ရခိုင္ျပည္နယ္အတြင္း စစ္ေတြ-အမ္း-မင္းဘူး ရထားလမ္း ေဖာက္လုပ္ ေရးးစီိမံကိန္းအတြင္း ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕မွ ေရွးေဟာင္း ေစတီ ဘုရားပုထိုးမ်ားစြာ ပ်က္စီးသြားခဲ့ရသည္။
ရထားလမ္း ေဖာက္လုပ္မႈ ကို ႏို၀င္ဘာလ ၇ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ခဲ့သည္။ ရထားလမ္းေဖာက္လုပ္မႈေၾကာင့္ ေရွးေဟာင္းေစတီ၊ ပုထိုး၊ တံတိုင္း၊ ခံတပ္၊ ပိဋကတ္တိုက္၊ က်ဳံး၊ ၿမိဳ႕႐ုိး စသည့္ ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ား ပ်က္စီးသြားရသည့္ အျပင္ ေဖာက္လုပ္မႈ လုပ္ငန္းခြင္ေၾကာင့္ အနီးပတ္၀န္းက်င္မွ ထိခိုက္ပ်က္စီး သြားရသည့္ ေစတီ ပုထိုးမ်ားကိုလည္း ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္ခဲ့့ေသးသည္။
“ဘုရားေတြကို ၿဖိဳဖ်က္ေနတဲ့ ကိစၥေတြကို ရပ္တန္႔ဖို႔ ေတာင္းဆိုေနေပမယ့္ မရပ္ေပးတဲ့အျပင္ ရထားလမ္းေဘးေတြက ထိခိုက္ပ်က္စီးသြားရတဲ့ ဘုရားေတြကို လူျမင္ကြင္းက လုံး၀ေပ်ာက္သြားေအာင္ အေပ်ာက္ေဖ်ာက္ပစ္ေနပါတယ္၊ ဘုရားေစတီ တခ်ဳိ႕ကို ေျမႀကီးေတြနဲ႔ ဖုံးပစ္လိုက္ပါတယ္”ဟု ႏို၀င္ ဘာလ လည္္ပိုင္းတြင္ ေဒသခံမ်ားကေျပာသည္။
(၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္ ေမလမွစ၍ ရထားလမ္း စေဖာက္ရာ စစ္ေတြ-ေရခ်မ္းျပင္ လမ္းပုိင္းႏွင့္ ကြမ္းေတာင္-ယုိးတ႐ုတ္လမ္းပုိင္းတုိ႔ ၿပီးစီးခဲ့ၿပီျဖစ္သည္။ ေျမသားလမ္းတြင္ ေက်ာက္ေတာ္-ေျမာက္ဦး လမ္းပိုင္းၿပီးစီးမႈ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိသည္။)
ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ားအား ဖ်က္ဆီး၍ ရထားလမ္း ေဖာက္လုပ္ေနျခင္းကို ရပ္တန္႔ေပးရန္ အတြက္ ေဒသခံ ျပည္ သူ မ်ား၊ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဘမ်ား၊ ဆရာေတာ္ သံဃာေတာ္မ်ားက သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္မ်ားထံ ေမတၱာရပ္ခံ ေတာင္းဆိုေသာ္လည္း ရပ္တန္႔ေပးရန္ အေၾကာင္းမရွိဟု ေျပာဆိုကာ ဆက္လက္လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕၏ ေရွးေဟာင္း ေစတီပုထိုးမ်ား၊ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ား အနက္ အထင္ရွားဆုံး ဘုရားတခုျဖစ္ေသာ ကိုးေသာင္း ဘုရားမွာလည္း မီးရထားလမ္းေၾကာင့္ မုခ်ပ်က္စီးေပ်ာက္ကြယ္မညည့္အေျခအေနေၾကာင့္ ေဒသခံမ်ားမွာ အထူးစိုးရိမ္္ပူူပန္ခဲ့ၾကရသည္။
ရထားလမ္းအတြက္ ၿဖိဳုဖ်က္ ပ်က္စီးသြားခဲ့သည့္
ေရွးေဟာင္း သဘင္သည္ၿမိဳ႕႐ုိး၊ သဇင္တံ ေတာင္တန္း ေပၚရွိ ေစတီပုထိုးမ်ား၊ ငေက်း အိုင္ က်ဳံး၊ ေျမာက္ဦးေခတ္ အသုံးျပဳခဲ့သည့္ မင္းသမီး ေရတံခါး၊ မဂၤလာ မာန္ေအာင္ တံတိုင္း၊ ေရႊစႀကႍ လမ္းမႀကီး၊ ရဲလွ က်ဴံး၊ ရဲလွ ခံတပ္၊ ရဲလွ တံခါး၊ ရွင္ဂိုက္ တံတိုင္း ေခၚ ေက်ာက္ၿမိဳ႕႐ုိး၊ အျမင့္ေတာင္ ခံတပ္၊ ျပည္စိုးႀကီး ဘုရား စသည္တို႔မွာ တန္ဖိုးမမျဖတ္ႏိုင္ေသာေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္မ်ားးျဖစ္သည္ကို အလြန္မိုက္မဲၿပီး ပညာညဏ္ ကင္းမဲ့သည့္ စစ္ဓါးျပေခါင္းေဆာင္ ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲထံသို႕၄င္း ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီးထံသို႕၄င္း မေလ်ာ့ေသာလံု႕လျဖင့္ ေမတၱာရပ္ခံစာမ်ားေပးပို႕ခဲ့ၾကသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ သံဃ၀န္ေဆာင္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ားကပါ လက္မွတ္ေရးထိုး၍ ယဥ္ေက်းမႈ၀န္ႀကီးထံ ေမတၱာရပ္ခံစာ ေပးပို႔ခဲ့ၿပီး မိတၱဴအား ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေရႊ၊ ျပည္နယ္၊ တိုင္းအဆင့္ရွိ အာဏာ ပိုင္ မ်ားထံ ေပးပို႔ခဲ့ေၾကာင္းလည္း ၾကားသိရသည္။

