8/16/2016

တရုတ္ဆိုတာ ၿဂိဳနဲ႕လား

ဗမာျပည္မွာ သံုးေနရတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက တရုတ္လုပ္ေတြျဖစ္ေပမဲ့ တရုတ္ပစၥည္း ေကာင္းလားေမးရင္ ေခါင္းအရင္ခါပီးဘီ။ တရုတ္စက္ တရက္စုတ္လို႕ ႏႈတ္ခမ္းတလွန္ ပန္းတလွန္ေျပာလိုက္အံုးမည္။
တရုတ္အစိုးရဆိုလွ်င္လည္း ရာခိုင္ႏံႈးျပည့္မွ်ပင္ မႀကိဳက္ၾက။ ေျပာရလွ်င္ က်ေနာ္ အပါအ၀င္။ ဒါကလည္း ေယဘုယ်အားျဖင့္ ေပါက္ေဖၚႀကီးရဲ႕ လုပ္ရက္တဲ့ လုပ္ကြက္ေတြေၾကာင့္ျဖစ္သည္။
-
ယထာဘူယ် က်က်ေျပာရရင္ေတာ့   တရုတ္လူမ်ိဳး တရုတ္ႏိုင္ငံကို ေလးစားပါသည္။ အထင္လည္းႀကီးပါသည္။
-
ႏိုင္ငံတစ္ခုအေနနဲ႕ သမိုင္း မွတ္တမ္းကို (ဘီစီ ၂၂ ရာစု) ထဲက ေတြ႕ရ၏၊ ေရွးႏွစ္ေလးေထာင္ ကပင္ အဆင့္ျမင့္ ပိုးထည္ ရက္လုပ္တတ္သည္။
ႏွစ္ ၃၅၀၀ ေက်ာ္ထဲက ေၾကးသြန္းႏွင့္ ေႂကြထည္ လုပ္ငန္း တတ္ေျမာက္သည္၊ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ ေမြးျမဴေရး ပညာမ်ား ထြန္းကား၏၊ ေရအား စြမ္းအင္၊ ေရနာရီ၊ ေလရဟတ္၊ ယမ္း ႏွင့္ ပံုႏွိပ္ အတတ္မ်ား ကို ေစာစီးစြာ တတ္ေျမာက္ခဲ့၏၊
ကမာၻ ့ ယဥ္ေက်းမႈ ႏွင့္ နည္းပညာ ေရွ႕ေဆာင္ႏိုင္ငံ ျဖစ္ခဲ့သည္၊ ဟင္းခတ္ အေမြးအႀကိဳင္၊ ေႂကြထည္ ႏွင့္ ပိုးထည္ မ်ားကို အေနာက္ ကမာၻက မက္ေမာစြာ ကုန္သြယ္ ခဲ့ရ၏၊
ေဆာက္လုပ္ေရး၊ ေဆးပညာ၊ စစ္ပညာ ႏွင့္ နကၡတၱေဗဒမ်ား တဘက္ ကမ္းခတ္ ထြန္းကားခဲ့သည္၊ ကမာၻ ့အံ့ဖြယ္ မဟာတံတိုင္း တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။
ၿဗိတိသွ်တို႔ထက္ ႏွစ္၃၀၀ေစာပီး အဂၤလိပ္လုပ္ သေဘၤာမ်ားထက္ သံုးဆျကီးေသာ သစ္သား သေဘၤာကို ၁၅ ရာစု ကပင္ ေဆာက္လုပ္ ႏိုင္ခဲ့သည္။
-
၁၅ ရာစု ကပင္ ေဆာက္ထားေသာ (Treasure) ရတနာ အမည္ရွိ သေဘၤာသည္ တန္ခ်ိန္ ၇၀၀၀ ရွိၿပီး ေနာင္ ႏွစ္ေလးရာ ၾကာမွ အလားတူ သေဘၤာမ်ိဳးကို ကမာၻက ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့သည္။
-
သခၤန္းစာယူမည္ဆိုလွ်င္ - နည္းပညာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ အသာ စီးရမႈ ေၾကာင့္ မည္သူကိုမွ အထင္မႀကီးဘဲ တံခါး ပိတ္ဝါဒ က်င့္သံုးကာ ကမာၻႏွင့္ အဆက္အသြယ္ ျဖတ္ခဲ့သည္၊ ဥေရာပ၏ စက္မႈ ေတာ္လွန္ေရး ႏွင့္ နည္းပညာ ထြန္းကားမႈကို လ်စ္လ်ဴရႈခဲ့၏၊ ထို အက်ိဳးဆက္ မ်ားေၾကာင့္ ၁၉ ရာစု တြင္ ၿဗိတိသွ်တို႔ က်ဴးေက်ာ္မႈ ႏွစ္ႀကိမ္ခံခဲ့ရၿပီး သယံဇာတ ႏွင့္ အခြင့္အေရး မ်ားစြာ ေပးခဲ့ရသည္၊
-
ဒုတိယ ကမာၻစစ္တြင္ ဂ်ပန္တို႔၏ အံ့မခန္း ရက္စက္မႈကို အနစ္နာဆံုး ခံခဲ့ရသည့္ ႏိုင္ငံျဖစ္သည္၊
၎တို႔၏ မ်ိဳး႐ိုးမာန္ကို ခ်ိဳးနွိမ္ရန္ နန္ဂ်င္းၿမိဳ႕ တၿမိ္ဳ႕တည္းတြင္ ၄၅ရက္အတြင္း လူေပါင္း သံုးသိန္းေက်ာ္အား ရက္စက္စြာ သတ္ျပခဲ့သည္၊ အမ်ိဳးသမီး ႏွစ္ေသာင္း ေက်ာ္ အား အဓမၼျပဳက်င့္၊ ကိုယ္လံုးတီး တန္းစီ မတ္တပ္ရပ္ခိုင္း၊ ဓာတ္ပံု ႐ိုက္ယူၿပီး အရွက္ တကြဲ ျဖစ္ေစခဲ့သည္၊
-
တိုင္းျပည္ ျပန္လည္ တည္ေထာင္သည့္ကာလ မဟာ ခုန္ပ်ံေက်ာ္လြားမႈ၊ ဘံု လယ္ယာေျမ စနစ္ ႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ေတာ္လွန္ေရး စသည့္ မူဝါဒ အမွားေျကာင့္ (၂၆ နွစ္) အၾကာတြင္ တိုင္းျပည္ သည္ အဆိုးဆံုး အေျခအေနသို႔ ေရာက္ရွိ လာသည္။

