတဲ့ေသြးက အထဲ၀င္သြားျပီး

၊ အစာအိမ္ထဲေရာက္၊ မ်ားရင္ အန္ထြက္တာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္တတ္တယ္။ေယာက္်ားေတြက ပိုျဖစ္တယ္။ အသက္ၾကီးရင္ ပိုျဖစ္တတ္တယ္။ ႏွာေခါင္းက ေသြးယိုတာဟာ ေသြးေၾကာမွ်င္ေလးေတြ ေပါက္လို႔ပါ။ အေၾကာင္းရင္း ႏွစ္ရပ္ရွိတယ္။ ခႏၶာကုိယ္စနစ္ေၾကာင့္နဲ႔ ႏွာေခါင္းမွာ ျပႆနာ ရွိတာတို႔ ျဖစ္တယ္။ တခါတေလလဲ ဘာ့လို႔မွန္း မသိဘဲလည္း ယိုေသးတယ္။ Nasal packing ႏွာခါင္းကို ခဏခဏ ကိုင္တတ္သူမ်ား အျဖစ္ မ်ားတယ္။ ႏွာေခါင္းကို ထိခိုက္မိတာက အမ်ားဆံုးျဖစ္ေစတယ္။ အသက္ရွဴလမ္း ေရာဂါပိုး၀င္ရာကေနလဲ ျဖစ္ႏိုင္ေသးတယ္။ ရွားရွားပါးပါး ေမြးရာပါ ေရာဂါတခုေၾကာင့္လဲ ျဖစ္တယ္။ ႏွာေခါင္းထဲ တခုခု၀င္တာနဲ႔ ေရာဂါအၾကိတ္ တခုခု ျဖစ္တာေတြကလည္း အေၾကာင္းခံေတြ ျဖစ္တယ္။


ရွဴရတဲ့ေလဟာ ေဆာင္းတြင္း ကာလေတြမွာလို Low relative humidity ေရေငြ႔ဓါတ္ နည္းလြန္းေနရင္လဲ၊ ယိုတတ္တယ္။ သိပ္ေအးျပီး သိပ္ေျခာက္ေသြ႔တဲ့အခါ အျဖစ္မ်ားတယ္။ ႏွာခါင္းကေန ရွဴရတဲ့ေဆးနဲ႔ ေဆးသြင္း ပစၥည္း ကရိယာေတြ ေၾကာင့္နဲ႔ ႏွာခါင္းခြဲစိတ္တာလည္း ထည့္မေျပာရင္ ျပည့္စံုမွာ မဟုတ္ဘူး။

ႏွာေခါင္းကမဟုတ္တဲ့ အေၾကာင္းခံေတြကေတာ့ (အလာဂ်ီ)၊ အေအးမိေရာဂါ၊ ေသြးတိုး၊ ေသြးအားနည္းေရာဂါ၊ တြယ္ဆက္-တစ္ရွဴး ေရာဂါ၊ Blood dyscrasias ေခၚ ေသြးေရာဂါ၊ ႏွလံုးအလုပ္မလုပ္ေတာ့တဲ့ ေရာဂါ၊ တိုက္ဖြိဳက္၊ ႏူမိုးနီးယား၊ ငွက္ဖ်ား၊ ေသြးလြန္တုပ္ေကြး၊ ၀က္သက္၊ ႏွာေခါင္း ဆံုဆို႔နာ၊ အေအးမိေရာဂါ၊ ဆိုင္းနပ္စ္၊ ေသြးကင္ဆာ၊ ဗီတာမင္ စီ နဲ႔ ေက နည္းေရာဂါ၊ ေနာက္ျပီး Aspirin, Ibuprofen, Ginseng စတဲ့ေဆးေတြ၊ Anticoagulant ေသြးမခဲေဆး၊ အရက္ေသာက္သံုးတာ၊ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ခ်ိန္၊ သိပ္ပူတဲ့ အစား စားတာေတြ ပါ၀င္တယ္။ (ကိုကိန္း) လို မူးယစ္ေဆး ေၾကာင့္လဲ ယိုတတ္တယ္။