ရထားလမ္းေၾကာင့္ ပ်က္စီးသြားခဲ့သည့္ ေရွးေဟာင္း သဘင္သည္ၿမိဳ႕႐ုိး၊ သဇင္တံ ေတာင္တန္း ေပၚရွိ ေစတီပုထိုးမ်ား၊ ငေက်း အိုင္ က်ဳံး၊ ေျမာက္ဦးေခတ္ အသုံးျပဳခဲ့သည့္ မင္းသမီး ေရတံခါး၊ မဂၤလာ မာန္ေအာင္ တံတိုင္း၊ ေရႊစႀကႍ လမ္းမႀကီး၊ ရဲလွ က်ဴံး၊ ရဲလွ ခံတပ္၊ ရဲလွ တံခါး၊ ရွင္ဂိုက္ တံတိုင္း ေခၚ ေက်ာက္ၿမိဳ႕႐ုိး၊ အျမင့္ေတာင္ ခံတပ္၊ ျပည္စိုးႀကီး ဘုရား စသည္တို႔အား ေျမတူး စက္ႀကီးမ်ားျဖင့္ ၿဖိဳဖ်က္လိုက္ သည္။ 



နတ္တုံတံတုိင္း (ေက်ာက္တံတုိင္း) (လမ္းအူေၾကာင္း တြင္ပါဝင္)
ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕၏ ေရွးေဟာင္း ေစတီပုထိုးမ်ား၊ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ား အနက္ အထင္ရွားဆုံး ဘုရားတခုျဖစ္ေသာ ကိုးေသာင္း ဘုရားမွာလည္း မီးရထားလမ္းေၾကာင့္ ထိခိုက္ပ်က္စီးမႈ ျဖစ္လာမည္ကို ေဒသခံမ်ားမွာ အထူးစိုးရိမ္ခဲ့ရသည္။




ရြာေဟာင္း ေတာတံတုိင္းႏွစ္ထပ္
(လမ္းအူေၾကာင္းတြင္ပါဝင္)
မင္းတရားျပင္တံတုိင္း(၃) ခု ( လမ္းအူေၾကာင္း တြင္ပါဝင္)
မင္းသမီးေရတံခါး
(လမ္းအူေၾကာင္းတြင္ပါဝင္)
ယခုအခ်ိန္ထိ ဓည၀တီ ျမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္းတြင္ နန္းျမိဳ႕ရိုးမ်ား၊ အုတ္တံတိုင္းမ်ား အထင္အရွား တည္ရွိေနေသာ ေရွးေဟာင္း ယဥ္ေက်းမူ အေမြအႏွစ္မ်ား ေျမာက္ဦးရထားလမ္း ေဖာက္လုပ္ေရးတြင္ ၀မ္းနည္းစရာ ပ်က္စီးဆံုးရွံဳး သြားခဲ႕ေလၿပီ။
သဇင္တံ တံတုိင္း(ေျမသား)( ပ်က္စီး)ျခင္ကုိက္တံတုိင္း(ေျမသား)(ပ်က္စီး)
မဂၤလာမာန္ေအာင္တံတုိင္း(ေက်ာက္တံတုိင္း) (ပ်က္စီး)
ကသဲအိုင္က်ဳံး(ပ်က္စီး)

ေရႊဇင္းခင္ လမ္းမၾကီး( ပ်က္စီး)
ပ်က္စီးသြားသည့္ ဘုရားပုထုိးမ်ား
၁ ျပည္စုိးၾကီးဘုရား
၂ သဇင္တံ မွဘုရားႏွစ္ဆူ
အမွန္စင္စစ္မွာ ကုလသမဂၢ ပညာေရး၊ သိပၸံႏွင့္ယဥ္ေက်းမႈ အဖြဲ႔ (UNESCO) မွခ်မွတ္ထားေသာ ေရွးေဟာင္း သုေတသန အက္ ဥပေဒတြင္ ေရွးေဟာင္း ပစၥည္းမ်ားအား ဖ်က္ဆီးျခင္း၊ ေျပာင္းေရႊ႕ျခင္း၊ ျပန္လည္ တည္ေဆာက္ျခင္း မလုပ္ရဟု သတ္မွတ္ထား၍ ျမန္မာစစ္အစိုးရ၏ လုပ္ရပ္သည္ ဥပေဒမဲ့ရာ ေရာက္သည့္အျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္လည္း ေရွးေဟာင္း သုေတသန အက္ဥပေဒ သီးသန္႔ျပဌာန္းထားၿပီး ေရွးေဟာင္းႏွင့္ ပတ္သက္ပါက မတူးမဆြရ၊ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ေတာင္ မထိခိုက္ရဟု ပါရွိ၍ ႀကီးေလးေသာ ဥပေဒ ျဖစ္ေနျခင္းေၾကာင့္ ယခု လုပ္ရပ္သည္ ႀကီးမားေသာဥပေဒ ခ်ဳိးေဖာက္မႈ ျဖစ္သည္။ ၁၉၅ဝ ခုႏွစ္တြင္ ႏုိင္ငံေတာ္က ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕၌ ေရွးေဟာင္းသုေတသန ဌာနခဲြကို စတင္ထားရွိခဲ့ၿပီး ေအဒီ ၁၇၈၅ ခုႏွစ္တြင္ ရခုိင့္ေနာက္ဆုံးဘုရင္ မဟာသမၼတ မင္းနန္းစုိက္ခဲ့ၿပီး၊ ရခုိင္တုိ႔၏ ေနာက္ဆုံး ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္မ်ား တည္ရွိရာ ေဒသျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေျမာက္ဦးး ယဥ္ေေက်းမႈ အေမြႏွစ္ေဒသအျဖစ္ တရား၀င္သတ္မွတ္ထားရာ ေဒသ ျဖစ္သည္။
ေရွးေဟာင္းဇုန္တြင္ ေျမၾကီးမ်ား တူးဆြျခင္း၊ ေတာင္ၿဖိဳျခင္း၊ ခံတပ္မ်ား ထိခုိက္ျခင္း မျပဳလုပ္ရန္ႏွင့္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္း လက္ဝယ္ေတြ႔ရွိလွ်င္ မည္သူမဆုိ ဥပေဒအရ အေရးယူႏုိင္ေၾကာင္းသတ္မွတ္ခ်က္လည္းရွိသည္။
မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕က ေရွးေဟာင္း သမုိင္း၀င္ ေနရာေတြကုိ ျဖတ္သန္း ေဖာက္လုပ္မယ့္ ရထားလမ္းကုိ ရဟန္းသံဃာေတြ၊ ေဒသခံေတြဘက္က ကန္႔ကြက္မႈေတြ ရွိေနတာေၾကာင့္ အခုဆုိရင္ လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းလဲ ေဖာက္လုပ္ဖုိ႔ အာဏာပုိင္ေတြဘက္က သေဘာတူညီမႈ ရရွိခဲ့ၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။