မ်ားျပားသည့္ လူဦးေရႏွင့္ ကာမိေအာင္ စိုက္ပ်ိဳးေျမ မရွိေသာေၾကာင့္ လူေပါင္း (သန္း ၃၀) ငတ္မြတ္ေသေၾကခဲ့၏၊ ပါဝါလြန္ အေမရိကန္၏ ဘက္ေပါင္းစံု ထိုးႏွက္ခ်က္ ခံရသည္၊ စူပါပါဝါ ဆိုဗီယက္၏ စစ္ေရး ရန္စမႈ ျပႆနာ ေပၚလာသည္၊ အစာ ငတ္မြတ္ျခင္းႏွင့္ လယ္ယာ ေျမ ရွားပါးမႈ ေၾကာင့္ လူေပါင္းမ်ားစြာ တိုင္းျပည္မွ ထြက္ေျပး၍ အျခားႏိုင္ငံမ်ားသို႔ ေျပာင္းေရြ႕ ကာ ေအာက္ေျခ အလုပ္သမားမ်ား အျဖစ္ လုပ္ကိုင္ ရသည္၊ အဂၤလိပ္တို႔၏ ဘိန္းေကၽြး ခဲ့မႈ ေၾကာင့္ တစ္ျပည္လံုး ဘိန္းစား ျပႆနာကို ရင္ဆိုင္ ရသည္၊ ဒီၾကားထဲ လူဦးေရ ေပါက္ကြဲ မႈက သန္း ၁၀၀၀ နီးပါး ရွိလာခ်ိန္ တြင္ ေကၽြးစရာ မရွိေသာ အစိုးရမွာ အ႐ူးမီးဝိုင္း ျဖစ္ရျပန္သည္၊ ဤမွ် မ်ားျပား ေသာ လူဦးေရ ရွိပါလ်က္ ကမာၻက ဝိုင္းပယ္ထား၍ ကုလသမဂၢသို႔ ဝင္ခြင့္ မရခဲ့ျခင္းတို႔ကလည္း အကူ အညီမ်ားစြာ ဆံုးရႈံးေစသည့္ျပင္ တိုင္းျပည္ သိကၡာ လည္း က်ဆင္း ခဲ့ရသည္။
-
ကမာၻကို ၾကာျမင့္စြာ ဦးေဆာင္ ႏိုင္ခဲ့သည့္ ျမင့္မားေသာ ယဥ္ေက်းမႈ ႏွင့္ အံ့မခန္း အႏုပညာ မ်ား ပိုင္ဆိုင္ေသာႏိုင္ငံ၊ က်ယ္ဝန္းလွ သည့္ ႏိုင္ငံဧရိယာ ႏွင့္ သမိုင္းဂုဏ္ မ်ိဳး႐ိုးမာန္ ႀကီးလွေသာ ထိုႏိုင္ငံသည္ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ၊ ငတ္မြတ္မႈ၊ အႏိုင္က်င့္ ေစာ္ကားခံရမႈႏွင့္ အရွက္တကြဲ အက်ိဳးနည္း ျဖစ္ရပ္မ်ားကို ႀကိတ္မွိတ္ခံစား ေနခဲ့သည္၊ ၎တို႔ ေလာက္ သမိုင္းဂုဏ္ မႀကီးက်ယ္ခဲ့ေသာ ဂ်ပန္ႏွင့္ ေတာင္ကိုရီးယား၊ တခ်ိန္က ပိုင္ဆိုင္ခဲ့သည့္ ထိုင္ဝမ္၊ ေဟာင္ေကာင္၊ မကာအို၊ သူတို႔ကို ေခါင္းပံု ျဖတ္ခဲ့ေသာ ဥေရာပ တို႔ ႏွင့္ မဟာဗ်ဴဟာ ရန္ဘက္ ႀကီး အေမရိကန္တို႔၏ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာ မႈကို ေမွ်ာ္ၾကည့္ရင္း နာက်ည္းစိတ္ျဖင့္ အံႀကိတ္ ေနခဲ့ ပါသည္။
video video
(၁၉၇၈) တြင္ အစိုးရ အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္၍ ေခါင္းေဆာင္ေကာင္း တစ္ဦး၏ လက္ထဲသို႔ လုပ္ပိုင္ ခြင့္ အာဏာ ေရာက္လာသည္၊ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ႏွင့္ စနစ္ အကူးအေျပာင္း တြင္ ေခါင္းေဆာင္ ႏွင့္ ျပည္သူမ်ား အားလံုး ဒီတခါေတာ့ အလြတ္ ႐ုန္းေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ၿပီး ေန႔ေန႔ညည ႀကိဳးစား၍ ဆင္းရဲတြင္းမွ ခုန္တက္ခဲ့ပါသည္။
ထိုအခါ ေဘးထြက္ဆိုးက်ိဳးအခ်ိဳ႕ကိုေတာ့ က်ေနာ္တို႕က ေသာက္ျမင္ကတ္သည့္ၾကားက နားလည္ေပးမိပါသညါ။

7/16/2016

မိတ္ေဆြေဟာင္း

 ေရးစရာ အေၾကာင္းအရာေလးေတြ ရွာေပးတတ္သလို ေရးသင့္တာေလးေတြလဲ အႀကံေပးေလ့ရွိတဲ့ သူတေယာက္က ပို႕လာတာပါ။ ဇတ္လမ္းက အသစ္မဟုတ္သလို ရိုးသြားမဲ့ ဇတ္လဲမဟုတ္ပါဘူး။
ဘာလို႕လဲဆိုေတာ ကမၻာ႕ ငပြႀကီး CIA ဇတ္လမ္းမို႕လို႕ပါ။
-
မႏွစ္က(၂၀၁၅)ထုတ္ ခ်င္းမိုင္အေျချပဳ ခရီးသြားဂ်ာနယ္တခုမွာ သူ႕အေၾကာင္းတဖြဲ႕တႏြဲ႕ ေရးထားသည္ကို
 ေတြ႕လိုက္ရေသးသည္။

 ျမန္မာဖြား CIA ဝန္ထမ္းေဟာင္း
ဝီလီယံ(ဘီလ်ံ)ယန္းဟာ ၂၀၁၁ ဧၿပီလထဲမွာ ခ်င္းမိုင္တြင္  ကိုယ့္ကိုယ္ကို အဆံုးစီရင္သြားခဲ့သူျဖစ္သည္။ ေသဆံုးခ်ိန္မွာ
 ေခါင္းတြင္ ေသနတ္ဒဏ္ရာတခ်က္ရွိေနသည္။လက္တဖက္တြင္ေသနတ္ကိုင္ထားၿပီးအျခားတဖက္တြင္ လက္ဝါးကားတိုင္တခု ကိုင္ထားသည္ကို ျမင္ေတြ႔ခဲ့ရသည္ဟု သတင္းရင္းျမစ္တခုက ေျပာသည္။



ဘီလ္ယန္း၏ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသား အဘုိးသည္  ၁၉ ရာစု ေႏွာင္းပိုင္းကသားဟဲ႐ိုး(ဘီလ္ယန္း၏ဖခင္)ႏွင့္ အတူ ခရစ္ယာန္တရားေဟာဆရာအျဖစ္ ျမန္မာျပည္သို႕ ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။ 
ထို႔ေနာက္ ဒုတိယကမၻာစစ္ ကာလႏွင့္ ေမာ္စီတုံး၏ ကြန္ျမဴနစ္ပါတီက တ႐ုတ္ႏိုင္ငံတြင္ ေအာင္ပြဲရခဲ့သည့္ ကာလမ်ားအတြင္း ဟဲ႐ိုးမွာ တ႐ုတ္ႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္းျပည္နယ္မ်ားအတြင္း သူလွ်ဳိအျဖစ္ အမႈထမ္းရန္ အေမရိကန္က ဆင့္ေခၚျခင္း ခံခဲ့ရသည္။


ျမန္မျပည္နယ္စပ္ ေတာင္ေပၚေဒသတြင္ ေမြးဖြါးႀကီးျပင္းလာေသာ ဘီလ္ယန္းသည္ ဘာသာစကား ကၽြမ္းက်င္မႈ၊ နယ္ေျမကၽြမ္းက်င္မႈ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားနားလည္ကၽြမ္းက်င္မႈမ်ားေၾကာင့္သူ႔ကို CIAက အထူးသေဘာက်ခဲ့ရာမွ ဖခင္၏ ေျခရာနင္းကာ CIA၏ ေထာက္လွမ္းေရး လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္ကိုင္ခဲ့သည္။
 