ေသြးဆိုတာ ေသြးေၾကာထဲက ထြက္ရရင္ ခဲတတ္တဲ့ သေဘာ ရွိလို႔ သူထြက္လာတဲ့ ေသြးေၾကာမွာ အပိတ္လိုျဖစ္ျပီး ေနာက္ထပ္ ေသြးထြက္မွာကို တားႏိုင္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေသြးခဲဘို႔ အားေပးတဲ့အေနနဲ႔ေရာ ေသြးေၾကာကို ဖိအားနဲ႔ ပိတ္တဲ့ သေဘာလည္းျဖစ္ေအာင္ ေသြးထြက္တဲ့ ေနရာကို ဖိႏွိပ္ ေပးထားတာက အေကာင္းဆံုး ေရွးဦးသူနာျပဳနည္းျဖစ္တယ္။
ႏွာေခါင္းဆိုရင္ေတာ့ အေျပာ့ပိုင္းကို လက္မနဲ႔ လက္ညွိဳး သံုးဖိေပးရမွာပါ။ ဒီလိုလုပ္ရင္ အက်ိဳးမ်ားေစလို႔ ႏွာေခါင္းရဲ႕ ေရွ႕ပိုင္း တရိဂံပံုေနရာကို Kiesselbach's area, Little's area လို႔ေခၚတယ္။ ဖိတယ္ဆိုတာက တင္းတင္း ဖိရမွာ၊ ၅ မိနစ္ေလာက္ ၾကာသင့္တယ္။ ေခါင္းကို နဲနဲ ေရွ႕ငံု႔ထားရင္ အသက္ရွဴလမ္းထဲ ေသြး-ေသြးခဲ မ၀င္ေအာင္ကာကြယ္ရာ ေရာက္ေစတယ္။ Trotter နည္းေခၚတယ္။ ထိုင္ေနေစပါ၊ ပါးစပ္နဲ႔အသက္ရွဴေစပါ။ ေသြးယိုတာ ျမိဳမခ်ေစနဲ႔။ ႏွာေခါင္းထဲက ေသြးခဲကို အတင္းရွင္းထုတ္ဘို႔ မၾကိဳးစားရ။

ႏွာေခါင္းနား၊ ဂုတ္ပိုး၊ နဖူးတ၀ိႈက္ကို ေရခဲ တင္ေပးသင့္တယ္။ ေရခဲကိုလဲ ပါးစပ္ထဲငံုတာမ်ိဳး လူေတြ လုပ္ေနၾကျဖစ္ေပမဲ့ သုေတသန ကိန္းဂဏန္းနဲ႔ ဘယ့္ေလာက္ အက်ိဳးမ်ားတယ္ ဆိုတာေတာ့ မေျပာႏိုင္ဘူး။

ေသြးေၾကာေတြကို ၾကံဳ႕ေစတဲ့ေဆး Oxymetazoline, Phenylephrine ေတြကိုလည္းသံုး ႏိုင္ပါတယ္။ ဒီေဆးမ်ိဳးေတြက အေအးမိ ႏွာေစးအတြက္ေပးတဲ့ ရွဴေဆးေတြထဲမွာ ပါတယ္။ ေသြးခဲေစတဲ့ ေဆးေတြကေတာ့ Coalgan (France), Stop Hemo (Sweden, Italy, Switzerland) and NasalCEASE (US and Australia) ေတြျဖစ္တယ္။ ဒီနည္းေတြနဲ႔ မရရင္ ဆရာ၀န္ဆီ ေရာက္ရေတာ့မယ္။

နား-ႏွာေခါင္း-လည္ေခ်ာင္း ဆရာ၀န္ကေန မီးရိႈ႕ျပီး ေသြးေၾကာပိတ္တာ လုပ္ခ်င္လုပ္မယ္။ ႏွာေခါင္းထဲ ပတၲီးရွည္ ထည့္ေပးခ်င္ ေပးမယ္။ Gauze ပိတ္က်ဲစကို Vaseline or liquid paraffin ဆီတခုခုထဲစိမ္၊ Betadine Solution (10% povidone-iodine) ပိုးသန္႔ေဆးရည္ နည္းနည္းေရာျပီး ႏွာေခါင္းထဲကို တင္းၾကပ္ေနေအာင္ ထိုးသြင္းထားရင္ အေတာ္ မ်ားမ်ား ေကာင္းသြားပါတယ္။ ႏွာေခါင္းေရာဂါ ခြဲစိတ္ျပီးသူမ်ားကိုလည္း ဒီနည္းနဲ႔ ေသြးမထြက္ေအာင္ လုပ္တယ္။ ၂၄ နာရီ ေနရင္ ျပန္ထုတ္ၾကည့္၊ လုိအပ္ရင္ တခါ ထပ္ထည့္တယ္။ Silver nitrate ေဆးထည့္ေပးခ်င္ေပးမယ္။ နာမယ္ထင္ရင္ ထံုေဆးသံုးျပီး လုပ္ပါတယ္။ ထံုေဆးထဲကို Injection Adrenaline ပါထည့္တယ္။ သိပ္ဆိုးရင္ ေမ့ေဆးနဲ႔ ကရိယာထည့္ စစ္ေဆးျပီး ေသြးေၾကာကို ပိတ္ေပးတယ္။