ေတာင္းဆုိ တင္ျပမႈေတြေၾကာင့္ ၿပီးခဲ့တဲ့ ႏုိ၀င္ဘာ ၁၈ ရက္ေန႔က ယာယီရပ္တန္႔ထားတဲ့ ရထားလမ္း ေဖာက္လုပ္မႈကုိ ေရွးေဟာင္းသုေတသန ဦးစီးဌာန ၫႊန္ၾကားေရးမႉးခ်ဳပ္ ဦးေက်ာ္ဦးလြင္နဲ႔ အဖြဲ႕ လာေရာက္ ေျဖရွင္းတာေၾကာင့္
ႏုိ၀င္ဘာ ၂၅ ရက္ေန႔က ေျမာက္ဦးကုိ ျဖတ္သန္းမယ့္ မင္းဘူး၊ အမ္း၊ စစ္ေတြ ရထားလမ္း
ကို နဂုိသတ္မွတ္ထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းက အနည္းငယ္ ေျပာင္းလဲလုိက္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
လမ္းေၾကာင္းဟာ ေဒသခံေတြ တင္ျပတဲ့ ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕ ေတာင္ဘက္နဲ႔ အေနာက္ဘက္ လမ္းေၾကာင္း မဟုတ္ေပမဲ့ အရင္သတ္မွတ္ထားတဲ့ လမ္းေၾကာင္းနဲ႔ စာရင္ ယဥ္ေက်းမႈ အေမြအႏွစ္ ပ်က္စီးမႈ သက္သာမွာ ျဖစ္တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။
အရင္ လမ္းေၾကာင္းေဟာင္းအတုိင္း ဆုိရင္ မဂၤလာမန္ေအာင္တံတုိင္း၊ နန္း႐ုံတံတုိင္းတုိ႔ကုိ တုိက္႐ုိက္ ျဖတ္သန္းသြားမွာျဖစ္ၿပီး ေျပာင္းလဲလုိက္တဲ့ လမ္းေၾကာင္းသစ္အရ ျပည္စုိးႀကီး ဘုရားကေန ေျမာက္ဘက္တည့္တည့္ ေဖာက္မွာမုိ႔ အဲဒီတံတုိင္းေတြကုိ ေရွာင္ကြင္းႏုိင္မွာျဖစ္ၿပီး နာမည္ႀကီး ကုိးေသာင္းဘုရားနဲ႔ ေပ ၅၀၀ အကြာက ျဖတ္သန္းမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ေျမာက္ဦးၿမိဳ႕ကုိ ေအဒီ ၁၄၃၀ မွာ မင္းေစာမြန္က တည္ေထာင္ခဲ့တာျဖစ္ၿပီး ေအဒီ ၁၇၈၄ မဟာသမၼတ ရာဇာမင္း လက္ထက္မွာ ဘုိးေတာ္ဘုရား သိမ္းယူခဲ့တာေၾကာင့္ ေျမာက္ဦးေခတ္ အဆုံးသတ္ခဲ့ပါတယ္။ဒါဟာလည္း သမိုင္းအေမြအႏွစ္ေေတြနဲ႕အတူ ေဖ်ာက္ဖ်က္လို႕မရတတဲ့့ သမိုင္းျဖစ္ပါတယ္။ အတိတ္ရဲ႕ သမိုင္းဆိုးကို အညိႈးဆက္ျဖစ္ေအာင္္ မိုက္မဲတဲ့ စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရကို တိုင္းရင္းသားအားလံုး ကန္႕ကြက္ ဆန္႕က်င္ၾကရပါမယ္။
အတိတ္သမိုင္းကို ဂုဏ္ယူတတ္တာနဲ႕အမွ် သမိုင္းရဲ႕အေမႊအႏွစ္ကို ျမတ္ႏီုးထိမ္းသိမ္းဖို႕လိုသလို သမိုင္းထဲက ျဖစ္ရပ္ဆိုးေတြအေပၚ သင္ခန္းစာယူဖို႕လည္းလိုမယ္လို႕ယူဆပါတယ္။
သမိုင္းမွာ ျဖစ္ေပၚ ေျပာင္းလဲမႈ အဆင့္ဆင့္ရဲ႕ ေခတ္ကာလအေလ်ာက္ အခ်ိန္ကာလတခုတံုးက က်ေနာ္တို႕ရဲ႕ အမိေျမမွာ ထီးေဆာင္းမင္းအသီးသီးနဲ႕ သူတမင္း ငါတနန္းကာလမွာ လွ်မ္းလွ်မ္းႀၾကြၾကြ မင္းေပါင္းခလို႕ ေရရွင္ ေျမရွင္ မင္းၾတားျဖစ္ျခင္ ၾကတဲ႕ကာလ ။
ဓည၀တီ ဟံသာ၀တီ စစ္ကိုင္း အင္း၀ ပင္းယ ကေမၻာဇတိုင္း သမိုင္းအသီးသီးနဲ႕ တၿငီးၿငီး မာန္ထည္ခဲ့ၾကတဲ့ ကာလတခုု သူတို႕နဲ႕ေခတ္ၿပိဳင္ အခုထိုင္းႏိုင္ငံျဖစ္လာမမဲ့အရပ္မွာလည္း ဆိုင္ယမ္း ေခတ္အထိ ဇင္းမယ္ ပိစလုပ္ အယုဒၶယ လန္းပမ္း စသည္ျဖင့္ ထီးေဆာင္းမင္း အသီးသီးရွိခဲ့ၾကေလသည္။
ထိုကာလတခုက ဗညားဦး ၁၃၅၄ မွ ၁၃၈၅ ထိ ဟံသာ ၀တီ ကို အ ခ်က္အၿခာၿပဳၿပီး ၿမန္မာႏိုင္ငံ ေတာင္ဘက္ တစ္လႊားရွိ မြန္ေဒသမ်ားကို စတင္ စည္းလံုး သိမ္းသြင္းၿခင္း ၿပဳေသာ အခ်ိန္ႏွင့္ သတိုးမင္းဖ်ား ၁၃၆၅ မွ ၁၃၆၈ ထိ အင္း၀ကို အခ်က္ အၿခာၿပဳၿပီးၿမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း ၿမန္မာ ေဒ သ မ်ားကို စည္းလံုး သိမ္းသြင္းေသာအခ်ိန္မ်ားသည္ တစ္ခ်ိန္တည္း တစ္ေခတ္တည္း ေခတ္ၿပိဳင္ျဖစ္္သည္။
အင္း၀တြင္ သတိုးမင္းဖ်ားမွ အစၿပဳၿပီး မြန္ ရွမ္းမ်ား အပါအ၀င္ နရ ပတိ အထိ မင္း ၁ရ ဆက္သည္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀ နီးပါး ခန္႔မွ် စိုးစံခဲ့ၾက သကဲ့သို႔ ဟံသာ၀တီ တြင္လည္း ဗညားဦးမွ အစၿပဳၿပီး သုရွင္ ဒ ကာ ရြတ္ပိ အထိမင္းဆက္ ၁၁ ဆက္သည္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀ နီးပါးခန္႔မွ် ထီးၿပိဳင္နန္းၿပိဳင္ စိုးစံခဲ့ၾကသည္။