 အေမရိကန္က ဗီယက္နမ္၌ စစ္ပြဲႀကီးတခု ပါ၀င္ ဆင္ႏႊဲေသာအခါ ဘီလ္ယန္းသည္ လားဟူႏွင့္ ဝတိုင္းရင္းသားမ်ား ပါဝင္သည့္ စစ္တပ္ငယ္တခု ဖြဲ႔ကာ ေငြေပး၍ လာအိုထဲ ျဖတ္သန္းသြားသည့္  
ေျမာက္ဗီယက္နမ္၏ ေထာက္ပံ့ေရးလမ္းေၾကာင္း ဟိုခ်ီမင္းလမ္းမႀကီးကို 
 ျဖတ္ေတာက္ ေႏွာင့္ယွက္တိုက္ခိုက္ေစခဲ့သည္။
 -
ဗီယက္နမ္ စစ္ပြဲကာလအတြင္း လာအိုသည္ တရားဝင္အားျဖင့္ ၾကားေနႏိုင္ငံတခုျဖစ္ၿပီး၊ လာအိုနယ္ေျမေပၚ၌ ျပဳလုပ္ေသာ အေမရိကန္ စစ္ေရးအစီအစဥ္ အားလံုးသည္ ထိပ္တန္းလွ်ဳိ႕ဝွက္ျဖစ္ကာ အမ်ားစုကို ယန္းကဲ့သို႔ေသာ CIA သူလွ်ဳိမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔ စည္းလုပ္ကိုင္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။
စစ္ဆင္ေရး အေစာပိုင္းကာလမ်ားအတြင္း ယန္းကို လာအိုအလယ္ပိုင္း၌ ေလေၾကာင္းမွ ခ်ေပးခဲ့ကာ ေလတပ္အေျခစိုက္ စခန္းတခု ထူေထာင္ရန္ သင့္ေတာ္မည့္ ေနရာတခု ရွာေဖြခုိင္းခဲ့သည္။
 ေတာင္ထူထပ္ေသာ ေဒသအတြင္း ေျခလ်င္လွည့္လည္ကာ ရွာေဖြခဲ့ရာ ေနာက္ဆံုးတြင္ ပုန္းကြယ္ေနေသာ ေတာင္ၾကားလြင္ျပင္အတြင္း လံုခ်န္ အမည္ရွိ ေဒသကို ေတြ႔ရွိခဲ့ကာ ေနာင္တြင္ အေရွ႕ေတာင္အာရွအတြင္း ေလယာဥ္ အဆင္းအတက္အမ်ားဆံုးေလယာဥ္ကြင္း တခုျဖစ္လာခဲ့သည္။ CIAက ဖန္တီးေမြးထုတ္ထားေသာ အဲအေမရိက ေလေၾကာင္းလိုင္း၏ အေျခစိုက္စခန္းလည္း ျဖစ္လာ ခဲ့သည္။

လံုခ်န္ကို မည္သည့္ေျမပံုေပၚတြင္မွ် ရွာမေတြ႔ႏိုင္ပါ။ ေလယာဥ္ကြင္းအနီးတြင္ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးတခုပင္
 ေပၚထြက္လာခဲ့ေသးသည္။
အဲဒီမွာ ျပည့္တန္ဆာခန္း ရွိတယ္၊ အရက္ဘား ရွိတယ္၊ ကာဆီႏို ေလာင္းကစားဝိုင္း ရွိတယ္၊ အသင့္စား အစားအေသာက္ေရာင္းတဲ့ ဆိုင္ေတြ ရွိတယ္။ အေမရိကန္စစ္သားေတြ လုိတာေျပာ အကုန္ရေစရမယ္’’ ဟု  ဆိုစမွတ္ျပဳၾကသည္။

CIAသူလွ်ဳိဘဝတြင္ယန္း၏အေျခစိုက္စခန္းသည္လာအိုတဖက္ကမ္းထိုင္းႏိုင္ငံဘက္ျခမ္း မဲေခါင္ျမစ္ကမ္းေဘး ေဆာက္လုပ္ထားေသာ ေနခ်င့္စဖြယ္ အိမ္ေလးတလံုး ျဖစ္သည္။ သူသည္ ပါတီပြဲက်င္းပရသည္ကို ႏွစ္ၿခိဳက္သည္။ သူ႔အိမ္သည္ အဲအေမရိက ေလေၾကာင္း အေျခစိုက္စခန္းဆီ သြားေရာက္ၾကမည့္ ေလယာဥ္မယ္မ်ား၊ သူနာျပဳမ်ား စတည္းခ်ရာ ေနရာတေနရာ ျဖစ္လာေတာ့သည္။ သူ လက္ထပ္ခဲ့ေသးသည္။ သို႔ေသာ္ ဇနီးသည္က အေမရိကန္ျပန္ၿပီး စားပြဲကုလားထိုင္ႏွင့္ လုပ္ရေသာ တည္တည္ၿငိ္မ္ၿငိမ္ အလုပ္ကို လုပ္ပါရန္ အတင္းဖိအားေပးသည့္အတြက္ ကြာရွင္းျပတ္စဲခဲ့ရသည္။

ေနာက္ပိုင္းတြင္ အေမရိကန္၏ အေရွ႕ေတာင္အာရွ မူဝါဒမ်ားအေပၚ သေဘာထားကြဲလြဲၿပီး ယန္းသည္ CIA ႏွင့္ လမ္းခြဲခဲ့ သည္။


CIA မွ ထြက္ၿပီး ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္း ျပန္လည္ေရာက္ရွိသည့္အခါ အေမရိကန္ မူးယစ္ေဆးဝါးႏွိမ္နင္းေရးအဖြဲ႔ DEA က သူ႔ကို အတင္းဆြဲေခၚျပန္သည္။ CIA လွ်ဳိ႕ဝွက္သူလွ်ဳိအျဖစ္ လာအိုတြင္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္စဥ္ သူရရွိခဲ့ေသာ အဆက္အသြယ္မ်ားမွာ DEA အတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ေအာင္ အသံုးဝင္လွသည္။



ယန္းသည္ ထိုင္းမူးယစ္ေဆးဝါး အရာရွိမ်ားႏွင့္ နီးကပ္စြာ လက္တြဲေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္။
  လာအိုႏွင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းရွိ သူ႔အဆက္အသြယ္မ်ားထံမွ ရရွိေသာ သတင္းမ်ားေၾကာင့္ ေမွာင္ခုိ ခိုးသြင္းလာေသာ ဘိန္းႏွင့္ ဘိန္းျဖဴ အမ်ားအျပားကို အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ဖမ္းဆီးရမိခဲ့သည္။
  



သူသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဒီမိုကေရစီ ျပန္လည္ထြန္းကားလိုေသာ က်ေနာ္တို႕၏ မိတ္ေဆြေကာင္း တေယာက္ ျဖစ္ရံုသာမက က်ေနာ္တို႕ ေရွ႕တဆက္က ေတာ္လွန္ေရးသမား ေနာင္ေတာ္မ်ား၏ မိတ္ေဆြလည္း ျဖစ္သည္။
-
 

သူသည္ျမန္မာနယ္စပ္ျပည္နယ္မ်ားအတြင္းလူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္တိုက္ဖ်က္ေနေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအတြက္လည္း မိတ္ေဆြေကာင္းတဦး ျဖစ္သည္။

 CIAအတြက္သူလုပ္ခဲ့ရေသာအလုပ္မ်ားထဲတြင္ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္မႈမ်ား ပါသည္ျဖစ္ရာ  လူအမ်ားအျပားကို သတ္ခဲ့ရမႈသည္ သူ႔ခရစ္ယာန္ဘာသာအေပၚ ယံုၾကည္မႈကို ထိခိုက္နစ္နာေစခဲ့သည္။ ’’လူသတ္ရတာ က်ေနာ့္အလုပ္တခုပဲ။ က်ေနာ္တို႔အလုပ္မွာ ကိုယ္က သတ္မလား၊ အသတ္ခံမလား၊ ဒါမ်ဳိးေတြပဲ မ်ားတယ္’’ ဟု   သူေျပာခဲ့ဖူးသည္။
-
ထိုသူသည္ကား ကိုဗက အလြန္ ႏွစ္သက္သေဘာက်ခဲ့ဖူးေသာ လူတေယာက္ ျဖစ္သည္။ သူ႕ဘ၀ကို ကိုဗက အလြန္အားက်ခဲ့သည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ ေနာက္ဆံုး သူေသသည္ကိုပင္ အားက်သူျဖစ္သည္။ ဘ၀မွာ လုပ္ရန္ရွိေသအလုပ္မ်ား လုပ္ႏိုင္သမွ် လုပ္ကိုင္ၿပီး ေလာကႀကီးတြင္ လုပ္ႏိုင္တာ မရွိေတာ့ခ်ိန္တြင္ ကိုယ့္ဇတ္ကို ကိုယ္ သိမ္းလိုက္လိုသည္မွာ ကိုဗက၏ လိုအင္ႏွင့္ ထပ္တူျဖစ္သည္။




(၂၀၁၅)ထုတ္ ခ်င္းမိုင္အေျချပဳ ခရီးသြားဂ်ာနယ္တခုမွာ သူ႕အေၾကာင္းတဖြဲ႕တႏြဲ႕ ေရးထားသည္။