ႏွာေခါင္းဖံုးအလႊာ Nasal mucosa ေျခာက္ေနလို႔ ခဏခဏျဖစ္တတ္သူမ်ား Saline spraying ဆားရည္ျဖန္းတာ တေန႔ ၃ ခါ လုပ္ရတယ္။ ႏွာခါင္းကိုလည္း Vaseline လိုမ်ိဳးနဲ႔ ေခ်ာေမြ႔ေစအာင္လုပ္ရတယ္။ အိမ္မွာလဲ ေရေငြ႔ဓါတ္ေပးတဲ့ Humidifier တပ္ဆင္ထားရမယ္။ မၾကာမၾကာ ျပန္ျဖစ္သူမ်ားကို ပဋိဇီ၀လိမ္းေဆးေပးတာ အကိ်ဳးရွိေစတာ ေတြ႔ရတယ္။ ႏွာေခါင္ေသြးယိုတာ မ်ားသူ၊ ခဏခဏ ျဖစ္သူေတြမွာ ေသြးအားနည္းေရာဂါ ၀င္လာတတ္တယ္။

သူမ်ားႏိုင္ငံေတြမွာ Juice of flower of pomegranate သလဲသီးပန္းကို အရည္လုပ္ျပီး၊ ခပ္ျပင္းျပင္း ရွဴေစတယ္။ Juice of fresh green grass ျမက္ပင္သန္႔သန္႔ကို အရည္လုပ္ျပီး၊ ႏွာခါင္းတဖက္စီထဲကို ၅-၁၀ စက္ ထည့္ခိုင္းတယ္။

ဆားရည္ကို ႏွာေခါင္းထဲ ျဖန္းျဖန္းေပးသင့္တယ္။ ေကာင္းတာကေတာ့ Normal saline ေခၚတဲ့ ေသြးေၾကာထဲ သြင္းေပးရတဲ့ ပုလင္းထဲက ဆားရည္ျဖစ္တယ္။ ၀ယ္ရတာ ခက္ရင္ ေရသန္႔သန္႔ထဲမွာ အိမ္သံုးဆား ၀႕၉% ရေအာင္ ေဖ်ာ္ျပီး၊ သံုးႏိုင္ပါတယ္။ ဗီတာမင္ စီ ေဆးရွာမရရင္ သံုပရာသီး၊ ေရွာက္သီး၊ ဆီးျဖဴသီး စားပါေလ။

တီးမယ္

PALI ZI. CHAU’ CHE’ PALI OU: GYI PALI ZI. NJAN: HSIN

PALI ZI. CHAU’ CHE’  PALI OU: GYI  PALI ZI. NJAN: HSIN
[Stuff and nonsense – lies] [Wheeler, one who deceives in an endearing way] [Using deceits as scaffolding]

Maung Thar Kyaw

The Statement, dated October 30th, and with the Place mentioned as: Sane Lai Kan Thar, the name of the State Guest House: ‘from 13:00 to 13:55 Daw Aung San Su Kyi [ASSK] came to see Union Minister U Aung Kyi, as she was invited by the Government of the Republic of Myanmar’ was issued.

At the Meeting the discussion dwelled on the situation where ‘the State is providing necessary assistances [meaning Constitution Amendments, for example, I guess]; and, in order to have economic development views on the importance of freedom of trade, and free circulation of currencies were also discussed’. And also, ‘the progress of the State’s undertakings to obtain perpetual peace initiatives with ethnic armed groups and the people that should be included in the amnesty were discussed’. Meetings in the future shall convene is agreed.

Details of the entire Meeting were not disclosed, as usual. This is the fourth time such Meeting had taken place.