အင္းဝမင္းဆက္ဘုရင္မ်ားသည္အင္အား ၾကီးမားေသာ မင္းမ်ား လက္ထက္တြင္ ေမာရွမ္းမ်ား ႏွင့္ရခိုင္ ကမ္းရိုးတန္း ေဒသမ်ား အေပၚတြင္ ၾသဇာ ေညာင္းဖို႕ ႀကိဳးပမ္းခဲ့သည္။
မြန္္ ဟံသာ၀တီဖက္တြင္လည္း အင္အား ၾကီးမားေသာ ရာဇဓိရာဇ္ လက္ထက္တြင္ ရခိုင္ ကမ္းရိုးတန္း ေဒသအေပၚတြင္ ၾသဇာ ေညာင္း ခဲ့သည္ ကို လည္း ေတြ႔ရသည္ ၁၄ ရာစု ေက်ာ္ခန္႔မွအစၿပဳၿပီး ၁၆ ရာစု ေက်ာ္ ခန္႔ထိ ႏွစ္ေပါင္း၂၀၀ နီးပါးခန္႔မွ် အင္း၀ ႏွင့္ ဟံသာ၀တီမင္း ဆက္ဘုရင္မ်ားသည္ ၿမန္မာႏိုင္ငံ တြင္ထီးၿပိဳင္ နန္းၿပိဳင္ စုိးစံခဲ့ၾကသည္။မြန္ ရာဇ၀င္ ႏွင္႔ ၿမန္မာရာဇ၀င္ေဟာင္း မ်ားတြင္ အင္း၀ဘုရင္ မင္းၾကီးစြာေစာ္ကဲႏွင့္ မင္းေခါင္ တို႔ သည္ ဟံသာ ၀တီ ရာဇဓိရာဇ္ႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ ၾကာမွ် စစ္မက္ တုိက္ခိုက္ ခဲ့ၾကသည္
ထိုၾကား ကာလ အတြင္း မြန္ႏွင့္ ရခိုင္ ၿမန္မာႏွင့္ ရခိုင္ ၿမန္မာႏွင့္ ရွမ္း မြန္ ႏွင့္ ရွမ္းတို႔၏ အၾကားတြင္ ၿဖစ္ပြား ေပၚေပါက္ခဲ့ၾကေသာ ပဋိပကၡ မ်ားသည္ အင္း၀ ႏွင့္ ဟံသာ၀တီ တို႔အ ၾကား တြင္ ၿဖစ္ပြားသည့္ ပဋိပကၡ ၿဖစ္္ေၾကာင္း ကို လည္း ေတြ႔ရွိရ သည္။
သို႕အတြက္ ထိုထိုေသာ သမိုင္းလာျဖစ္ရပ္မ်ားအေပၚ ရႈျမင္ရာတြင္ တေျမတည္းေန တေရတည္းေသာက္ ျပည္ေထာင္စုဖြါး သားျခင္း ညီေနာင္္ ဟူေသာအသိကို လက္္မလြတ္သင့္ပါ။ သို႕မွသာ သမိုင္းလာျဖစ္ရပ္မ်ားအေပၚ နမူနာ ယူၿပီး ျပည္ေထာင္စုဖြါး သားျခင္း ညီေနာင္္တို႕ စီးလံုးျခင္းကင္းခဲ့ရာမွ အမွန္တကယ္ တိုင္းတပါးသား နယ္ခ်ဲ႕ ကိုလိုနီလက္ေအာက္ ကြ်န္ဘ၀ေရာက္ခဲ့တာ သခၤန္းစာ ယူၾကရမွာပါ။
ယခုကိစၥမွာလည္း တရားခံသည္ စစ္အာဏာရွင္ စစ္ဓါးျပမ်ားသာျဖစ္သည္ကို ရွင္းလင္းစြာသိျမင္ၾကဖို႕ လိုပါသည္။
ျပည္ေထာင္စုသား ညီေနာင္ေသြးရင္းတို႕ လက္ျခင္းခ်ိတ္တြဲ မခိုင္ျမဲသမွ် စစ္ဖိနပ္ေအာက္ ျပားျပားေမွာက္ကာ အေစာ္ကားခံေနရဦးမည္ မလြဲပါ။ ယဥ္္ေက်းမႈ အစဥ္အလာ ဓေလ့ထံုးစံ ရိုးရာအေမြအႏွစ္မ်ား ပ်က္သုဥ္း ေပ်ာက္ကြယ္ ရံႈးဆံုးေနဦးမည္မွာမလြဲပါ။
ဟိုတစ ဒီတစ ရခိုင္က ရထားလမ္းသတင္းမ်ား





ဘုရားေနာက္ေၾကာနံရံမွ ထြက္လာတဲ့ မွိတ္ခ်ီဖြင့္ခ်ီ ေရာင္စုံမီးဆလုိက္မ်ားကဘုရားဦးေခါင္းေတာ္ေဘး၀န္းက်င္ကုိျဖတ္ေက်ာ္ၿပီးညဥ့္ငွက္မေလးမ်ားရဲ႕ကုိယ္အလွကုိ ျမင္သာေအာင္ထုိးျပေနျပန္တယ္ေလ။ဘုရားက ေရာင္ျခည္ေတာ္ျဖင့္ထုိးျပေနသလုိ စီမံထားေလသလားေတာ့မသိ။ဆင္းတုကုိယ္ေတာ္ျမတ္ႀကီးက “ငါဘုရား အဇပါလေညာင္ပင္ေအာက္ သီတင္းသုံးစဥ္ကမာရ္နတ္ရဲ႕သၼီးမ်ား ျဖစ္တဲ့ တဏွာ၊ရတီ၊ရာဂါ တုိ႔ညီမသုံးေယာက္ကငါဘုရားကုိလာျဖားေယာင္းဖူူးတာ တစ္ခါပဲရွိခဲ့ဖူးတယ္။ဒီအျဖဴမေလးေတြကညတုိင္းလာျဖားေယာင္းေနပါလား ” လုိ႔ေတြးထင္ေတာ္မူေလမလားမသိ။ရန္မ်ဳိးေအာင္ေတာ့ ဘုရားႀကီးအတြက္ စိတ္မသက္မသာျဖစ္ခဲ့ရၿပီ။ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ေမာင္မယ္အစုံမ်ားကုိ တုိးေ၀ွ႔ၿပီးဘုရားအနီးခ်ဥ္းကပ္သြားခဲ့တယ္။ အလား--လား-- ပုိဆုိးပါလား။စကပ္ေလးတုိနန္႔နန့္နဲ႔မိန္းကေလးက ဘုရားခုံေပၚထုိင္ၿပီး ဘုရားေပါင္ေတာ္ကုိသူ႔ေပါင္ နဲ႔ထိထုိင္ကာ စတုိင္က်က်နဲ႔အရက္ခြက္ကုိကုိင္လုိ႔၊ တစ္ခ်ဳိ႕ကဘုရားေျခေတာ္ လက္ေတာ္ေတြေပၚမွာ အရက္ခြက္ေတြတင္ထားျပန္တယ္။ဒီထက္ဆုိးတာကမိန္းကေလးက ဘုရားကုိေက်ာမီေနၿပီးသူ႔တြဲဖက္ ေကာင္ေလးကဘုရားေပၚလက္ေထာက္ကာ ပူးကပ္ပြတ္သပ္လုိ႔ ရစ္မူးေနျပန္တယ္။ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ႀကီး၀န္းက်င္မွာျဖစ္ပ်က္ေနပုံမ်ားကုိၾကည့္ၿပီး ေဒါသေတြေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္မိတယ္၊ျဖစ္ႏုိ္င္ရင္၀ါးရင္းဒုတ္နဲ႔ အားလုံးကုိေမာင္းထုတ္ပစ္လုိက္ခ်င္တယ္။မျပဳ၀ံ့ပါေပ၊“ခါက်ဥ္ေကာင္မာန္ႀကီးေပမဲ့ ေတာင္ႀကီးကုိတဲ့ၿဖဳိမယ့္ႀကံခါးကမသန္”ဆုိသလုိ သာမန္အလုပ္သၼားေလး ရန္မ်ဳိးေအာင္ဘာတတ္ႏုိင္ပါမည္နည္း။ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးကုိၾကည့္ၿပီးကိတ္မနုိ္င္ခဲမရၿဖစ္ေနရတယ္၊လႈပ္လႈပ္ရြရြတြန္႔လိမ္ပြတ္သပ္ေနတဲ့ျမင္ကြင္း၊ ျမဴးၾကြဆူညံေနတဲ့ဂီတသံ၊ ေထာင္းေထာင္းမႊန္ေနတဲ့အရက္နံံ႔၊မ်က္ႏွာ ေတာ္တည့္တည့္မွာ တစ္ကုိယ္လုံးနီးပါးေပၚေနတဲ့ကေျခသည္မေလးေတြရဲ႕တုန္ကာလႈပ္ကာ ျမဴဆြယ္ျပေနတဲ့အက၊ဒီ၀န္းက်င္မွာေနရရွာတဲ့ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးခမ်ာစိတ္ေတာ္ဆင္းရဲရွာမွာပဲေနာ္လုိ႕ သူ႕အေတြး သူ႕အျမင္နဲ႔ရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးကုိ သိပ္သနားေနမိတယ္။ဘုရားဆုိတာ သနားစရာမဟုတ္ေပမဲ့ သူ႔ရင္ထဲမွာ ေတာ့ တကယ္သနားေနမိတယ္။ဘုရားနဲ႔ ဒီ၀န္းက်င္က လုံး၀ဆန္႔က်င္ေနတယ္ေလ။ ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ရဲမ်က္ႏွာေတာ္ကုိစုိက္ၾကည့္မိရာက သူ႔ရင္ထဲမွာ “ဒါယကာေလး ရန္မ်ဳိးေအာင္၊ငါဘုရားကုိ တစ္ျခားေနရာကုိ ပင့္ႏုိင္ရင္ ပင့္စမ္းပါကြာ” လုိ႔မိန္႔ေတာ္မူေနသလုိ ခံစားမိျပန္တယ္။ျဖစ္ႏုိင္တယ္၊ ဒီေန႔ည ဒီေနရာကုိေရာက္လာရျခင္းမွာသာမန္ေရာက္လာျခင္းမ်ဳိးမဟုတ္၊ လာခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြ ျပင္းျပလြန္းလုိ႔အေရာက္လာခဲ့ရတာ။ ဘုရားေစာင့္နတ္ေတြကမ်ား ဒီျမင္ကြင္းကုိ ေခၚျပေလသလား မသိ။မည္သုိ႔ပင္ျဖစ္ေစ အေျခအေနအရပ္ရပ္ကုိ သူသိလုိက္ရၿပီ။အမ်ဳိးဘာသာသာသနာအတြက္လူတုိင္းမွာ တာ၀န္ရွိတယ္။ တာ၀န္ရွိသူဟာတာ၀န္ကုိသိရမယ္။ သိသည့္အတုိင္းလဲ ေဆာင္ရြက္ရမယ္။ရန္မ်ဳိး ေအာင္ဟာ လူငယ္ေပမဲ့ စိတ္ထားေသးငယ္သူေတာ့မဟုတ္။ တာ၀န္ရွိလာရင္ေဆာင္ရြက္ရန္အဆင္သင့္၊ သာသနာအတြက္ဆုိရင္ ပုိလုိ႔ပင္ ႀကဳိးစားခ်င္သူ။ဒီကာမေမွာင္အတြင္းက ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးကုိ ပင့္ထုတ္ရမယ့္တာ၀န္ဟာငါ့တာ၀န္လုိ႔ ဦးထိပ္မွာတင္ကာခံယူလုိက္ေတာ့တယ္။ “ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးကုိ ငါရေအာင္ပင့္မယ္”လုိ႔ု သံဒိ႒ာန္ခ် ဆုံးျဖတ္လုိက္တယ္။ သူရဲ့အဓိပတိစြမ္းအားရွိတဲ့ ဆႏၵအလင္းေရာင္္ဟာ ဒီ၀န္းက်င္ ကာမေမွာင္ကုိေက်ာ္လြန္ကာ ေတာက္ပခဲ့ေပၿပီ။ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ေနာက္ေန႔မွာေစာေစာအလုပ္ဆင္းျဖစ္တယ္။ ဆူရွီဘားမွာအလုပ္လုပ္ရင္း ဆုိင္ရွင္သူေ႒းအလာကုိ ေစာင့္ေနတယ္။သူေ႒းေရာက္လာၿပီးခဏမွာ ဘုရားအတြက္ဆႏၵျပင္းျပေနတဲ့ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ သူေ႒းရုံးခန္းထဲသုိ႔၀င္ခဲ့ရာမေခၚပဲနဲ႕ေရာက္လာတဲ့ အလုပ္သၼားကုိ သူေ႒းက ခပ္စိမ္းစိမ္းေမာ့ၾကည့္တယ္။“သူေ႒းကုိ ေျပာစရာရွိလုိ႔ပါ”“ေအး-ေျပာ”“ဒီဆုိင္ထဲက ဗုဒၶပုံေတာ္ႀကီးကုိ ကြ်န္ေတာ့္ကုိ ေရာင္းပါ၊ဘယ္ေလာက္ေပးရမလဲ။ ဒါမွမဟုတ္ကြ်န္ေတာ္လုပ္ခမယူပဲ တႏွစ္လုပ္ေပးပါ့မယ္”ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ သူ့ႀကံစည္ထားတဲ့အတုိင္း ေဟာေဟာဒုိင္းဒုိင္းေျပာခ်လုိက္တယ္။သူေ႒းက ဒီေကာင္ မတန္မရာ ဘာေတြလာေျပာေနတာလဲ ဆုိတဲ့သေဘာမ်ဳိးနဲ႔ေလွာင္ၿပဳံးၿပဳံးလုိက္ၿပီး ဦးေခါင္းကုိ ျငင္သာစြာရမ္းျပလုိက္ေတာ့ရန္မ်ဳိးေအာင္ေခါင္းငုိက္ဆုိက္ျဖင့္ အခန္းထဲကထြက္ခဲ့ရရွာေတာ့တယ္။ေျပာဆုိမာန္မဲ မလႊတ္လုိက္သည္ကုိပင္ ေက်းဇူးတင္ရမလုိ။ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ အေလွ်ာ့မေပးစိတ္ဓါတ္မက်ခဲ့၊ဆုိင္မန္ေနဂ်ာအမ်ဳိးသၼီးထံခ်ဥ္းကပ္ၿပီး သူေ႒းကုိကူညီေျပာေပးပါရန္အသနားခံခဲ့တယ္။ မန္ေနဂ်ာကလဲမျဖစ္ႏုိင္ေၾကာင္းႏွစ္သိမ့္စကားသာေျပာတယ္။ရင္းႏွီးေနလို ့မန္ေနဂ်ာကုိေတာ့ အခြင့္သင့္တုိင္းအကူအညီေတာင္းျဖစ္တယ္။ ဘာမွေတာ့ အေၾကာင္းမထူးခဲ့။တေန႔ေတာ့ မန္ေနဂ်ာကုိေျပာမိတယ္“ ဒီဗုဒၶရုပ္ပုံေတာ္က ငါတုိ႔ ့ဗုဒၶဘာသာေတြအတြက္အထြတ္အျမတ္ကုိးကြယ္တဲ့ဗုဒၶ၊ နင္တုိ႔ ကုိးကြယ္တဲ့ ဘုရားကုိ အခုလုိမရုိမေသမဖြယ္မရာေတြ ျပဳလုပ္ေနတာကုိ ေတြ႕ရင္ နင္တုိ႕ႀကဳိက္ပါ့မလား။ ငါတုိ႔ဗုဒၶကုိဒီလုိျပဳလုပ္ေနတာကုိျမင္ရေတာ့ ငါသိပ္စိတ္ဆင္းရဲရတယ္။ ” လိုမေအာင့္ပဲခံစားမိတဲ့အတိုင္းေျပာခ်လုိက္မိတယ္။သူတုိ႔အားလုံးက ဗုဒၶဘာသာ မဟုတ္ၾကဘူးေလ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္စကားေၾကာင့္မန္ေနဂ်ာ ငုိင္ၿပီး ေတြေ၀သြားတယ္။ သူေျပာတာ အမွန္တရားပဲလုိ႔ယူဆသြားပုံရတယ္။ အသိတရားရွိသူတုိင္းအမွန္တရားကုိ လကၡံၾကမည္သာ…။ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာလုိက္ရလုိ႔ ရန္မ်ဳိးေအာင္ရင္ထဲမွာအနည္းငယ္ေပါ့သြားတယ္။ သူေ႒းကုိလဲေျပာျပလိမ့္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိရင္းေက်နပ္ေနမိတယ္။ရန္မ်ဳိးေအာင္မွာ သူေ႒းက မခန္႔ပါပဲ အလုပ္တစ္ခုတုိးခဲ့ၿပီ္၊အလုပ္ကုိေစာေစာလာၿပီး ညကျမဴတူးေပ်ာ္ပါးေသာက္စားၾကရင္းဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးေပၚမွာ တင္ထားခဲ့တဲ့အရက္ခြက္ေတြ၊ေပက်န္ေနတဲ့အရက္စက္ေတြ၊ ဘုရား၀န္းက်င္မွာစြန္႔ပစ္သြားႀကတဲ့အရက္ခြက္ေတြကုိ သုတ္သင္ရွင္းလင္းတယ္။ၿပီးရင္ သရဏဂုံသုံးပါးနဲ႔ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ကုိးပါးကုိအေခါက္ေခါက္အခါခါရြတ္ဆုိၿပီး ပူေဇာ္ကန္ေတာ့တယ္၊ဘုရားႀကီးကိုပင့္ႏုိင္ရပါလုိ၏ လို ့လည္းအႀကိမ္ႀကိမ္ဆုေတာင္းမိတယ္္။ဒါသည္ပင္ သူ႔ရဲ႕ေန႔စဥ္အလုပ္၊ ေန႔စဥ္ကုသုိလ္ တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ေလၿပီ…။ဒီလုိနဲ႔ ရက္ေတြ လေတြေျပာင္းခဲ့ေပမဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေတာ့ဘာမွအေကာင္ အထည္ ေပၚမလာေသး။“ဆႏၵ၀ေတာ ကိ ံနာမကိစၥံ န သိဇၥ်တိ” ( ျပင္းထန္ေသာဆႏၵရွိသူသည္ ဘယ္ကိစၥမဆုိမၿပီးသည္ မည္သည္မရွိ ) ဆုိသည့္အတုိင္း ဘုရားပင့္လုိတဲ့ဆႏၵက ပုိလုိပုိလုိ ့ပင္ တုိးလာမိတယ္။ဒုတိယအႀကိမ္ သူေ႒းရုံးခန္းထဲသုိ႔ ၀င္ခဲ့မိျပန္တယ္။“သူေ႒းကုိ ေဒၚလာ ေျခာက္ေထာင္လဲေပးပါ့မယ္၊ ေျခာက္လလဲ လုပ္အားခမယူပဲအလုပ္လုပ္ေပးပါ့မယ္၊ ေက်းဇူးျပဳၿပီး ဗုဒၶပုံေတာ္ႀကီး ကြ်န္ေတာ့္ကုိေရာင္းေပးပါ” ၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္က ဒီတခါေတာ့ပုံစံတစ္မ်ဳိးျပင္ၿပီးေတာင္းဆုိလုိက္တယ္။သူေ႒းရဲ႕မ်က္ႏွာဟာ ပထမအခါလုိမဟုတ္ေတာ့လုိ ့ရန္မ်ဳိးေအာင္အားတက္မိ တယ္္။မန္ေနဂ်ာကလဲ ေျပာထားလိမ့္မယ္လုိ ့သူထင္ျမင္မိတယ္။“မင္း ဒီေလာက္ေတာင္လုိခ်င္ေနရင္ ဒီေနရာမွာ အစားထားဖုိ႔နဂါးႀကီးတစ္ေကာင္ရွာေပးပါ” ။ ရန္မ်ဳိးေအာင္ သိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္၊“ဟုတ္ကဲ့၊ ကြ်န္ေတာ္ ရွာေပးပါ့မယ္” လို႕၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ကတိေပးလုိက္တယ္။အလုပ္အားရက္တုိင္း ရန္မ်ဳိးေအာင္ နဂါးရွာပုံေတာ္ဖြင့္ေလၿပီ။သူငယ္ခ်င္း ကုိမုိး၀င္းတုိ႔ဇနီးေမာင္ႏွံကလည္းကူညီရွာေပးတယ္။ ေလာ့စ္အိမ္ဂ်လိစ္မွာရွိတဲ့ ဆုိင္ေပါင္းစုံကုိအႏွံ႔ေရာက္ခဲ့့ၿပီ။အသိမိတ္ေဆြမ်ားကုိလည္း ဖုံးဆက္စုံစမး္တယ္။ စာေရးသူထံ ကုိလည္းဖုံးဆက္ခဲ့တယ္ဆရာေတာ္ နဂါးရုပ္ႀကီးႀကီး ဘယ္မွာရႏုိင္မလဲဘုရား။”“တရုုပ္ဆုိင္ေတြမွာ ရွိမွာေပါ့ကြာ” လို႔ လြယ္လြယ္ပဲေျဖလုိက္တယ္။အက်ဳိးအေၾကာင္းလည္း မေမးလုိက္မိပါ။နဂါးရွာရင္း ေငြေျခာက္ေထာင္အတြက္လည္းရွာရေသး၊ တကယ္ေတာ့သူ႔မွာမရွိ၊သိမ္းထားတာေလးေတြ တြက္ခ်က္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ သုံးေထာင္သာရွိၿပီးသုံးေထာင္လုိေသးတယ္။ ဘုရားပင့္ဖုိ႔ သယ္ယူ စရိတ္ကလည္းတစ္ေထာင္ေလာက္ကုန္လိမ့္မယ္။ ေလးေထာင္ပင္လုိေသး၊ ဘယ္လုိလုပ္ရပါ့။ေခါင္းကုတ္လုိ႔ႀကံေသာ္လည္းအႀကံက မထြက္။ေခ်းးဖုိ႔ငွါးဖုိ႔ဆုိတာလဲမလြယ္ကူလွ။ ရွိတဲ့ပစၥည္းၾကည့္ျပန္ေတာ့လဲဆြဲႀကဳိးတစ္ကံုးနဲ ့ေမာ္ေတာ္ကားသာရွိရဲ ႔။ ကားကလဲ အလုပ္သြားဖုိ႔အတြက္မရွိမျဖစ္ျပန္။ ႀကံရာမရနုိင္ခဲ့၊မိမိငွါးရမ္းေနတဲ့ ၁၀-ေပ ၁၅-ေပအခန္းေလးထဲမွာ ေငြေလးမ်ား ေတြ႕လုိေတြ႕ျငားလွန္ေလွာေမႊေႏွာက္ ရွာမိျပန္တယ္။ ဗလာနတၳိ ဘာတစ္ခုမွ မရွိပါေပ။ရန္မ်ဳိးေအာင္ ဇြဲမေလွ်ာ့ ဆႏၵမပ်က္၊ ဘုရားအတြက္ ဘ၀ကုိပင္ေပးဆပ္ခ်င္ေပးဆပ္ရပါေစ၊ ငါျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္လုိ ့ဆုံးျဖတ္ထားၿပီးျဖစ္ရာကားကုိေရာင္းမယ္၊ အိမ္နဲ ့အလုပ္က ေလးမုိင္ပဲေ၀းတာ၊ လမ္းေလွ်ာက္သြားမယ္။ဘုရားအတြက္ပဲ ဒီေလာက္ေတာ့ ဒုကၡခံရမွာေပါ့။ရန္မ်ဳိးေအာင္ ကုိယ့္ဆုံးျဖတ္ခ်က္ကုိယ္ သိပ္ေက်နပ္မိတယ္၊ ပီတိျဖစ္မိတယ္။ခက္ခက္ခဲခဲ အိပ္သြန္ဖာေမွာက္ ဒါနေျမာက္ေအာင္ လွဴဒါန္းတဲ့ ေစတနာဟာအလြန္အက်ဳိးႀကီးတယ္လုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာကထဲက ၾကားခဲ့ဖူး နာခဲ့ဖူးတယ္။ဒါေပမဲ့ အက်ဳိးကုိသူမေမွ်ာ္၊ကာမေမွာင္အတြင္းက ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးပင့္ထုတ္ႏုိင္ဘုိ႔သာ အဓိကေမွ်ာ္မွန္းခ်က္။အလုပ္အားရက္မွာ နဂါးရွာထြက္ရင္း ကားအေဟာင္းေရာင္း၀ယ္ တဲ့ ဆုိင္ေတြကုိသူ႔ကားေစ်းႏႈန္းစုံစမ္းတယ္။ ေရႊဆုိင္မွာ သူ႔အေမေပးထားတဲ့ အျမတ္တႏုိးဆြဲႀကဳိးကုိလဲ ေစ်းစုံစမ္းလုိက္တယ္၊ ႏွစ္ခုေပါင္းလုိက္ေတာ့ေလးေထာင္ေက်ာ္ေလာက္ရမယ္ေလ။ဟုတ္ၿပီ၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္သိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီ၊ ဘာမွပူစရာမလုိေတာ့။ဟန္က်လုိက္ပုံက နဂါးကုိလဲ ေတြ႔လုိက္ျပန္ေသး၊ ၇-ေပခန္႔ရွိတဲ့နဂါးႀကီးေတာင္ပံႀကီးနဲ႔ လွမွလွ၊ သူေ႒းေတာ့ သိပ္သေဘာက်လိမ့္မည္။ရန္မ်ဳိးေအာင္ေပ်ာ္မဆံုးေတာ့၊ သူငယ္ခ်င္းကုိ မုိး၀င္းကုိပုခုံးကုိလက္သီးနဲ႔ထုိးၿပီး“ေအာင္ၿပီကြ” လုိ႔ ေၾကြးေၾကာ္္မိတယ္။ေနာက္ရက္ အလုပ္ဆင္းေတာ့ ၀တၱရားမပ်က္ ဘုရားႀကီးကုိ သန္႔ရွင္းပူေဇာ္ၿပီးဘုရားရဲ႕လက္ေတာ္ကုိ လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ တင္းက်ပ္စြာကုိင္ကာ “အရွင္ဘုရားကုိပင့္ႏုိင္ေတာ့မည္ဘုရား” လုိ႔ အားပါးတရေလွ်ာက္ ထားလုိက္မိတယ္။သူေ႒းလာေတာ့ သူေ႒းရုံးခန္းထဲကုိ ေအာင္လံကုိင္သြားသူလုိ ရႊင္လန္းတက္ၾကြစြာ၀င္ခဲ့ျပန္တယ္။ တတိယအႀကိမ္၀င္ခဲ့ျခင္းေပါ့။“ ရန္- မင္းနဂါးေတြ႔ၿပီလား။”“ဟုတ္ကဲ့၊ ေတြ႔ခဲ့ၿပီ၊နဂါးႀကီးက သိပ္လွတာပဲဗ်ာ”“မင္း နဂါးက ဘယ္ႏွစ္ေပေလာက္ရွိလဲ။”“၇-ေပရွိပါတယ္ ခင္ဗ်ာ"“ငယ္တယ္ကြာ၊ ငါက ၁၀ ေပအထက္နဂါးပဲလုိခ်င္တယ္”ရန္မ်ဳိးေအာင္ ရဲ႕ေအာင္လံကုိ အခ်ဳိးခံလုိက္ရၿပီ။ေခါင္းငုိက္ဆုိက္ျဖင့္ထြက္ခဲ့ရျပန္ၿပီ။ခဲေလသမွ် သဲေရက်ၿပီထင့္…။ရန္မ်ဳိးေအာင္ဟာ ဆူရွီဘားမွာထုိင္ကာ ငုိင္ေနမိတယ္၊ဘာလုပ္ရမလဲလုိစဥ္းစားေနမိတယ္။ဆုိင္ေပါင္းစုံေရာက္ခဲ့ၿပီးျဖစ္လို့၁၀-ေပေလာက္ႀကီးတဲ့နဂါး မရွိဘူးဆုိတာလဲ သူသိထားၿပီးျဖစ္သား။ဇာတ္လမ္းကေတာ့ၿပီးေလၿပီ.. ။ဒါေပမဲ့ ရန္မ်ဳိးေအာင္ အရွဳံးမေပးခ်င္ဆက္လက္ႀကဳိးစားခ်င္တယ္။လမ္းစလဲမျမင္။ အဖန္ဖန္အထပ္ထပ္ရွာႀကံစဥ္းစားဆင္ခ်င္မိျပန္တယ္။ေခါင္းထဲမွာ ဉာဏ္အလင္းေရာင္ေပၚလာတယ္“ဟုတ္ၿပီ - ဘုရားမွ တစ္ပါး အားကုိးရာမရွိဘူး၊ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြကုိရြတ္ပြားၿပီး သစၥာဆုိမယ္” လို႔ ့ မ်က္စိလယ္ လမ္းေပ်ာက္ေနသူလမ္းမွန္ေတြ႔သလုိ အရမ္းအားတက္သြားတယ္၊ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ေတြ ရြတ္ဆုိရင္းဆူရွီလိပ္ ေလေတာ့တယ္။ရန္မ်ဳိးေအာင္တစ္ေယာက္ဂုဏ္ေတာ္ေပါက္ေလမလား၊လူေပါက္ေနသူလုိ႔ထင္ၾကေလမလားမသိ၊တခ်ိန္လုံးဂုဏ္ေတာ္ေတြကုိသာရြတ္ေနေတာ့တယ္။အလုပ္သြားအလုပ္ျပန္ ကားေမာင္းရင္းလဲ ဂုဏ္ေတာ္ရြတ္၊ ေစ်းသြားေစ်း၀ယ္ျပန္ရင္လဲ ဂုဏ္ေတာ္ရြတ္၊ ခ်က္ရင္းျပဳတ္ရင္း အိမ္မွာေနရင္းလဲဂုဏ္ေတာ္ရြတ္ ၊ တစ္ခါတရံ အာေခါင္ေတြေျခာက္ၿပီးလွ်ာပင္ပူလာတဲ့အထိျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ဒီအထဲ အလုပ္ကလဲ ပူလာေပၿပီ၊ သူ႔ဆူရွီဘားတြင္ အလုပ္သၼားသုံးေယာက္လုပ္ေနရာမွအျခားႏွစ္ေယာက္ ကို စီးပြားေရးမေကာင္းဟုဆုိကာ ေရွ႕ဆင့္ေနာက္ဆင့္ျဖဳတ္ပစ္လုိက္ရာ၊ သုံးေယာက္တာ၀န္ကုိ တစ္ေယာက္တည္း လုပ္ေနရေတာ့တယ္။မၿပီးေသးဘူးလား၊ ၾကာလွခ်ည့္လားလို႕လဲ မၾကာမၾကာ အေအာ္ခံရ၊အဆူခံရျပန္တယ္။ရန္မ်ဳိးေအာင္စိတ္ညစ္လာၿပီ၊ အလုပ္က ႏွစ္ဆေလာက္ပုိပင္ပမ္း၊ ေဟာက္လုိက္ဆူလိုက္တာကလဲ ေန႔စဥ္လုိျဖစ္ေနေတာ့အလုပ္ထြက္ေတာ့မယ္လုိ႕စိတ္ကူးမိတယ္၊မျဖစ္ေသးပါ၊ ဘုရားႀကီးကုိထားခဲ့လုိ႔ မျဖစ္ေသးပါ၊ ဘုရားႀကီးကုိတစ္ပါတည္းပင့္ႏုိင္မွ ငါထြက္ေတာ့ မယ္လုိ ့စိတ္ဒုန္းဒုန္းခ်ကာပင္ပမ္္းသမွ်၊ ဆူသမွ်ေတြကို သည္းခံၿပီး ဂုဏ္ေတာ္ေတြကိုသာအဖန္ဖန္ရြတ္ပြားေနေတာ့တယ္။တေရြ႕ေရြ႕ျဖင့္ ေအာက္တုိဘာလ ေနာက္ပုိင္းသုိ႔ ပင္ေရာက္ခဲ့ေပၿပီ။ဘုရားႀကီး၀န္းက်င္မွာ ျမဴးတူးေပ်ာ္ပါးကေနၾကဆဲ၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္လည္း ဘာရန္မွမေအာင္ႏုိင္ရွာ ဂုဏ္ေတာ္သာ ရြတ္ေနဆဲပင္။တေန႔တြင္ သူေ႒းရဲ ့ဖခင္ အဖုိးႀကီး ဆုိင္ကုိေရာက္ လာတယ္၊ ရန္မ်ဳိးေအာင္အလုပ္လုပ္ေနရာမွထြက္လာၿပီး အဖုိးႀကီးကုိ ရုိရုိေသေသ ျပင္ဆင္ေကၽြးေမြးျပဳစုတယ္။ အဖုိးႀကီးကုိ ေမတၱာပုိ ့တယ္၊ အဖိုးႀကီး မျပန္မခ်င္းစူးစူးစုိက္စုိက္ပုိ႔ေနမိတယ္။ဂုဏ္ေတာ္အစြမ္း ေမတၱာပန္းတို႔က အခ်ည္းအႏွီးမျဖစ္ပါေပ။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ရဲအားအေကာင္းဆုံးလက္နက္မ်ားပင္မဟုတ္ပါလား။ လက္နက္ေကာင္းေတြရွိပါလွ်က္မသုံးတတ္လွ်င္ ေအာင္ပြဲဆင္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပ။ရန္မ်ဳိးေအာင္ကေတာ့ သူပုိင္လက္ႏွက္မ်ားျဖင့္ ဒလပ္စပ္ ပစ္ခတ္ေနေပၿပီ။ေနာက္တစ္ပတ္ေလာက္မွာရန္မ်ဳိးေအာင္ရဲ႕ေမြးေန႔ေရာက္လာတယ္္၊ ႏုိ၀ဘၤာလ ၂ရက္ေန႔ေပါ့၊ ဆုိင္ကုိေစာေစာလာၿပီး ျပဳလုပ္ေနၾကျဖစ္တဲ့ဘုရားဆင္းတုေတာ္ႀကီးကုိ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္တယ္။ပါလာတဲ့ ပန္းစည္းကုိ ေမြးေန႔ကုသုိလ္ အျဖစ္ ဘုရားရဲ႕လက္ေတာ္ထဲကပ္လွဴၿပီး၀တ္ျပဳ ဂုဏ္ေတာ္ပြား ဆုေတာင္းပါ တယ္၊ ဆုေတာင္းရေပမဲ႔ အားသိပ္မရွိလွပါဘူး၊သူ႔ခံစားခ်က္အတုိင္း ဘုရားႀကီးကုိ သနားစိတ္ေတြျဖစ္ေနမိတယ္။ ဒါေပမဲ႔ဆင္းတုေတာ္ႀကီးရဲ ့မ်က္ႏွာေတာ္မွာ ခါတုိင္းေန႔ထက္ ၾကည္လင္ေတာက္ပေနတယ္လုိ ရန္မ်ဳိးေအာင္ ထင္ေနမိတယ္.. ။ဘုရား၀တ္ျပဳၿပီးအလုပ္လုပ္ေနစဥ္ သူေ႒းေခၚတယ္ဆုိလို ့ရန္မ်ဳိးေအာင္လန္႔သြားတယ္။ ငါ့မ်ားအလုပ္ျဖဳတ္ေတာ့ မွာလားဆုိတဲ့အေတြးကပဌမဆုံး၀င္လာခဲ့တယ္၊ ျဖစ္ႏိုင္တယ္၊ သူတုိ႔ဆုိင္မွာ စီ္းပြားေရးအရအဓိကထားတဲ့ဘုရားရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးကုိ ရန္မ်ဳိးေအာင္ထုတ္ယူဖုိ႔ႀကဳိးစားခဲ့ၿပီ။ဘာသာေရးျပႆနာမ်ားျဖစ္ေပၚလာေအာင္ ဖန္တီးသူလုိ႔လဲ ထင္ျမင္ႏုိင္တယ္။ဓါတ္ပုံရုိက္ခြင့္မရွိတဲ့ ႏုိက္ကလပ္အခ်ိန္မွာလဲ ရန္မ်ဳိးေအာင္ဓါတ္ပုံေတြခုိးရုိက္ခဲ့ၿပီ။ သူရည္ရြယ္တာက ဘုရားႀကီးကုိငါပင့္လုိ႔မရႏုိင္ခဲ့ရင္ ဓါတ္ပုံေတြျပၿပီးအကူအညီေတာင္းမယ္ဆုိတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ရုိက္ေနတာပါ။



