သူကြယ္လြန္သည့္သတင္းပါသည့္ သတင္းစာမ်က္ႏွာ။



လားဟူ၊ဝ'ႏွင့္ အျခားေတာင္ေပၚသား ရာခ်ီသည့္ အသုဘရႈ လူဦးေရသည္ သူတို႔၏ မိတ္ေဆြရင္းတဦးဟု ယူဆေသာ အေမရိကန္လူမ်ဳိး CIAဝန္ထမ္းေဟာင္း၏ အသုဘ ဝတ္ျပဳဆုေတာင္းပြဲ   က်င္းပရန္ ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ရွိ ပ႐ိုတက္စတင့္ ဘုရားေက်ာင္းတခုအတြင္း   စုၿပံဳတိုးေဝွ႔ ေရာက္ရွိခဲ့ၾကသည္။


 



7/05/2016

မီနာမီကီကန္း။ the Minami Kikan (南機関)


ကိုကိုခိုင္က စစ္ျပန္ မဂၢဇင္း မွာ ပါတဲ့ မီနာမီ ကီးကန္ ဆိုတဲ့ ေဆာင္းပါး ေတြ ျပန္စုႏိုင္ရင္ လည္း က်ေနာ္တို့ အကိုးအကားေတြ ရႏိုင္ပါေသးတယ္... လို႕အႀကံေပးတာေၾကာင့္ ေလာေလာဆယ္ မီနာမီ မိတ္ဆက္ေလး ေရးျဖစ္ပါတယ္။
-
ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးႀကိဳးပမ္းမႈအေၾကာင္းေျပာရင္ ဗုိလ္မုိးၾကိဳးေခၚ ဗိုလ္မွဴးၾကီး စူဇူကီႏွင့္ မီနာမီအဖြဲ႕
၏ အခန္းက႑ကုိ ခ်န္လပ္ထားလို႕မရႏိုင္ပါ။
-
တေလာက တပ္မေတာ္စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္၏ ဂ်ပန္ခရီးစဥ္တြင္ ဗိုလ္မိုးႀကိဳး၏ဂူသို႕ သြားေရာက္ဂါရ၀ျပဳေၾကာင္း သတင္းေဖၚျပရာ အခ်ိဳ႕သူမ်ားက ကိုယ္ႏိုင္ငံက အာဇာနီ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကိုေတာ့အေလးမျပဳ ဂ်ပန္စစ္ဗိုလ္ကို အေလးသြားျပဳရေကာင္းလားဆိုၿပီး အျပစ္တင္စကား ေျပာၾကသည္ကို ေတြ႕ရပါသည္။
-

ကိုယ္႔ႏိုင္င္ငံက အာဇာနီ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို အေလးမျပဳတာ ျပဳတာက သူ႕အပိုင္းျဖစ္သည္။
ဗိုလ္မိုးႀကိဳးဆိုတာကေတာ့ ျမန္မာလြတ္လပ္ေရးအတြက္ အေရးပါခဲ့သူ တဦးျဖစ္သလို ျမန္မာတို႕အတြက္ မိတ္ေဆြေကာင္းတဦးလဲျဖစ္သည္။
-
စစ္အတြင္းက ဂ်ပန္သည္ ပံုရိပ္မေကာင္းျဖစ္ရသည္မွာ သူတို႕၏ ဖက္စစ္ စနစ္ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ သို႕ရာတြင္ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး၏ အခါအခြင့္တခုတြင္ကား ဂ်ပန္၏ ပါ၀င္ပါတ္သက္မႈသည္လဲ အေရးပါေသာသမိုင္းတခုျဖစ္သည္ကို က်ေနာ္တို႕ ခ်န္လပ္ထားလို႕ မရပါ။
-
ၿပီးခဲ့ေသာ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္က ျမန္မာအတိုက္အခံေခါင္းေဆာင္အခ်ိဳ႕ ဂ်ပန္ဒိုင္းယက္လြတ္ေတာ္အမတ္ စစ္ျပန္ႀကီးတဦးႏွင့္ေတြဆံုရာတြင္ သူက ေအာင္ဆန္းႏွင္ ဗမာ့တပ္မေတာ္သည္ ဂ်ပန္ဘုရင့္တပ္မေတာ္ကို သစၥာေဖါက္ခဲ့ေၾကာင္း ေသဒဏ္ေပးရမည့္သူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခဲ့ရာ
-
သစၥာေဖါက္သူမ်ားမွာ ဂ်ပန္စစ္တပ္သာျဖစ္ပါေၾကာင္း ဂ်ပန္သည္ အာရွသာတူညီမွ်ေၾကြးေၾကာ္သံျဖင့္ ၁၉၄၂ခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီ ၂၁ ျမန္မာတို႔က ဂ်ပန္ကိုကူလ်ွင္
ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအတြက္ကူမည္ဟု
ဂ်ပန္ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္က လႊတ္ေတာ္တြင္ ေျပာၾကားကတိေပးခဲ့သည္။
ဇန္နဝါရီ ၂၂
ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရးကို ကူညီရန္
ဂ်ပန္တပ္မေတာ္ႀကီး ခ်ီလာျပီဟု
ဂ်ပန္တပ္မေတာ္ ေသနာပတိ အီးဒါး က ေၾကျငာခ်က္ထုတ္ခဲ့သည္။

-

တကယ္တမ္းတြင္ ဂ်ပန္တို႔သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံကို လြတ္လပ္ေရးအတုအေယာင္ျဖင့္ ဗန္းျပကာ ႏုိင္ငံေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေရး၊ စစ္ေရးတုိ႔ အရ အျမတ္ထုတ္ေနမႈႏွင့္ ဂ်ပန္စစ္ပုလိပ္ႏွင့္တပ္သားမ်ားက ျပည္သူလူထုအေပၚဖက္ဆစ္ပီပီ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ သတ္ျဖတ္မႈမ်ား ကိုသာ ျပဳခဲ့သည္။
လံွစြပ္ထိုး ပါးရိုက္ မုဒိန္းက်င့္ ဆက္ဆံမႈေၾကာင့္
ဖက္ဆစ္စနစ္ဆုိးႀကီးကို ျမန္မာ့ေျမေပၚမွသာမက ကမၻာ့ေျမေပၚမွပါ ပေပ်ာက္သြားေအာင္ ေခ်မႈန္းလုိေသာဆႏၵျဖင့္ ဖက္ဆစ္တိုက္ဖ်က္ေရးအဖဲြ႕(ေအအက္ဖ္အုိ)ကိုဖြဲ႕စည္းကာ ဖက္ဆစ္ကိုေခ်မႈန္းရန္ ဆံုးျဖတ္ရျခင္းျဖစ္သည္။
-
ဂ်ပန္တို႕ကသာ ကတိဖ်က္ -သစၥာေဖါက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း Kabarmakyay ဘေလာက္တြင္ post ေရးခဲ့ဖူးပါသည္။
-
 



















 