After the Third Meeting between the two factions the Statement mentioned that the President was considering Amnesty, to join hands in controlling the flow of the Irrawaddy River, to bring in into legal folds of the people who are undergoing armed rebellion; and peace and rule of law were discussed.

After meeting with Aung Kyi twice ASSK met the President Thein Sein in August in Naypyidor. Soon afterward, over 200 so-called political prisoners were released under Amnesty Order. So-called political prisoner because the Governing clique consistently mentioned there is no political prisoners in Myanmar though there are plenty. There is some truth in the government’s claim that there is no political prisoner because no one was arrested under political issues but rather on criminal charges - for example: currency law, or disturbing public tranquility, etc.

ASSK met with Aung Kyi nine times under the previous military government but there was no substantive result whatsoever came out.

The Government came into existence on January 31, 2011 under the caption of the Government of the Republic of Myanmar with its President elected by the Union Parliament, a former military officer General Thein Sein. Many opinionated this General is a Dove – a soft liner, and his Deputy President Thiha Thura Tin Aung Myint Oo [Shit Loane], another ex-General is a Hawk – a hard liner; all baloney; they all are one liner, i.e. for the prosperity and welfare of the Armed Forces, meaning the top and upper echelon of the Army, under the guise of democracy.

New Guise needs, of course, new format and that new format is what the new government is formatting or formatted by the military junta before the State Power was transferred and implementing it as planned. Whether former SG Than Shwe is pulling the string from behind or is he still involved in day to day affairs are all irrelevant, though his State managed private office near Oatparta Thati Pagoda in Naypyidor is hooked with Online TV honing in onto the proceedings of the Union Parliament. He knows or he is privy to know who is behaving or misbehaving in the Union Parliament but whether he is watching the TV is something yet to be known or playing his favorite games.

The Executive, Judiciary, and Legislature were formed and on March 30th the State Power was transferred; the military junta SPDC was dissolved. The Ministry of Interior had given warnings to NLD Chairman Aung Shwe and Secretary ASSK in the last week of June to stop all its political activities as NLD is no political party according to the Party Registration Law of the Union Election Commission. The Ministry warning emphatically mentioned that NLD’s actions were intentionally motivated against the Law.

On top of that Union Election Commission had warned with a letter dated April 5th to all 37 Registered Political Parties not to communicate with illegal political entities. Presumably, political circles as well as diplomatic community considered the warning was directed towards NDL.

Though the new government’s changing color is visible it is still noticeably unruly. The disregards of public opinions as well as international barrages remain as the hallmark of the Thein Sein’s Administration.

Disregarding its own Ministry’s Order Thein Sein allowed Minister Aung Kyi to parley with ASSK and even invited her to Naypyidor and received her exclusively where all political leaders from the Registered Political Parties are treated shabbily at the same occasion.

The Constitution was amended proposed by the Union Election Commission regarding the Membership where criminals cannot be party members or a political entity cannot register if its members are serving criminals. That phrase has now been erased for the sake of NLD. That amendment had made eased NLD to avoid the issue of abandoning its own jailed members when and if they apply for Party Registration.

The antagonistic political ogres of Burma are, on the visual body politics, in cordial relationship. One is, up to recent past, enjoyed full support of China and now trying its best to veer off to get into the western orbit. The other ogre has, from the very beginning to present, receives consistent and absolute no-matter-what support from the western camp. It has four Radio stations providing overwhelming support in high volume of propaganda just for one person, viz. Radio Free Asia and Voice of America [two US outfits], BBC [British outfit], and Democratic Voice of Burma [EU outfit] beaming into Burma where people are socket in with one line to support, day in and day out, every day. This ogre is the western group’s horse of Burma and Thein Sein Administration wants to ride along with that horse to the winning post. Is consistent propping up necessitate a leader to become an icon? Yes, it is, at least in Burma, it has been proven!

Within a couple of days NLD will decide whether to register and the outcome is quite predictable: ‘if ASSK is promised to contest in the upcoming By-election then NLD will allow to Register by ASSK regardless of party or public opinion’. Does it mean: ‘if she is not allowed to contest in the upcoming By-election’ then NLD will not be permitted to register by ASSK? Quite likely so, as all the past behaviors indicated that: ‘person is superior to policy’, and the ‘party is dispensable’.