မီနာမီ ကီးကန္သည္ ဂ်ပန္ေထာက္လွန္းေရး အဖြဲ႕တခုျဖစ္ေသာ္လည္း မူလကရွိခဲ့ေသာအဖြဲ႕မဟုတ္ပါ။
-
ဒို႕ဗမာအစည္းအရံုးမွ တ႐ုတ္ကြန္ျမဴနစ္မ်ားႏွင့္ ဆက္သြယ္ရန္အတြက္ အမိြဳင္သို႔ ပို႔လႊတ္လိုက္ေသာ သခင္ေအာင္ဆန္းကို ဂ်ပန္တို႕က ၾကားျဖတ္ ဆက္သြယ္ကာ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့ၿပီး သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံလြတ္လပ္ေရးအတြက္ အမွန္တကယ္ဆႏၵျပင္းျပသည့္ မ်ဳိးခ်စ္ပညာတတ္လူငယ္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးမွန္းသိသျဖင့္ ဂ်ပန္စစ္ အာဏာပုိင္တုိ႔က ျမန္မာႏုိင္ငံသိမ္းသြင္းႏုိင္ရန္ ေတာင္ပုိင္းဆုိင္ရာ အဖဲြ႕ဟုအဓိပၸာယ္ရသည့္ မီနာမီကီကန္ဟူေသာအဖဲြ႕ကို ၁၉၄၁ ေဖေဖာ္ဝါရီ ၁ ရက္ေန႕တြင္ ဖဲြ႕စည္း ခဲ့သည္။
-
သခင္ေအာင္ဆန္းသည္ ေကာင္လံုစုရပ္ကြက္မွ ရွန္ဟိုင္း၊ ထိုမွတစ္ဆင့္ ဂ်ပန္စစ္ဌာနခ်ဳပ္ရွိရာ ေဖာ္မိုဆာကြၽန္းသို႔ ဗိုလ္မွဴးကန္ဒါ့၏ ေခၚေဆာင္မႈျဖင့္ ေရာက္ရွိလာၿပီး တိုက်ဳိၿမိဳ႕သို႔ ဆက္လက္ထြက္ခြာခဲ့ရာ ႏိုဝင္ဘာ ၁၂ ရက္တြင္ ေရာက္လာခဲ့သည္။
-
မ်ားမၾကာမီ ကာနယ္ဆူဇူကီးႏွင့္ ျမန္မာျပည္ဆိုင္ရာ စစ္ေသနာပတိခ်ဳပ္ ျဖစ္လာမည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အီဒါး အပါအဝင္ ဂ်ပန္ထိပ္ပိုင္း ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ သခင္ေအာင္ဆန္းကို တျဖည္းျဖည္း အထင္ႀကီးမႈမ်ား ျပသလာခဲ့သည္။ သခင္ေအာင္ဆန္း၏ ႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္မႈေၾကာင့္ ကာနယ္ဆူဇူကီးက ေအာင္ဆန္းသည္ လံုးဝေျဖာင့္မတ္သူတစ္ဦး ျဖစ္သည္။ သူသည္ စစ္ေခါင္းေဆာင္ ေကာင္းတစ္ဦး ျဖစ္သလို သတၱိရွိၿပီး အရည္အခ်င္းျပည့္သူ ျဖစ္သည္။ သူသည္ မ်ဳိးခ်စ္တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ သူ၏မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ႐ိုးသားမႈေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္အပါအဝင္ ဂ်ပန္မ်ား၏ ေလးစားမႈကို ရရွိခဲ့သည္ ဟုေျပာၾကားခဲ့သည္။
-
ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ကာနယ္ဆူဇူကီးက သခင္ေအာင္ဆန္းကို စီမံကိန္းတစ္ခု ေရးဆြဲခိုင္းေလသည္။
-“
ကာနယ္ဆူဇူကီးသည္ စီမံကိန္းတစ္ခု ကြၽန္ေတာ့္အား ေျပာျပၿပီး ယင္းစီမံကိန္းကို အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ျပန္ေရးခိုင္းပါသည္။ ယင္းစီမံကိန္းအား ေဆြးေႏြးရမည္အထင္ႏွင့္ ႐ိုးသားစြာ ေရးေပး လိုက္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ယင္းစီမံကိန္းအား မည္သည့္အခါမွ် မေဆြးေႏြးခဲ့ရပါ။ ယင္းစီမံကိန္းသည္ ရွမ္းျပည္နယ္ တစ္စိတ္တစ္ေဒသကို ဝင္ေရာက္ တိုက္ခိုက္ေရး ပါဝင္သည္။
-
ေနာက္ပိုင္း အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို အေျခခံ၍ ၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္ ကာနယ္ဆူဇူကီးသည္ ယင္းစီမံကိန္းအား တိုက်ဳိစစ္ဌာနခ်ဳပ္သို႔ ယူသြားၿပီး ကြၽန္ေတာ့္ စီမံကိန္း ျဖစ္သည္ဟု ေျပာဆို ထားသည္ ထင္သည္။ စီမံကိန္းအတြင္းမွ ဝင္ေရာက္ တိုက္ခိုက္ေရးအား ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ၿပီးေနာက္ ဗမာျပည္ရွိ ရဲေဘာ္မ်ားထံပို႔ရန္ ကြၽန္ေတာ့္ကို ျပန္ေပးပါသည္ဟု ဇိုလ္ခ်ဳပ္က မွတ္စုေရးခဲ့သည္။
-
ထိုစီမံကိန္းသည္ ျမန္မာျပည္ စစ္ဆင္ေရးပင္ျဖစ္သည္။
-
မီနာမီအဖြဲ႕သည္ ျမန္မာျပည္မွ မ်ဳိးခ်စ္လူငယ္ ၃ဝ ကို ျပင္ပသို႔ ကုန္းလမ္းမွလည္းေကာင္း၊ ေရလမ္းမွလည္းေကာင္း ေခၚထုတ္၍ ဟိုနန္ကြၽန္း (ထိုင္ဝမ္) ၌ စစ္ပညာသင္ၾကားေပးရန္၊ ခဲယမ္းမီးေက်ာက္ မ်ားႏွင့္တကြ ေငြေၾကးအရပါ ေထာက္ပံ့ၿပီး ျပန္လႊတ္ကာ ၿဗိတိသွ်တို႔ကို လက္နက္ကိုင္ ပုန္ကန္ႏိုင္ေစရန္၊ ယင္းအတြက္ ဂ်ပန္အစိုးရက ျပင္ပမွေန၍ လိုအပ္မႈမ်ားကို ေထာက္ပံ့ရန္ႏွင့္ ျပည္တြင္း သူပုန္ထရန္အတြက္ လုပ္ငန္းစဥ္ ေအာင္ျမင္ေရး ထိုင္း-ျမန္မာ နယ္စပ္တစ္ေလွ်ာက္၌ မီနာမီကီကန္း အဖြဲ႕ငယ္မ်ားကို ဇင္းမယ္ (ခ်င္းမိုင္)၊ ရဟိုင္း၊ ကန္ခ်နဘူရီႏွင့္ ရေနာင္းတို႔တြင္ ဖြင့္လွစ္ရန္ ျဖစ္သည္။
-
ဘီအုိင္ေအ- ဖြဲ႕စည္းပုံ (ဌာနခ်ဳပ္)
ေသနာပတိ- ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီး မီနာမီေခၚ ဗုိလ္မုိးၾကိဳး(ဗုိလ္မွဴးၾကီး စူဇူကီ)
စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္- ဒု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီး မူရကာမီ (ဗုိလ္ၾကီး ႏုိဒါး)
စစ္ဦးစီးအရာရွိအထက္တန္း- ဒု ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီး အုိမုိဒါ (ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း)
ဦးစီးအရာရွိ- ဒု ဗုိလ္မွဴးၾကီး အီတုိဒါ (ဗုိလ္ရန္ေအာင္)
ဦးစီးအရာရွိ- ဒု ဗုိလ္မွဴးၾကီး ဟိရတ (ဗုိလ္စၾကာ)
စစ္ဆင္ေရးတာ၀န္ခံ ဦးစီးအရာရွိ- ဒုဗုိလ္မွဴးၾကီး အီဂ်ီမာ(အရပ္သား ကီမတ)
စစ္ဆင္ေရးတာ၀န္ခံ ဦးစီးအရာရွိ- ဒုဗုိလ္မွဴးၾကီး ရွင္မန္(အရပ္သား မိဇုတာနီ)
အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအရာရွိခ်ဳပ္- ဗုိလ္မွဴးၾကီး ကီမူရ (အရပ္သား ဟိဂုခ်ိ)
တပ္မေတာ္သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရး အရာရွိခ်ဳပ္- မီနာမီအုိကာ(အရပ္သားစုဂိအိ)
ေဆး၀န္ထမ္းခ်ဳပ္- ဗုိလ္ခ်ဳပ္စူဇူကီ (ေဒါက္တာစူဇူကီ)
-
ျမန္မာတို႕အေပၚ ဗိုလ္မိုးႀကိဳး၏ သေဘာထား-

၁၉၄၂ ခုႏွစ္၊ မတ္လ၊ ရန္ကုန္ကို ဘီအုိင္ေအႏွင့္ ဂ်ပန္စစ္တပ္မ်ား သိမ္းယူ
ျပီးစဥ္က အမွတ္(၁၅) တပ္မေတာ္၏ ဒုစစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္မွဴးၾကီး နာစုႏွင့္
ဘီ၊အုိင္၊ေအ ေခၚ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးတပ္မေတာ္၏ အၾကီးအကဲ ဗုိလ္မုိးၾကိဳးတုိ႕
၏ ျမန္မာျပည္လြတ္လပ္ေရး ေပးေရး၊ မေပးေရးတုိ႕ႏွင့္စပ္လ်ဥ္းသည့္ ေဆြးေႏြးသည္။ (သူတုိ႕ႏွစ္ဦးသည္ စစ္တကၠသုိလ္တြင္ တတန္းတည္း ပညာ
သင္ၾကားခဲ့ေသာ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းအရင္းအခ်ာ မ်ား ျဖစ္ၾကပါသည္။)

(
နာစု) သူတုိ႕ျမန္မာေတြကို လြတ္လပ္ေရးမေပးရင္ ဂ်ပန္-ျမန္မာ စစ္ပြဲ
ျဖစ္ႏုိင္မလား ….
(
ဗုိလ္မုိးၾကိဳး)ျဖစ္ႏုိင္တယ္။ ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဟာ စြဲျမဲခုိင္မာတဲ့ လွဳပ္ရွား
မွုဳျဖစ္တာမုိ႕၊ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ လြတ္လပ္ေရး ေပးသင့္တယ္ …..
(
နာစု) မျဖစ္ႏုိင္တာခ်ည္း ေျပာေနတယ္။ မင္းဟာ ဂ်ပန္မွ ဟုတ္ေသးရဲ႕လား။
ျမန္မာျပည္တုိက္ပြဲမွာ က်ဆုံးခဲ့ၾကတဲ့ ဒုိ႕ရဲေဘာ္ေတြရဲ႕ ၀ိညာဥ္ေတြကို မင္း
ေတာင္းပန္ဖုိ႕ လုိမယ္လုိ႕ေကာ မေတြးမိဘူးလား ….
(
ဗုိလ္မုိးၾကိဳး) က်ဆုံးသူေတြက ျမန္မာျပည္ကို စစ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႕ အုပ္ခ်ဳပ္ဖုိ႕
အသက္စြန္႕ခဲ့ၾကတာလုိ႕ ငါမယူဆဘူး။ ျမန္မာေတြရဲ႕ အကူအညီေၾကာင့္ပဲ
အေသအေပ်ာက္ နည္းနည္းနဲ႕ တုိက္ပြဲျပီးဆုံးခဲ့တာ မဟုတ္ဖူးလား …..
(
စာမ်က္ႏွာ ၁၇၀၊ အီဇုမီယတတ္စုေရာ ေရးသားေသာ ကြ်န္ေတာ္ပါ၀င္ခဲ့ေသာ
မီနာမီကီကန္း စာအုပ္မွာ ေကာက္ႏုတ္ခ်က္။)
-
၁၉၄၃ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္ ၁ရက္တြင္ ဂ်ပန္တုိ႔က ျမန္မာႏုိင္ငံကို လြတ္လပ္ေရးေပးခဲ့ သည္။လြတ္လပ္ေရးကား ေရႊရည္စိမ္လြတ္လပ္ေရး ျဖစ္၏။
-
အီဇုမီယတတ္စုေရာ ေရးသားေသာစာအုပ္တြင္-

ဗုိလ္မွဴးၾကီး စူဇူကီသည္ ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ဘီအုိင္ေအ ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို
သူ၏ အခန္းသုိ႕ ေခၚယူျပီး ပထမဆုံး
ဘယ္ေတာ့ လြတ္လပ္ေရးေၾကညာၾကမွာလဲဟု ေမးသည္။ ေအာင္ဆန္းႏွင့္
သူ႕ရဲေဘာ္မ်ားမွာ ရုတ္တရက္ ေၾကာင္အမ္းအမ္းျဖစ္သြားျပီး မ်က္ႏွာတြင္
ဘာအရိပ္အေယာင္မွ မျပပဲ မေျဖဘဲ ေနၾက၏။

ဗုိလ္မွဴးၾကီး စူဇူကီက မင္းတုိ႕က ျမန္မာေတြမုိ႕ ဂ်ပန္တပ္ေတြကို ျပန္ခ်ရင္
ဘာတတ္ႏိုင္မွာလဲ၊ ကဲ အခုဘာလုပ္ၾကမလဲဟု ေမးရာ မည္သူကမွ် ျပန္မေျဖပါ။
ဒါေပမယ့္ ငါက ဂ်ပန္၊ ဒါေၾကာင့္ မင္းတုိ႕ကုိ ငါေခါင္းေဆာင္ျပီး ဂ်ပန္ကို မတုိက္
ႏုိင္ဘူး၊ မင္းတုိ႕က ဘာမွ စိတ္ထင့္ေနစရာမလိုဘူး။ လြတ္လပ္ေရးအတြက္
ဂ်ပန္တပ္မေတာ္ကုိ ခံခ်ရမွာပဲ။ ငါ့ကိုေတာ့ အလ်င္သတ္ျပီးမွ တုိက္ၾကစမ္း
ဟု ဆုိခဲ့ပါသည္။
-
သို႕ေသာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ သူေလးစားေသာ သဴ႕ရဲေဘာ္ႀကီးအား သတ္ရမည့္အျဖစ္မွ ကံအားေလ်ာ္စြာ လြဲဖယ္ခဲ့ရပါသည္။
-
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဦးေဆာင္ေသာ လြတ္လပ္
ေရးလွဳပ္ရွားသူမ်ားဖက္မွ အျမဲတမ္း အကာအကြယ္ေပးခဲ့သူ ဗုိလ္မွဴးၾကီးစူဇူကီေခၚ
ဗုိလ္မုိးၾကိဳးအား ဂ်ပန္ဘုရင့္ကုိယ္ရံေတာ္တပ္ဌာနခ်ဳပ္သုိ႕ ေျပာင္းေရြ႕အမွဳထမ္း
ရန္ ဂ်ပန္စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဆုံးျဖတ္ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္ ဇူလုိင္ ၁၄ ရက္
ေန႕တြင္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး၏ ေက်းဇူးရွင္၊ ဗမာ့လက္နက္ကိုင္လွဳပ္ရွားမွဳ၏
ဦးေဆာင္ ေမြးသဖခင္ ျဖစ္ေသာ ဗုိလ္မွဴးၾကီး စူဇူကီ ေခၚ ဗုိလ္မုိးၾကိဳး ေခၚ
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ၾကီး မီနာမီသည္ ဂ်ပန္ႏုိင္ငံသို႕ ျပန္လည္ထြက္ခြာခဲ့ရပါသည္။
-
မထြက္ခြါမွီ ျမန္မာျပည္ကာကြယ္ေရးအတြက္ အေျခခံက်ေသာ
သတိရ လက္ေဆာင္တခု ေပးခဲ့ပါေသးသည္။
ထုိလက္ေဆာင္မွာ ျမန္မာ့ေရတပ္မေတာ္
ဖဲြဲ႕စည္းေပးခဲ့ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
-
ျဗိတိသွ် ေရတပ္တြင္ အမွဳထမ္းခဲ့ေသာ
ေမာင္တင္ၾကည္ ဆုိသူ ဦးေဆာင္မွဳျဖင့္ အရာရွိေဟာင္း ေျခာက္ေယာက္ႏွင့္ တပ္သား
၂၄ ေယာက္ တုိ႕ကို စုေဆာင္း၍ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္၊ ဇြန္လ ၂၀ ရက္ေန႕တြင္ ျမန္မာ့ေရတပ္
မေတာ္ကို ထူေထာင္ေပးခဲ့ပါသည္။ …..

ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရရွိျပီး ေနာက္ပုိင္းကာလမ်ားတြင္ ျမန္မာျပည္အစုိးရ
သည္ ကြယ္လြန္သူဗုိလ္မွဴးၾကီးစူဇူကီ၏ ေက်းဇူးသစၥာကို ေအာင့္ေမ့သတိရေသာ
အားျဖင့္ သူ၏ က်န္ရစ္သူမိသားစုအား ေအာင္ဆန္းတံခြန္ဘြဲ႕တံဆိပ္ကို အပ္ႏွင္း
ခဲ့ပါသည္။
-
အမွန္စင္စစ္ ဒို႕ဗမာအစီးအရံုး ေခါင္းေဆာ္မ်ား တြက္ဆခဲ့သည္မွာ
-
ျပည္တြင္းရွိ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား အားလံုးကို စည္း႐ံုးပူးေပါင္းရန္၊ ျပည္တြင္းသူပုန္ အဖြဲ႕မ်ားကို တိတ္တဆိတ္ဖြဲ႕စည္းရန္၊ ဂ်ပန္မွ ပို႔လာမည့္ လက္နက္မ်ားကို ျပည္တြင္းသို႔ တိတ္တဆိတ္ သြင္းယူရန္၊ ဂ်ပန္ျပည္သို႔ ျမန္မာ့မ်ဳိးခ်စ္ လူငယ္မ်ားကို ေစလႊတ္ရန္တို႔ ျဖစ္သည္။
-
ဂ်ပန္တို႔ ဗမာျပည္ကို ဝင္ေရာက္ တိုက္ခိုက္ခဲ့လွ်င္ အဂၤလိပ္တပ္ႏွင့္ ဂ်ပန္တပ္တို႔ နယ္စပ္၌ လံုးလားေထြးလား ျဖစ္ေနၾကမည္ျဖစ္၍ ျမန္မာတို႔အဖို႔ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေအာင္ျမင္စြာ ပုန္ကန္ထၾကြရန္ အခြင့္အေရးရမည္ ဟူ၍ျဖစ္သည္။
-
ထင္တိုင္းမေပါက္ေသာအခါ ေပါက္သလိုေဖါက္ခဲ့ရသည့္ ဆက္စပ္ / တိုက္ဆိုင္ / ညိွႏိႈင္း ေလ့လာႏိုင္ၾကရမည့္ သမိုင္းအတြက္ တန္ဖိုးႀကီး ေပးဆပ္ရမႈမ်ား ျဖစ္ပါသည္။
-
ရည္ညႊန္း - kabarmakyay.blogspot-မွတ္စုစာအုပ္

တီးမယ္

PALI ZI. CHAU’ CHE’ PALI OU: GYI PALI ZI. NJAN: HSIN

PALI ZI. CHAU’ CHE’  PALI OU: GYI  PALI ZI. NJAN: HSIN
[Stuff and nonsense – lies] [Wheeler, one who deceives in an endearing way] [Using deceits as scaffolding]

Maung Thar Kyaw

The Statement, dated October 30th, and with the Place mentioned as: Sane Lai Kan Thar, the name of the State Guest House: ‘from 13:00 to 13:55 Daw Aung San Su Kyi [ASSK] came to see Union Minister U Aung Kyi, as she was invited by the Government of the Republic of Myanmar’ was issued.

At the Meeting the discussion dwelled on the situation where ‘the State is providing necessary assistances [meaning Constitution Amendments, for example, I guess]; and, in order to have economic development views on the importance of freedom of trade, and free circulation of currencies were also discussed’. And also, ‘the progress of the State’s undertakings to obtain perpetual peace initiatives with ethnic armed groups and the people that should be included in the amnesty were discussed’. Meetings in the future shall convene is agreed.

Details of the entire Meeting were not disclosed, as usual. This is the fourth time such Meeting had taken place.

After the Third Meeting between the two factions the Statement mentioned that the President was considering Amnesty, to join hands in controlling the flow of the Irrawaddy River, to bring in into legal folds of the people who are undergoing armed rebellion; and peace and rule of law were discussed.

After meeting with Aung Kyi twice ASSK met the President Thein Sein in August in Naypyidor. Soon afterward, over 200 so-called political prisoners were released under Amnesty Order. So-called political prisoner because the Governing clique consistently mentioned there is no political prisoners in Myanmar though there are plenty. There is some truth in the government’s claim that there is no political prisoner because no one was arrested under political issues but rather on criminal charges - for example: currency law, or disturbing public tranquility, etc.

ASSK met with Aung Kyi nine times under the previous military government but there was no substantive result whatsoever came out.

The Government came into existence on January 31, 2011 under the caption of the Government of the Republic of Myanmar with its President elected by the Union Parliament, a former military officer General Thein Sein. Many opinionated this General is a Dove – a soft liner, and his Deputy President Thiha Thura Tin Aung Myint Oo [Shit Loane], another ex-General is a Hawk – a hard liner; all baloney; they all are one liner, i.e. for the prosperity and welfare of the Armed Forces, meaning the top and upper echelon of the Army, under the guise of democracy.

New Guise needs, of course, new format and that new format is what the new government is formatting or formatted by the military junta before the State Power was transferred and implementing it as planned. Whether former SG Than Shwe is pulling the string from behind or is he still involved in day to day affairs are all irrelevant, though his State managed private office near Oatparta Thati Pagoda in Naypyidor is hooked with Online TV honing in onto the proceedings of the Union Parliament. He knows or he is privy to know who is behaving or misbehaving in the Union Parliament but whether he is watching the TV is something yet to be known or playing his favorite games.

The Executive, Judiciary, and Legislature were formed and on March 30th the State Power was transferred; the military junta SPDC was dissolved. The Ministry of Interior had given warnings to NLD Chairman Aung Shwe and Secretary ASSK in the last week of June to stop all its political activities as NLD is no political party according to the Party Registration Law of the Union Election Commission. The Ministry warning emphatically mentioned that NLD’s actions were intentionally motivated against the Law.

On top of that Union Election Commission had warned with a letter dated April 5th to all 37 Registered Political Parties not to communicate with illegal political entities. Presumably, political circles as well as diplomatic community considered the warning was directed towards NDL.

Though the new government’s changing color is visible it is still noticeably unruly. The disregards of public opinions as well as international barrages remain as the hallmark of the Thein Sein’s Administration.

Disregarding its own Ministry’s Order Thein Sein allowed Minister Aung Kyi to parley with ASSK and even invited her to Naypyidor and received her exclusively where all political leaders from the Registered Political Parties are treated shabbily at the same occasion.

The Constitution was amended proposed by the Union Election Commission regarding the Membership where criminals cannot be party members or a political entity cannot register if its members are serving criminals. That phrase has now been erased for the sake of NLD. That amendment had made eased NLD to avoid the issue of abandoning its own jailed members when and if they apply for Party Registration.

The antagonistic political ogres of Burma are, on the visual body politics, in cordial relationship. One is, up to recent past, enjoyed full support of China and now trying its best to veer off to get into the western orbit. The other ogre has, from the very beginning to present, receives consistent and absolute no-matter-what support from the western camp. It has four Radio stations providing overwhelming support in high volume of propaganda just for one person, viz. Radio Free Asia and Voice of America [two US outfits], BBC [British outfit], and Democratic Voice of Burma [EU outfit] beaming into Burma where people are socket in with one line to support, day in and day out, every day. This ogre is the western group’s horse of Burma and Thein Sein Administration wants to ride along with that horse to the winning post. Is consistent propping up necessitate a leader to become an icon? Yes, it is, at least in Burma, it has been proven!

Within a couple of days NLD will decide whether to register and the outcome is quite predictable: ‘if ASSK is promised to contest in the upcoming By-election then NLD will allow to Register by ASSK regardless of party or public opinion’. Does it mean: ‘if she is not allowed to contest in the upcoming By-election’ then NLD will not be permitted to register by ASSK? Quite likely so, as all the past behaviors indicated that: ‘person is superior to policy’, and the ‘party is dispensable’.

So far, there is no knowledge that the outcome of the Aung Kyi-Su Kyi Meeting had agreed whether ASSK will be allowed to contest in the election. If that is the case the amendment of the constitution will be a major issue. At the end of the day, one faction will sure to swallow the other like python. No on

e knows, which one will come out as the python and which one is Mai Dwe Lay.

Maung Thar Kyaw

Taiwan, November 3, 2011.