So far, there is no knowledge that the outcome of the Aung Kyi-Su Kyi Meeting had agreed whether ASSK will be allowed to contest in the election. If that is the case the amendment of the constitution will be a major issue. At the end of the day, one faction will sure to swallow the other like python. No on

e knows, which one will come out as the python and which one is Mai Dwe Lay.

Maung Thar Kyaw

Taiwan, November 3, 2011.



OUR COUNTRY -----

Burmese society is unique. With extended family system Burmese are laid back, or rather happy go lucky.
Sayar-Dagar relationship, or, the bond between the Sanghas and laymen is deep rooted and has been part of the culture from the time immemorial.
Elderly people spend time at pagodas or the monasteries sharing merits or family gossip, or whatever, and, that is how, unlike the Western society, members of the Burmese society do not need much of psychiatrists’ assistance.
Quiet time, alone, communicating with the Lord Buddha is part and parcel of our heritage we all enjoy tremendously. Visiting pagodas had never needed permission from the authorities.

see all

http://uk.geocities.com/kabarmakyay/Our_Country.pdf

Are these happening in Burma!

As long as one enriches him/her-self in the decadences the sky is the limit, as the junta would not bother them, that’s the saying goes in present context of Burma.
Thinzar Win, a Model, could do pretty well on Catwalk and other walks such as Burmanization of Bikini, for example. Just kicked off the blouse and the jeans and leave only bra and the underwear, that becomes Bikini, as simple as that. Look!

Here she is, Thinzar Win, on the right.

Could you still think you are looking at Burmese girls who are posting for this photo in Rangoon? If you think the junta is to be blamed for all decadent aspects, then, your thinking may be inconclusive.

Shwedarling.com, a website for dating and mating prevails in today’s Burma. In 1988 no one could dream that Burma would be at this stage today but it has advanced so fast and so vast.

Infested with nouveau riche in the ngathalau’ economy decadences are abound; instead of tea break at usual hour at or around 4:00 PM now the nouveau riche have new past time at 3:30 PM or so – “Time to squeeze Pau’ Si” at Karaoke bars that are mushrooming through out Burma!

Junta’s policies may have pushed urbanites to that corner but it is just a plain excuse. Getting along by going along is a sin, by all means.

Here is another exhibit to think of!

Moe Hay Ko, another Model, good at Catwalk as well as other walks – bed walk [?] smooching somewhere in the quiet corner!
These girls really have come out of Burmese cocoon – hi ri. u’ ta’ pa. [Shame and fear of sinning] for sure.

Mind you dear reader – the decaying culture of the people is unfathomable, especially the urbanites, the sponsors of such decadences, and, contemplate what reforms would be needed for our beloved country. Mind you, the tiger would never change into vegetarian out of pity for animals!

Salamani Kantchalar!

Burma was under absolute monarchy from 1044 AD until 1885 AD and was under different dynasties. The Monarchs yearned to possess White Elephant; i.e. to claim as the Owner of the White Elephant or Sin Phyu Shin, or, if they have more than one White Elephant, then, Sin Phyu Myarr Shin!

One White Elephant-crazy king even commanded to retrieve a dead elephant floated down the river that had resemblances of White Elephant and kept in his palace and claimed he was the Sin Phuy Shin.

White Elephant is considered to represent the power and glory of the Owner and the White Elephant would appear, according to the myth, only if the Ruler of the country has strong Power and Glory.

Burma has dictators since 1962: viz. Ne Win, Saw Maung, Than Shwe; and, all of them seem to believe that they were the royalty somehow or other. The last dynasty, Koane Baung, ended with His Majesty King Thibaw. The prophecy had it that there would be 13 Koane Baung kings to reign Burma. Thibaw was the 11th and two more kings are yet to reign. Ne Win presumed he was the 12th Koane Baung King! Saw Maung seemed to have believed that he was the reincarnation of King Kyan Sit Tharr of the Pagan Dynasty, and, Than Shwe believes he was the reincarnation of King Thar Lun.

During Thar Lun Than Shwe’s reign, a White Elephant was sited in the jungle of Rakhine State. With pomp and pageantry the White Elephant was brought to Rangoon, the then Nay Pyi Daw and kept in the highly decorated pavilion that befits only to the royalty with special elephant guards, etc., so on and so forth. All the necessary arrangements were carried out by MI and its Chief Lt. Gen. Khin Nyunt who believes he was the reincarnation of Bayint Naung of Taungngoo Dynasty, though he never got to the top most spot of the junta’s ivory tower. The propaganda mill was fanning at high speed that the current rulers of Burma have highly auspicious power and glory so much so that the White Elephant was presented by the Nats [Resplendent being worthy of veneration].