OUR COUNTRY -----

Burmese society is unique. With extended family system Burmese are laid back, or rather happy go lucky.
Sayar-Dagar relationship, or, the bond between the Sanghas and laymen is deep rooted and has been part of the culture from the time immemorial.
Elderly people spend time at pagodas or the monasteries sharing merits or family gossip, or whatever, and, that is how, unlike the Western society, members of the Burmese society do not need much of psychiatrists’ assistance.
Quiet time, alone, communicating with the Lord Buddha is part and parcel of our heritage we all enjoy tremendously. Visiting pagodas had never needed permission from the authorities.

see all

http://uk.geocities.com/kabarmakyay/Our_Country.pdf

Are these happening in Burma!

As long as one enriches him/her-self in the decadences the sky is the limit, as the junta would not bother them, that’s the saying goes in present context of Burma.
Thinzar Win, a Model, could do pretty well on Catwalk and other walks such as Burmanization of Bikini, for example. Just kicked off the blouse and the jeans and leave only bra and the underwear, that becomes Bikini, as simple as that. Look!

Here she is, Thinzar Win, on the right.

Could you still think you are looking at Burmese girls who are posting for this photo in Rangoon? If you think the junta is to be blamed for all decadent aspects, then, your thinking may be inconclusive.

Shwedarling.com, a website for dating and mating prevails in today’s Burma. In 1988 no one could dream that Burma would be at this stage today but it has advanced so fast and so vast.

Infested with nouveau riche in the ngathalau’ economy decadences are abound; instead of tea break at usual hour at or around 4:00 PM now the nouveau riche have new past time at 3:30 PM or so – “Time to squeeze Pau’ Si” at Karaoke bars that are mushrooming through out Burma!

Junta’s policies may have pushed urbanites to that corner but it is just a plain excuse. Getting along by going along is a sin, by all means.

Here is another exhibit to think of!

Moe Hay Ko, another Model, good at Catwalk as well as other walks – bed walk [?] smooching somewhere in the quiet corner!
These girls really have come out of Burmese cocoon – hi ri. u’ ta’ pa. [Shame and fear of sinning] for sure.

Mind you dear reader – the decaying culture of the people is unfathomable, especially the urbanites, the sponsors of such decadences, and, contemplate what reforms would be needed for our beloved country. Mind you, the tiger would never change into vegetarian out of pity for animals!

Salamani Kantchalar!

Burma was under absolute monarchy from 1044 AD until 1885 AD and was under different dynasties. The Monarchs yearned to possess White Elephant; i.e. to claim as the Owner of the White Elephant or Sin Phyu Shin, or, if they have more than one White Elephant, then, Sin Phyu Myarr Shin!

One White Elephant-crazy king even commanded to retrieve a dead elephant floated down the river that had resemblances of White Elephant and kept in his palace and claimed he was the Sin Phuy Shin.

White Elephant is considered to represent the power and glory of the Owner and the White Elephant would appear, according to the myth, only if the Ruler of the country has strong Power and Glory.

Burma has dictators since 1962: viz. Ne Win, Saw Maung, Than Shwe; and, all of them seem to believe that they were the royalty somehow or other. The last dynasty, Koane Baung, ended with His Majesty King Thibaw. The prophecy had it that there would be 13 Koane Baung kings to reign Burma. Thibaw was the 11th and two more kings are yet to reign. Ne Win presumed he was the 12th Koane Baung King! Saw Maung seemed to have believed that he was the reincarnation of King Kyan Sit Tharr of the Pagan Dynasty, and, Than Shwe believes he was the reincarnation of King Thar Lun.

During Thar Lun Than Shwe’s reign, a White Elephant was sited in the jungle of Rakhine State. With pomp and pageantry the White Elephant was brought to Rangoon, the then Nay Pyi Daw and kept in the highly decorated pavilion that befits only to the royalty with special elephant guards, etc., so on and so forth. All the necessary arrangements were carried out by MI and its Chief Lt. Gen. Khin Nyunt who believes he was the reincarnation of Bayint Naung of Taungngoo Dynasty, though he never got to the top most spot of the junta’s ivory tower. The propaganda mill was fanning at high speed that the current rulers of Burma have highly auspicious power and glory so much so that the White Elephant was presented by the Nats [Resplendent being worthy of veneration].

Within a few months after the White Elephant had settled in at the newly built pavilion a Bangladeshi, or, to be more exact, a Chittagonian, or better known in Burma as Khortaw Kalar showed up at the Bangladeshi Embassy in Rangoon, claiming that the elephant at the Pavilion was his elephant that was herded away by the Burmese while grazing in the jungle and requested the Bangladeshi Ambassador to reclaim the elephant from the Burmese junta on his behalf. To cut the story short the Ambassador along with the Officials from the Ministry of Foreign Affairs and MI officers went to the Pavilion with the Khortaw Kalar and demanded to prove his claim.

There, Khortaw Kalar stepped out and bellowed: Salamani Kantchalar!

At the very instant the ‘Command’ was heard the White Elephant lifted up his trunk and trumpeted a very loud noise. The ‘Command’ was given for the second time and the White Elephant responded in the same manner again. Then, Khortaw Kalar commanded in more Khortaw words: the White Elephant was under complete spell of commands – sitting, kneeling, etc. Now, the claim was proven to be true and the negotiation was but started. MI ended up paying US $ 100,000.00 from the State coffer as demanded by the Khortaw Kalar for the White Elephant that was supposed to have been presented by the Nats due to the power and glory of the rulers of Burma.

Khortaw did not stop then and there. He added there are four more such elephants in his possession and they were up for sale if the price is right. MI arranged a delegation to accompany the Khortaw to his native village in the no-man’s land between Bangladesh and Burma to inspect the so called White Elephants. There, the delegation found two more White Elephants out of the four and agreed to pay US$ 200,000 a piece.

Burmese delegation could not just take the two elephants away they bought; they need the Khortaw to release the two in the Rakhine jungle for them to herd them back to Burma later as though it was naturally sited. Thus, the usurper royalties of Burma got three White Elephants at a price of US $ 500,000.

Some one got excited regarding the Salamani Kantchalar and traced back how it came into existence! In the anal of Burma there was a time when a Shan Prince by the name of Sao Han Pha, better known as Tho Han Bwa reigned Burma. He was a tyrant by all means; conceited and insolent, and very much anti-Buddhist religion. During his rein many Monks were tortured, killed and extradited to far away places and forced them from learning Buddhist scripture. Tho Han Bwa was the Daman daye [impediment endangering the teachings of Buddha] of his time. Under Tho Han Bwa, some aspects of Buddhist incantations had changed; for example: Buddhan Tharanan Gitsarmi, Dhaman Tharanan Gitsarmi but Sanghan Tharanan was turned into Gunsarmi, and Buddhan Puzaymi, Dhaman Puzaymi, and Sangan had turned into Pu-Jail-mi, just like recent events under Daman daye Thar Lun Than Shwe.

Many Burmese fled to far away places, including Burma-Bangladesh border to fight back Tho Han Bwa and/or other tyrants. There, they deployed Khortaws to attend their elephants. Khortaws were taught to learn ‘Commands’ in Burmese but it was very difficult for the Khortaws to learn the necessary commands for the elephants. By virtue of wits a Burmese gave a ‘battle command or a battle cry’ for the elephants: “Sarr Lho. Ma Nyee Kanazoe Thee”, in rhyme with the actual command. That, Khortaw could learn with not much difficulty. As the time woes on the command Sarr Lho. Ma Nyee Kanazoe Thee had resonance into Salamani Kantchalar!

Ne Win who presumed to be the 12th Koane Baung, Saw Maung who presumed to be the reincarnation of King Kyan Sit Tharr of the Pagan Dynasty, and the cagey sly fox Khin Nyunt who believes he was the reincarnation of Bayint Naung of Taungngoo Dynasty had all but ended badly. Now we have to see how Than Shwe who believes he was the reincarnation of King Thar Lun ended? Is it to believe that those who sit on such chairs excrete such excreta?

As a matter of fact, the real Owner of the White Elephants or the Sin Phyu Myarr Shin actually was the Khortaw Kalar of Bangladesh!

By the way,
All the Usurpers,
Ne Win, Saw Maung, Than Shwe are mere “Suu Yauts”!

bX-31gb9w