Within a few months after the White Elephant had settled in at the newly built pavilion a Bangladeshi, or, to be more exact, a Chittagonian, or better known in Burma as Khortaw Kalar showed up at the Bangladeshi Embassy in Rangoon, claiming that the elephant at the Pavilion was his elephant that was herded away by the Burmese while grazing in the jungle and requested the Bangladeshi Ambassador to reclaim the elephant from the Burmese junta on his behalf. To cut the story short the Ambassador along with the Officials from the Ministry of Foreign Affairs and MI officers went to the Pavilion with the Khortaw Kalar and demanded to prove his claim.

There, Khortaw Kalar stepped out and bellowed: Salamani Kantchalar!

At the very instant the ‘Command’ was heard the White Elephant lifted up his trunk and trumpeted a very loud noise. The ‘Command’ was given for the second time and the White Elephant responded in the same manner again. Then, Khortaw Kalar commanded in more Khortaw words: the White Elephant was under complete spell of commands – sitting, kneeling, etc. Now, the claim was proven to be true and the negotiation was but started. MI ended up paying US $ 100,000.00 from the State coffer as demanded by the Khortaw Kalar for the White Elephant that was supposed to have been presented by the Nats due to the power and glory of the rulers of Burma.

Khortaw did not stop then and there. He added there are four more such elephants in his possession and they were up for sale if the price is right. MI arranged a delegation to accompany the Khortaw to his native village in the no-man’s land between Bangladesh and Burma to inspect the so called White Elephants. There, the delegation found two more White Elephants out of the four and agreed to pay US$ 200,000 a piece.

Burmese delegation could not just take the two elephants away they bought; they need the Khortaw to release the two in the Rakhine jungle for them to herd them back to Burma later as though it was naturally sited. Thus, the usurper royalties of Burma got three White Elephants at a price of US $ 500,000.

Some one got excited regarding the Salamani Kantchalar and traced back how it came into existence! In the anal of Burma there was a time when a Shan Prince by the name of Sao Han Pha, better known as Tho Han Bwa reigned Burma. He was a tyrant by all means; conceited and insolent, and very much anti-Buddhist religion. During his rein many Monks were tortured, killed and extradited to far away places and forced them from learning Buddhist scripture. Tho Han Bwa was the Daman daye [impediment endangering the teachings of Buddha] of his time. Under Tho Han Bwa, some aspects of Buddhist incantations had changed; for example: Buddhan Tharanan Gitsarmi, Dhaman Tharanan Gitsarmi but Sanghan Tharanan was turned into Gunsarmi, and Buddhan Puzaymi, Dhaman Puzaymi, and Sangan had turned into Pu-Jail-mi, just like recent events under Daman daye Thar Lun Than Shwe.

Many Burmese fled to far away places, including Burma-Bangladesh border to fight back Tho Han Bwa and/or other tyrants. There, they deployed Khortaws to attend their elephants. Khortaws were taught to learn ‘Commands’ in Burmese but it was very difficult for the Khortaws to learn the necessary commands for the elephants. By virtue of wits a Burmese gave a ‘battle command or a battle cry’ for the elephants: “Sarr Lho. Ma Nyee Kanazoe Thee”, in rhyme with the actual command. That, Khortaw could learn with not much difficulty. As the time woes on the command Sarr Lho. Ma Nyee Kanazoe Thee had resonance into Salamani Kantchalar!

Ne Win who presumed to be the 12th Koane Baung, Saw Maung who presumed to be the reincarnation of King Kyan Sit Tharr of the Pagan Dynasty, and the cagey sly fox Khin Nyunt who believes he was the reincarnation of Bayint Naung of Taungngoo Dynasty had all but ended badly. Now we have to see how Than Shwe who believes he was the reincarnation of King Thar Lun ended? Is it to believe that those who sit on such chairs excrete such excreta?

As a matter of fact, the real Owner of the White Elephants or the Sin Phyu Myarr Shin actually was the Khortaw Kalar of Bangladesh!

By the way,
All the Usurpers,
Ne Win, Saw Maung, Than Shwe are mere “Suu Yauts”!

bX-31gb9w